"ฉันมีเรื่องอยากคุยกับนาย" หลังจากที่คิดมาตลอดทางที่กลับบ้าน สุดท้ายความคิดก็พาฉันมายืนอยู่ตรงหน้าเขา ฉันคิดว่ามันคงเป็นทางที่ดีที่สุด และต้องมีคนเจ็บเรื่องนี้ได้น้อยที่สุด
"ฉันไม่ว่าง" ร่างสูงเบือนหน้าหนีพร้อมกับสวมใส่เสื้อผ้า ตอนนี้ฉันยืนอยู่ในห้องของเขา เพื่อร้องขอสิ่งที่ต้องการแต่ดูเหมือนอีกคนจะไม่สนใจไยดีฉันเลย
"นายช่วยปฏิเสธเพื่อนฉันหน่อย" เมื่อฉันพูดจบร่างสูงก็นิ่งลง ก่อนที่หันกลับมาหาฉันด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยคำถามมากมาย
"เบบี้กำลังใช้นายเพื่อตัดใจจากเพื่อนของนาย หมายถึงพี่มังกร นายช่วยปฏิเสธเธอหน่อย อย่าให้ความหวังเธอ " ฉันไม่ได้มีเจตตาที่จะให้เพื่อนต้องอายที่จะถูกปฏิเสธ เพราะนั้นเพราะฉันไม่อยากให้เพื่อนมาอยู่ในวงโคจรนี้เหมือนกัน ถ้าสุดท้ายความจริงถูกเปิดเผย คนที่รู้สึกเหมือนถูกหักหลังคนจะเป็นเธอ
ซึ่งฉันไม่ต้องการให้มันเป็นแบบนั้น
"ทำไมฉันต้องทำตามที่เธอสั่ง?" มุมปากหนายกยิ้ม
