อิงจันทร์กะพริบตาปริบ ๆ มองอาหารญี่ปุ่นในฝันตรงหน้าสลับกับมองพี่เลี้ยงสาว
“แหะ ๆ พอดีว่าเมื่อกี้พี่เภาไม่ได้หยิบข้าวญี่ปุ่นติดมือมาด้วยน่ะ กินข้าวเหนียวแทนไปก่อนนะ มันก็ปั้นได้เหมือนกัน และพี่เภาก็ใส่ออฟชั่นเสริมเป็นหมูทอดกรอบ ๆ เข้าไปให้ด้วย ปิดท้ายพันด้วยแผ่นสาหร่ายเหมือนกันเด๊ะ”
ลำเภาเมื่อเห็นว่าเด็กหญิงยังไม่ยอมขยับจึงรีบพรีเซ็นอาหารในจานต่อ “แล้วก็นี่ ซูชิหน้าไข่เจียว แล้วก็มีแบบหน้าไข่ดาวด้วยนะ พี่เภาปรุงออกมาให้มันหวาน ๆ หน่อย รับรองว่าอร่อยเหมือนไข่หวานเลย น้องอิงลองกินดูนะ”
“ไม่เอา! ไม่กิน! ก็น้องอิงบอกว่าน้องอิงจากินซูชิกับข้าวปั้นแบบญี่ปุ่นไง!” แต่ทว่าจานที่อยู่ในมือของคนตรงหน้านั้นกลับถูกอิงจันทร์ปัดตกกระจาย
“น้องอิง”
“ทำไมถึงไม่ตามใจน้องอิง ก็น้องอิงบอกว่าอยากกินข้าวปั่นแบบญี่ปุ่นไง! ทำไมหยอ ทำไมถึงได้โง่ขนาดนี้!” อิงจันทร์ยังคงอาละวาดไม่หยุด แถมยังพูดคำหยาบคายไม่น่าฟ
