Fall in Love at First Kiss

CHAPTER 1

CHAPTER 1

At the Mall

KeighCrizza Ryein Velonich

Were going to the mall.

I'm with Gian.

Maaga niya akong sinundo saamin, kase alam niya namang matatagalan ako.

I'm wearing a crop top and maong pants and paired with my flat sandal.

Bumaba na ako pagkatapos kung magbihis, dahil alam kung kanina pa naghihintay si Gian saakin. Ayaw pa naman nun ng nag-aantay, baka batukan niya pa ako.

Ang tahimik ng bahay, siguro umalis nanaman si ate at pumunta sa mga kaibigan niya, siya lang naman kase ang nagpapaingay sa mansiyon.

She is a jolly person.

My mom and dad usually working at our company.

Minsan ko na nga lang silang makasabay sa breakfast, coz they are so early going to our company.

Nakita ko na si Gian sa sofa nakaupo habang seryosong naka tingin sa tv.

Yes! Ganyan lagi ang postura niya kapag hinihintay niya ako matapos.

He's always says, that I am a soft-spoken girl. At kapag inaasar niya naman ako he's gonna say I'm turtle, mashadong mahinhin kumilos.

Kaya kapag nalelate kami, ako ang sinisisi niya.

Nabalik ako saaking ulirat ng may nagsalita saaking harapan.

"Thank God ryein, mabuti naman at bumaba kana akala ko hindi na tayo matutuloy eh" he then walk and off the tv.

Hindi ko pinansin ang sinabi niya, instead i asked her if he's done eating.

"Have you eaten already?" I passed him and go to our kitchen.

Bakit wala si Nana? Asan kaya yun?

Sumusunod na pala siya saakin.

"Not yet, Btw! Nana Nel, is out i think she's going to market" then he sit, to her usually chair.

"Ok, sa mall nalang tayo kumain wala akong gana" at hinila ko na siya palabas ng bahay.

"Good morning hija, hijo" bati saamin ni kuya guard.

"Good morning po, kayo na po magsabi ka nana nel na umalis na po kami bye po" at hinila ko nanaman si gian.

Hindi ko na hinintay na makasagot pa si kuya.

Hinila ko na siya ulit.

Ni hindi na nga siya nakabati kay kuya. Hahaba pa ang usapan kapag sasabat to panigurado.

Binitiwan ko na siya ng malapit na kami sa naka park niyang kotse.

"Bakit ba hila ka ng hila?" naiinis niya ng turan.

Hala! Ginalit ko ata ang ulupong.

Pumasok na siya sa kotse at pabagsak sinarado ang pintuan galit na talaga siya, he didn't open the damn doors for me.

Nagmamadali akong pumasok sa frontseat at sinuot ang seatbelt. Baka lalo pa siyang magalit kapag ang hinhin kung kumilos.

Padabog niyang pinaandar ang kotse at nakabusangot ang mukha habang nagdri-drive.

Tumikhim ako, I wanted to start a converrsation. Hindi ako sanay na ang tahimik niya.

"Can I use your phone? Naiwan ko phone ko sa bahay eh" I'm so proud of myself, dahil hindi ako nauutal kahit kabadong kabado na ako.

He get it from the pocket of his pants and give it to me, without saying anything.

Hindi niya ba talaga ako papansinin?

Wow naman! Ganito kami hanggang sa mall?

Putcha naman! Kasalanan mo to ryein, bat mo ba kase hinihila galit tuloy.

"Uyyy Giaan!" pangungulit ko pa sa kaniya.

Dedma.

"Giaaaan naman!" pangungulit ko ulit habang sinusundot ang tagiliran niya.

"Can you please stop it? Can't you see? I'm driving. Mababangga tayo sa ginagawa mo" pagalit niyang utas.

He's right baka mabangga nga kami.

Sa lahat ba naman ng pwede mong gawin ryein, yun pang mapapahamak siya.

Yes! Siya lang wala naman na akong pake sa buhay ko.

Dahil sa sagot niyang yun, halos idiin ko na ang sarili ko sa pintuan. Ayaw kung nababangga yung mga balat namin. Nakakahiya naman!

Napansin niya yata ang ginagawa ko kase binabalingan niya ako kada minuto.

"What are you doing? Bakit mo dinidiin yang sarili mo sa pintuan?" he's really angry to me now.

Mahihimigan mo na talaga ang galit sa boses niya.

"N-nothing" I stutter.

N-natatakot na talaga ako kapag galit siya.

