Malalim na ang gabi at tulog na ang lahat. Bumangon ako sa higaan para magpahingin muna sa labas. Pagod ang katawan ko sa maghapong pagtatrabaho pero hindi matahimik ang isip ko. Hindi madaling pamunuan ang mga nilalang. Wala silang batas na sinusundan, kung meron man, hindi naman nila ito ipinatutupad.
Hindi na ako nagtataka kung bakit magulo ang naging pamumuno ni Goro. Wala siyang pakialam sa mga sinasakupan niya. Mas pansin niya ang personal na hangarin kaysa sa kapakanan ng mundo nila.
Ngayon ay naiintindihan ko na ang kahalagaan ng pamumuno ni Ingkong Pablo. Alam ko na kung bakit mahalaga sa kanya ang organisasyon. Mahal ni Lola ang mga nilalang at mga tao. At pinapanatili ni Ingkong ang kaayusan alang alang kay lola.
Tumingala ako sa buwan. Bilog na bilog ang buwan na mukhang sob
