Zerda Hanım Ağa, odasına bir fırtına gibi girdi. Kapıyı öyle bir çarptı ki duvardaki ayna sallandı. İçindeki öfke, keder ve aşağılanma duygusuyla boğuluyordu. Gözleri odanın lüks halılarına, ipek perdelerine, altın yaldızlı aynalara kaydı. Bunların hepsi Koçarslan ailesinin gücünü, şanını temsil ediyordu. Ve şimdi oğlu bu şanı, o leşin karnından doğacak bir çocukla kirletmek istiyordu!
“Kahrolsun! Kahrolsun hepsi!” diye inledi elinin tersiyle yatak odasındaki kristal parfüm şişelerini devşrdi. Camlar parçalandı ağır, keskin koku odayı kapladı. Bir porselen vazoyu kaptığı gibi duvara fırlattı. Parçalar etrafa saçıldı. Nefesi kesiliyor, göğsü hızlı hızlı inip kalkıyordu. “Nasıl yapar? Nasıl bana karşı gelir? O benim oğlum! Ben onu büyüttüm!”
Tam elini Çetin’in çocukken yaptığı gümüş çerç
