หลังจากที่ลำเภาจ่ายค่าน้ำส้มเสร็จเรียบร้อยแล้วเธอก็หันกลับมาหาอิงจันทร์ แต่วินาทีนั้นน้ำส้มคั้นในแก้วที่หญิงสาวเพิ่งจะซื้อให้คนตัวเล็กไปมันก็ถูกย้ายขึ้นมาอยู่บนเสื้อผ้าของเธอแทน
!!!
“ว้าย! น้องอิง” ลำเภาสะดุ้งโหยงพร้อมกับเบิกตากว้าง ไม่ได้คาดคิดคิดว่าอิงจันทร์จะเอาน้ำส้มมาสาดใส่เธอแบบนี้
อิงจันทร์ไม่ได้มีทีท่าหวาดกลัวหรือว่ารู้สึกผิดเลยสักนิด เด็กหญิงทำเพียงแค่แหงนหน้าขึ้นไปมองนิ่ง ๆ และยืนรออย่างตั้งใจ กะว่าถ้าลำเภาเริ่มโวยวายและทุบตีตนก็จะวิ่งหนีไปฟ้องผู้เป็นพ่อ และสุดท้ายมันก็จะลงเอยด้วยการที่ลำเภาถูกไล่ออกเหมือนคนอื่น ๆ แค่นี้อิงจันทร์ก็จะไม่ต้องมีพี่เลี้ยงแล้ว เพราะทุกครั้งที่ตนทำแบบนี้มันก็มักจะได้ผลทุกที
แต่ครั้งนี้กลับไม่เป็นแบบนั้น...
ลำเภาก้มมองสำรวจไปที่ชุดสีขาวของตัวเองที่ตอนนี้มันกำลังเปียกชุ่มและเปื้อนไปด้วยคราบของน้ำส้มตาละห้อย เธอมองสลับไปยังเด็กหญิงตัวน้อยตรงหน้าสั
