"My grandpa will beat me if he finds out about
how I let you treat me like this," patuloy ng binata sa
pagsesentimyento.
Bigla siyang may naalala. "Hindi mo pa sinasabi sa akin
kung ano'ng naging kasalanan mo sa lolo mo." Kaya hindi
niya naitanong noong una ay dahil gusto niyang ang binata
mismo ang magbukas ng paksa tungkol doon. Kaya lang ay
na-curious na siya.
Halatang natigilan si Rick at nang makabawi ay
bahagyang ngumiti. "I will tell you later. Handa na ang
dinner.... Tara na. "
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
"Tell me how you two met."
Tumingin si Lindy kay Rick na katabi niya sa mahabang
dinner table. Si Don Marcelo ang nakaupo sa kabisera.
Napag-usapan na nila ng binata ang tungkol sa basic
and plot ng "love story" nila kung sakaling mag-usisa ang don.
Ang sabi ni Rick ay ito na ang bahalang magkuwento ng
mga detalye kung sakaling hingin ng matanda ang mga iyon.
"I've already told you about how we met, ,Grandpa" sabi
ni Rick. And you know it's not like in the movies. We were
just two new neighbors who eventually started to like each
other: We dated and fell in love. Gano'n lang"
Ngumiti na lang si Lindy. Halatang hindi pa nai-in love si
Rick. Wala kasing maisip na romantic love story ang binata,
kaya isang simpleng "boy meets girl, they fall in love, the
end" lang ang istoryang hinabi nito. Kung siya siguro ang
gumawa ng kuwento ay baka nai-apply niya ang kanyang
nababasa sa romance novels at with feelings ang kanyang
pagkukuwento dahil naranasan na niya ang ma-in love
"How boring" komento ng don na ngumiti pagkatapos
sabihin iyon. "My late wife and I had a very romantic love story.
Biglang nagkainteres si Lindy sa sinabi ng matanda kaya
hindi niya napigilang mag-react. "Talaga po?"
"Yes" tila nasisiyahang sabi ng don.
"Can you tell us the story?" curious na tanong ni Lindy.
Napuna niyang umasim ang mukha ni Rick.
"Come on. I've heard that story a million times already
tila pagrereklamo ng binata.
Palagay ni Lindy ay naaalibadbaran ang binata sa
usaping-pag-ibig.
"Your wife wants to hear it" wika ng don. Tumikhim
pa ito bago nagsimulang magkuwento sa kanya. "My wife
Veronica was a waitress in a five-star hotel restaurant in
Rome when I met her. She was very beautiful and I fell in
love with her the moment our fingers accidentally touched
when she served me a glass of water. But... I was engaged
that time to a woman my parents wanted me to marry.
It was a political marriage. Hindi ko kayang biguin ang
parents ko because I was an obedient son. Nevertheless,
that didn't keep me from dreaming about that girl in the
restaurant.
"Kaya para makita ko siya, palagi akong pumupunta sa
Rome kahit wala naman akong pinupuntahan doon. Palagi
akong kumakain sa restaurant ng hotel. I never made a
move because that would be unfair for the girl because, I was engaged, but I knew she had feelings for me, too. Then
one time, while I was walking in the streets of Rome, I saw
her standing in front of the famous Fontana de Trevi. I saw
her toss a coin in the fountain, closed her eyes and uttered
a wish. Immediately that moment, while staring at her, I
told myself I couldn't just let her go.
"Nilapitan ko siya. At doon na nagsimula ang lahat.
I broke off from my engagement and made Veronica
my girlfriend, even at first my parents were against our
relationship. One year later, we got married. On the day she
gave birth to our first child, sinabi niya sa akin kung ano
ang hiniling niya sa Trevi Fountain. And you know what
She said? Her exact words were 'I wished for you. I wished
for your love. And it came true! She cried upon saying that
because she was in guilt. She thought the fountain had cast
spell on me. Inisip niya na kaya ko siya minahal ay dahil sa
kagagawan iyon ng fountain. Ang sabi ko sa kanya, minahal
ko na siya noon pa mang una ko siyang makita. She didn't
believe me because she said there was no such thing as 'love
at first sight.' Hanggang sa mawala siya thirty-three years
ago, hindi pa rin siya naniwala na minahal ko talaga siya
simula pa noong una ko siyang nakita."
Bumuntong-hininga ang don. "Well, if there is really
no love at first sight. Then maybe we can put it this way:
the heart knows whom it will love soon. My heart probably
knew that I would love Veronica soon the moment I saw her.
It's like a presentiment or something. Still, I don't think it's
the fountain that made me fall in love with her. We were
destined to be together. She died still believing that it was
the fountain that did the magic between us. Hindi ko siya
pinalitan sa puso ko kahit wala na siya para patunayan na
walang kinalaman ang fountain sa pag-iibigan namin. And
probably by now, wherever she is, I know she believes me
now."
Napuna na lang ni Lindy na nakatitig na sa kanya ang
maglolo. Saka lamang niya na-realize na lumuluha na siya
nang abutin ni Rick ng table napkin ang pisngi niya. Kaagad
niyang hinila ang napkin mula sa kamay ng binata at mabilis
na pinunasan ang mga luha.
"Sorry. Na-touch lang po ako.
"Sorry. Na-touch lang po ako. That was a wonderful
love story."
Masyado siyang na-move sa love story nina Don Marcelo
at Doña Veronica. Para siyang nakinig ng isang romance
novel. She had wished to have a love story as romantic and
magical as that. Too bad she never had something like that.
Instead, she ended up alone.
Rick let out an amused laugh. "My wife has been
excessively emotional since she got pregnant," wika ng
binata sa lolo nito. "You know, that's only hormones. So
she's not actually jealous that we do not have a love story
as sappy as yours."
Tumawa ang don sa sinabi ng apo.
Nakita ni Lindy ang pagbaling sa kanya ni Rick at
hinaplos siya sa pisngi. "But, babe, even though we do not
have a love story as mushy as that, you know that I love you
so much. And that is all that matters, right?"
Parang gusto niyang itulak ang mukha ng binata kung
wala lang doon ang lolo nito. He was only adding insult to
injury by saying lies like that.