Unti-unting lumalakas ang patakbo niya sa kotse.

"S-stop the car" hindi ko namalayang yung dapat sa utak ko lang ay nasabi ko sa kaniya.

"What?" He said, like he didn't hear me clearly.

"I said, stop the car" I glared to him.

He didn't listened.

"Stop the car, or else I'll jump here." pananakot ko sa kaniya.

The nerve of this guy? Nagbingi-bingihan lang siya. Parang walang nagsasalita sa gilid niya.

Hindi ako nagdalawang isip na binuksan ang pintuan ng kotse.

"The f*ck is wrong with you keighcrizza? Closed it" pagalit niyang utas at binalingan ako saglit bago binalik ang tingin sa daan.

"No! Stop the car or else Gian, I will surely jumped." binigyan ko siya ng galit na aura.

"Fine! Just please closed the goddamn door" after he said that, he safely park at the side.

Bababa na sana ako ng marinig na ni locked niya ang pintuan.

"Open the door Gian!" tamad ko siyang tinitigan.

"What the hell is your problem? Why did you do that? hmmm?" saad niya sa malambing na tono.

So he didn't mad at me na?

Why he's using her mirly tone?

"I'm sorry, Hindi ko lang gusto na nagmamaneho ka ng galit, a-ayaw ko lang ma bangga tayo, a-ayaw kung mapahamak ka, mabuti sana kung a-ako lang" after the I cry like a crying baby.

Siya lang talaga ang makakagawa nito saakin, siya lang ang may kayang paiyakin ako ng ganun ka bilis.

"Hey, don't cry! don't say that too. I'm sorry, don't cry" pang-aalo niya saakin.

"Y-your n-not m-mad a-at m-me?" nakangusong tanong ko.

"No, I'm not, nagtatampo lang ako sa iyo kanina tapos naiinis. Paano kung nahulog ka? Don't do that again please" he almost whispered at my ears.

"O-okay, I'm sorry" I wiped my tears.

Napakaiyakin ko talaga simula pa dati.

"I'm sorry" he held my hands. At nilaro-laro yun.

Ganiyan kami ka comfy sa isat-isa.

"Let's go, I'm hungry already" binawi ko na sa kaniya ang mga kamay ko.

"Ok" he then started the engine.

After a few minutes nandito na kami sa mall, bababa na ako sa may entrance dahil mag papark pa siya.

Hindi na ako sasama, kase ang akward.

"I'll wait you at starbucks" bumaba na agad ako.

Hindi ko na nga hinayaang maka sagot pa siya, dahil alam ko namang tututol siya kase gusto nun na kasama ako.

Well, hindi sa ngayon kase nagtatampo pala siya.

As I entered the mall, Cold Overspread my whole body.

Nag diretso lang ang lakad ko at huminto sa tapat ng starbucks.

I entered and I order two starbucks.

For myself and Gian.

Kanina pa ako lingon ng lingon sa entrance ng mall, kase hanggang ngayon hindi parin sumusunod sa akin si Gian.

Kanina pa yun ah! Magpapark lang tapos ang tagal.

Pagkatapos kung mag muni-muni may biglaang umupo sa harap ko, inangat ko ang paningin ko at nakita si Gian na walang ganang nakatitig saakin.

Mas lalo tuloy akong nairita ang tagal pa niya tapos bibigyan niya lang ako ng walang ganang reaksyon?

"What took you so long?" hindi ko mapigilang maitago ang inis saaking boses.

"Nothing" walang gana niya paring turan.

"Oh! it's nothing" I sarcastically remarked.

"Oh stop ryein! What's with the sarcasm tone ha?" He can't hide her resentment voice.

"Ikaw ang mag tigil gian nasa mall tayo mahiya ka nga, Tapos ang tagal mo sa parking lot tapos "nothing" lang isasagot mo saakin?" Mahinang asik ko.

"Fine! Sorry natagalan ako kase madaming nag papark, nasa rooftop talaga ang pinarkingan ko, hindi ako dumaan sa elevator kase sa starbucks tayo magkikita kay nilakad ko pa yung rooftop hanggang dito" mahabang lintaya niya sabay laro-laro sa mga kamay ko na nasa itaas ng lamesa.

"Bakit kase nothing lang yung sinagot mo? Nagagalit tuloy ako, sorry" nakangusong pahayag ko.

"Stop pouting your lips ryein, baka gusto mong halikan kita ulit?"

