Elimin altında atan kalbi, dudaklarına bastırılmış dudaklarım. Zaten zor olan her şeyi daha da zorlaştırıyordu.
Ben karşım da ki adamı seviyordum.
Bunu elinin kanadığını fark ettiğim de yüreğimin sızlamasıyla anlamıştım. Sanki sokakta top oynayan oğlum diz kapaklarının üstüne düşmüştü de anne diye feryat etmişti.
Elinin enseme gidip, saçlarımı cekıştirmesiyle tüm hırsını dudaklarımdan almak ister gibi öpüyordu beni.
Nefes nefes ayrıldığımız da parmak uçlarım da yükselerek alnımı alnına yasladım.
Fısıldayarak konuştu, "sana kimse dokunamaz. Hele ki senin rızan yoksa asla dokunamaz."
Eliyle yüzüme gelen saçlarımı geri ittirdigin de gülümsedim.
"Sen olmasaydın ben de patates ederdim o adamı."
Ufak bir kahkaha attım. Ayrıca ederdim de.
Huzeyfe bana bir söz vermemişti. Yada bir tekl
