สุดท้ายแล้วก็เป็นเหนือเมฆเองที่ถอนหายใจออกมา “ช่างเถอะ เอาเป็นว่าผมเข้าใจในสิ่งที่คุณทำก็แล้วกัน... แต่ถึงแม้มันจะเป็นผลดีกับน้องอิงผมก็ยังอยากให้คุณเลี่ยงการปะทะอยู่ดี ผมไม่อยากให้น้องอิงร้องไห้หรือเสียใจบ่อย ๆ คุณอาจจะมองว่าผมและคนรอบข้างคอยตามใจและเอาใจน้องอิงมากเกินไป ซึ่งมันก็ถูก... แต่ตัวผมเองก็ไม่มีอะไรที่จะทำให้น้องอิงได้นอกจากความเป็นพ่อที่อยากจะชดเชยให้กับลูกสาวที่ขาดแม่ก็เท่านั้น และผมเองก็หวังว่าคุณคงจะเข้าใจผมเช่นกัน”
“ขาดแม่... เหรอคะ” อดไม่ได้ที่ลำเภาจะเอ่ยถามออกไป หมายความว่ายังไงที่ว่าขาดแม่? หมายความว่าคุณเหนือเมฆเป็นพ่อหม้ายลูกติดงั้นเหรอ งั้นก็แสดงว่าอิงจันทร์ไม่ได้มีแม่คอยอยู่ด้วยแล้วน่ะสิ
มิน่าล่ะ...
“ครับ นอกจากบรรดาญาติพี่น้องและครอบครัวของผม น้องอิงก็มีแค่ผมคนเดียวเท่านั้น” เหนือเมฆตอบเสียงเรียบ เขาเลือกที่จะบอกความจริงกับคนตรงหน้าออกไป ยังไงตอนนี้ลำเภาก็ถือว่