Yes after nung nangyare na aksidente niya akong nahalikan nung mga bata pa kami, lagi niya na akong inaasar ng ganiyan kapag nginunguso ko ang aking mga labi.

O sige nga halikan mo ako gian, para malaman kung mahal ba talaga kita higit pa bilang kaibigan. Char!

Simula kase nung aksidente niya akong hinalikan, crush ko na siya na feeling ko mauuwi sa love.

I giggle of what I thinking.

Nagulat ako ng lumapit siya saakin.

He then whispered me this.

"Why are you giggling hmm? You want me to kiss you?"

Tumindig ang aking balahibo sa kaniyang sinabi.

Sana naman aware siyang nahihirapan ako tuwing malamit siya huhu.

"W-what a-are y-you t-talking a-about?" I even stutter.

He didn't say anything.

Nag ngiting aso lang siya at umalis na siya sa tabi ko at bumalik sa kaniyang pwesto.

"You buy me a starbuck? Sana hindi na I'm starving kase, but anyway thanks!" He smiled then her eyes get smaller.

I smiled too.

"So, let's go? Where are we going to eat?" Inaasikaso ko na din ang dala kung slingbag.

"Edi sa paborito nating, Jollibee" I didn't see her but I'm pretty sure he's smirking right now.

Iniwan ko ang pera sa itaas ng mesa at umalis na kami.

Habang naglalakad kami hindi ko maiwasang tumingin sa mga babaeng kanina pa tumitingin kay Gian.

Who wouldn't be?

Napaka simple lang naman ng kaniyang suot, pero napakagwapo niya paring tingnan.

Kaya hindi ko masisi ang mga babaeng halos mabali na ang leeg kakatingin sa kaniya.

Nakarating kami sa Jollibee na ganun ang eksena, mga babaeng halos magkanda uga-uga kakatingin sa kaniya.

Siya? Seryosong nakatingin sa dinadaanan namin at kung may makakasalubong kaming mga tao, hinihila niya ako at pinupulupot ang kaniyang mga kamay saaking baywang.

Nang dumating kami sa Jollibee ako na ang naghanap ng mauupuan at siya na ang mag-oorder para saaming dalawa, madami pa kaming bibilhin pagkatapos naming kumain.

And it's already 9:21 in the morning, baka gabi na kami makakauwi.

Wala ako saaking sarili habang tinitignan ang mga taong dumaraan sa gilid ng aking nakuhang puwesto.

Bigla akong nabalik saaking huwisyo ng may nilapag na pagkain saaking harapan, inangat ko ang aking tingin kung sino ang lumapag nun at nakita ko si Gian na ganun parin walang emosyong pinapakita.

"What are you thinking? Kanina ka pa talaga wala sa sarili mo, are you alright?" he then sit at my front.

"I'm ok! Let's eat na" I give him my sweetly smile.

At binalingan ko na ang aking pagkain, napakamarami talaga ng kanin nila.

Paano ko kaya to mauubos? I'm hungry but, I can't finished this.

I look Gian, he's eating so peaceful.

Kayang-kaya ubusin ang pagkain, while me? I can't.

Napansin niya sigurong kanina ko pa siya tinitigan, kaya napaangat na siya ng tingin saakin.

Kaya, nagpapanggap akong kumakain.

"Ubusin mo yan ryein, hindi tayo aalis ng hindi mo inuubos yan" may halong banta ang kaniyang boses.

Automatiko akong napaangat ng tingin dahil sa sinabi niya.

"I'm hungry Gian, but I can't finished this" turo ko pa sa pagkain ko.

"Isang kanin at chickenjoy lang naman inorder ko sayo ah? Bakit hindi mo pa maubos yan?" kunot nuo niya pang tanong.

Kasalanan ko bang hindi ako kaseng lakas niya kumain?

Ngumuso ako.

"Eh, sa hindi ko nga maubos" tinignan ko pa siya ng paawa.

Sana naman mabenta.

"Don't look at me like that ryein, Ubusin mo parin yan" sabay subo niya sa kaniyang pagkain.

Wala, talo!

Nakabusangot kung tinuloy ang pagkain.

Wala akong magagawa, baka mag-away nanaman kami dahil dito. Kakaayos lang namin noh!

Ilang minuto natapos ko na ring kainin ang pagkain, sobrang dami nun.

Kanina pa siya tapos, hinihintay niya lang ako kase as usual matagal akong natapos.

Were actually here to buy our stuffs kase magsisimula na ang aming pasukan this coming monday.

