CHAPTER THIRTY-ONE
Bea's POV:
DALA-DALA ko palabas ang bigat na aking nararamdaman.
Gusto kong magwala para mapawi ang galit sa dibdib ko. Kaso hindi ito ang gusto kong mangyari. Masyado ko lang pinapahirapan ang sarili ko kapag hinayaan kong lamunin ako ng inggit.
Oo, naiinggit ako. Naiinggit ako dahil si Fiona, nagkaroon ng anak, samantalang ako, namatayan ng anak sa tiyan.
Ang unfair ng mundo.
Bakit kailangan ko pang magdusa?
Pinipilit ko maging palaban at malakas sa harapan nila, pero kapag nag-iisa ako, tuluyan na akong nanghihina.
I'm tired.
Pagod na ako sa kakahanap ng hustisya.
Pagod na akong hanapin kung sino ba talaga ang punot-dulo ng pagpatay sa anak ko.
Dahil maging ako, naguguluhan na.
Si Mark, pinagtatanggol niya ako. Inaako niya ang kasalanan, na ako ang may g
