Zümra Avşarhan
Öyle kötü rüyalar görmüştüm ki, kendime geldiğimde adeta kan ter içindeydim. Tüm bedenim bir yaprak gibi titriyordu. Resmen rüyamda vurulup sonra da bebeğimin benden alındığını gördüm. Artık psikolojim nasıl bozulduysa, bilinçaltımdaki her şey rüyama da yansıyordu.
Gözlerimi kırpıştırıp hızlıca etrafa bakındım ve hemen baş ucumda kafasını hastane yatağının başlığına yaslamış uyuyan Çetin’i gördüm. Huzursuz görrünüyordu o da. Zaten ona bakmamla birlikte, geçirdiğim sinir krizi aklıma geldi.
Yüzüne bakmaya devam ederken aniden omzuma saplanan acıyla, dudaklarımdan istemsiz bir inleme döküldü ve Çetin saniyesinde gözlerini açıp doğruldu.
“Yavrum iyi misin? Canın mı yandı? Yapmamı istediğin bir şey var mı?” dediğinde yüzümü buruşturmadan edemedim.
“İstediğim çok şey var am