Hindi kase kami makakabili kung sunday, kase magsisimba naman kami.

Kaya napag-usapan namin na ngayong saturday kami mamimili.

Una naming pinuntahan ni Gian, Ang mga books, ballpen and etc.

Nagkahiwalay na muna kami kase iba iba naman ang lagyanan ng para sa girls at sa boys.

Magkikita nalang kami sa counter.

Tapos na akong pumili sa iba kung mga kailangan bag nalang talaga ang kulang.

Kaya pumunta na ako sa mga bags, ang gaganda pero isa lang talaga ang kumuha ng attention ko yung bag na, Kulay brown it's racini if I'm not wrong and ang designs niya is mga moons and stars.

How cute.

Kukunin ko sana ng mapagtanto ko kung gaano iyon kalayo, mabuti sana kung nandito si Gian abut na abut niya to panigurado.

Alangan naman na tawagin ko siya at ipakuha to paano kung makuha ito ng iba?

Ang ganda pa naman ng designs, moons and stars. I'm really obsessed in moons and stars.

What a cutie.

Sinubukan kung tumalon, pero hindi ko parin maabot. Nakakakita nga ng magandang bag, ang hirap namang kuhanin.

Talon lang ako ng talon, ng may himahagikgik saaking likuran.

He's a boy ugh, Gian is taller than this man.

Gian is more handsome than her.

Wait, why am i comparing Gian and this guy, eh mas lamang naman si gian.

"Ah Hi Miss, which bag?" He asked, hindi parin maalis ang munting tawa niya.

The guts of this guy to laugh at me ha!

I shyly smiled at her.

"Ah, The bag that has moon and stars designs." I replied.

Kinuha niya yun ng walang ka hirap hirap at nakangiting binigay saakin.

"There you go" sabay abot sa bag na gusto ko.

"Ah, t-thank you" I thanked him, pinagkumpara ko pa naman siya sa kaibigan ko hshs.

Ang sama mo Ryein!

"Nah! Don't mention it Btw! I'm Kiro and you are?" hindi pa rin maalis ang ngiti sa kaniyang mga labi.

"I'm Kei-" hindi ko na natuloy ang aking sasabihin ng may nagsalita mula sa likuran ng lalaking kausap ko.

"WHAT TOOK YOU SO LONG?" Pagalit niyang utas.

Unti unti siyang lumapit saakin at ganun nalang ang gulat ko na ang kaniyang kamay ay nasa aking baywang na.

He then look at the man who gave me the bag.

"Yes? Do you need anything?" he asked kiro.

"No, I need to go Miss" bumaling pa siya saakin at binigyan niya ako ng matamis na ngiti bago umalis saaming harapan.

Kasabay ng pag kuha ni Gian sa kaniyang mga kamay na kanina lang ay nasa aking baywang.

"Kanina pa kita hinhintay duon, ah tas nandito ka lang pala nakikipag-usap sa lalaking hindi mo naman kilala?" bumaling siya saakin at binigyan ako ng masamang tingin.

"Hindi ko siya kakausapin kung naabut ko lang sana itong bag kaso hindi, he help me that's all" pagpapaliwanag ko sa mahinang boses.

Baka pagtinginan kami ng mga tao dito, nakakahiya!

"Tsh! Maypakilala-kilala pang nalalaman" asik niya ulit.

"Hindi niya naman ako nakilala ah kase sumingit ka, ano pa bang kinagagalit mo diyan?" naiinis ko na ding asik sa kaniya.

Parang tumulong lang yung tao eh! Nagagalit agad.

"Wow! So kasalanan ko pa palang dumating ako?" nakangising ani niya, ngising mararamadaman mo talaga ang galit.

"That's not what I mean GioVienn Rain" tinawag ko na talaga siya sa kaniyang buong pangalan. Ibig sabihin lang kase nun galit na ako.

"Then what? Keighcrizza Ryein?" talaga namang hindi magpapaawat ang isang to!

Hindi ako umimik.

"So are you mad right now ha" he smirked.

"So what if I am huh?" I glared at him.

"Oh come on! Hindi mo rin naman ako matitiis" he then wink at me.

He really known me.

Pagkatapos ng sagutan namin, sinamahan niya ako sa counter para bayaran ang pinamili ko.

It's already 11:30, ganun kami katagal pumili ng mga bagay sa school.

Naglalakad lang kami, hindi ko nga alam kung saan kami pupunta eh. Wala na kase kaming kailangang bilhan. Dapat sa mga oras na ito hinahatid na niya ako sa bahay.

