Zümra
Göğsüne yaslanmış halde yatarken, sobanın ateşi odanın duvarlarında dans ediyordu. Terimiz hâlâ tenimizde, nefeslerimiz yavaş yavaş düzene giriyordu. Kalp atışları kulaklarımda yankılanıyordu güçlü, ritmik sanki benimkine eşlik eder gibi.
Kolları belimde, parmakları sırtımda hafifçe geziniyordu artık sert değil yumuşak, neredeyse şefkatliydi. Bu dokunuşu hissetmek… yıllardır özlediğim bir şeydi. Ama içimde hâlâ bir yerler sızlıyordu. O sızı, tam da şu anda susamazdı.
Başımı yavaşça kaldırdım. Omzumun üstünden yüzüne baktım. Gözleri yarı kapalıydı dudaklarında hâlâ o küçük, tatmin olmuş gülümseme vardı. Ama ben… Ben o gülümsemenin altında hâlâ bir soru işareti gördüm. Derin bir nefes aldım, sesim titrek olsa da bir nebze kararlı çıktı.
“Çetin…” dedim fısıltıyla. “Artık bana inanıy