Pero ewan ko ba sa kaniya.

Lalagpasan na sana namin ang arcade.

Ng walang sabing hinila ko siya papasok duon.

He even cursed. Dahil sa ginawa ko, nagulat ata.

"The f*ck is wrong with you Ryein?" pagalit na niyang wika.

"G-gusto ko lang naman mag laro ah" nakangusong ani ko sabay bumaling sa mga taong naglalaro.

"Damn! Then you should tell me. Hindi yung hinihila mo ako bigla, you scared the shiz out of me" at siya na mismo ang humila sa mga kamay ko papuntang change money.

Gaya ng sinabi ko, nagpa change siya ng money. At pagkatapos nagsimula na kaming maglaro.

We played.

And I enjoy it so much.

Nagyaya na akong kumain. It's 12:10 pm.

Kumain na kami sa isang fast food, at umorder na ako ng pagkain. And then we ate.

Pagkatapos naming kumain, naglibot-libot lang kami sa mall. Baka kase may nakalimutan pa kaming bilhin.

"You want to buy, new clothes?" tanong niya saakin ng dumaan kami sa bilihan ng mga damit.

I don't want too but, Ang gaganda ng mga damit.

So instead I nodded.

Pumasok kami sa mga Girls Clothing, at pumili na kami.

Ang dami kung gusto na mga dress na hindi niya naman gusto.

Kesyo, ang sobrang sexy daw.

Kaya desisyon niya parin ang nasunod, may magagawa pa ba ako? Baka mag-away nanaman kami.

"Edi sana, ikaw nalang ang mag-suot niyan" inirapan ko pa siya.

Hindi naman siya pangit kase maganda din naman siyang pumili, ang akin lang ba't siya pa ang pipili eh ako naman ang magsusuot.

"Tsh! Ang iksi naman kase ng pinipili mo" angil pa niya.

Hindi naman yun maiksi. Maiksi lang para sa kaniya kase matangkad siya.

"Ewan ko sayo" inirapan ko ulit siya.

Nakakahilo din tung pag iirap ko ah.

Siya na ang nagbayad kase siya din naman raw ang pumili.

Sana siya nalang din ang magsuot.

Pagkatapos lumabas na kami, kinukuha na niya ang kotse sa rooftop at ako naman hinihintay siya.

Ilang minuto ang lumipas, dumating na din siya at tinulungan akong ipasok ang nga punimali namin.

After an hour dumating na din kami sa bahay.

Pumasok na kami at ang mabangong adobong niluluto ni nana ang sumalubong sa amin.

"Magandang gabi po nana" Bati ko sa kaniya at niyakap siya mula sa likuran.

Nagluluto pa pala kase siya.

"Oh magandang gabi din hija" nakangiti siyang bumaling saakin.

"Oh sige na kumain na muna kayo, Ng makauwi na si Gian lumalalim na din ang gabi" pagpatuloy niya pa.

Kumain na kami ni Gian bago niya napagpasiyahan na umuwi.

Nandito na kami ngayon sa harapan ng kaniyang kotse.

"I'll go ahead" He then kissed me at my forehead.

"Take care Gian, text me later when you already at home." I tiptoed and kiss her both cheeks.

"I will, Goodnight." at pumasok na siya sa kaniyang kotse at pinaandar ito.

Hindi pa ako pumasok hinintay ko pang mawala saaking mga mata ang kaniyang kotse.

Tinatanaw ko ito at unti-unting nawala saaking paningin.

Kaya napagpasiyahan ko ng pumasok sa luob.

"Oh hija nakaalis naba si gian?" tanong niya saakin.

"Ah opo, wala pa po ba sina mom and dad pati po si ate?" tanong ko pabalik sa kaniya.

Umiling siya.

"Wala pa siguro mamaya pa yung mga magulang mo yung ate mo naman bukas pa, nandun nanaman sa mga kaibigan niya" mahabang paliwanag niya.

"Ganun po ba? Kumain na po kayo nana. Aakyat na po ako at matutulog, Goodnight po Nana" The I kissed her cheek.

Pagkapasok ko palang sa kwarto ko ng nakita ko sa side table na umilaw ang aking cellphone, kaya kinuha ko ito.

I opened it and I saw Gian's Message.

From Gian:

I'm home, Ryein Goodnight!

I didn't bothered to replay.

Humiga nalang ako sa kama at hindi ko namalayang nakatulog na pala ako.

And everything went black.