Timid Heart (Eligible Heiress #3)

Chapter 1

A month after my new building was finished, I scheduled the ribbon cutting right away to officially open my publishing. It isn't grand and nothing fancy as it will just inaugurate the first day of the publishing. Ang tagal kong hinintay ang araw na ito at ngayon ay dumating na. I can't wait to start.

"Where are you?"

My bestfriend and my Creative Director, Lloyd, called to ask my whereabouts as I'm running late to the ribbon cutting ceremony.

"Naipit ako sa traffic. Start without me, don't delay the ceremony." I said while tapping the steering wheel frantically.

I do want to be there pero ayoko paghintayin ang ilang media na nandoon, we need to follow our said schedule. Hahabol nalang ako sa kung ano pa ang dadatnan ko.

"No." Matigas niyang sabi. "This is important to you, Bee. We will not start without you." Giit niya.

I sighed seeing that I have no chance on making it on time in the ceremony in this traffic. Halos hindi na gumagalaw ang mga sasakyan at kung hindi pa ako makakdating within an hour ay baka i-postpone pa ang ribbon cutting ngayon.

Tinitigan ko ang aking gym bag na nakapatong sa passenger side seat and luckily, I'm on the side of the road. Itinabi ko pa ang aking sasakyan ng kaunti sa gilid saka kinuha ang aking crop hoodie para makapagpalit and tied my long blonde-ish hair.

Tinupi ko ng maayos ang aking blouse at suit jacket and put it inside my gym bag pati na rin ang aking maliit na handbag then turned off my car.

Wearing heels and jeans won't stop me from running going to my building. Hindi na rin iyon kalayuan at sanay na ako sa paktakbo. I always do cardio workouts and all others to maintain my good physique. I don't have any other choice but to do this kung gusto kong makaabot ng oras para sa ribbon cutting.

I arrived exactly at the time of the ceremony and I swooshed passed the people to go to the bathroom to freshen up and change back to my business casual outfit.

Daig ko pa si The Flash sa bilis at paglabas ay kaagad kong hinanap si Lloyd para makapag-umpisa na. Madami na ang tao at lahat ay may kanya-kanya ng ginagawa.

"Bee!"

I turned around as I heard my friend calling me.

"Bug." Hingal kong sabi.

Mapagtaka niya akong tinignan saka inayos ang aking bangs.

"What? Do I look trash?" I asked worriedly.

"Far from it. Take a breather, I'll give you five minutes more and then we'll start."

I polished myself and checked my face on the glass partition before following Lloyd to where the ceremony is going to be held. I fixed my see-through bangs again and wrinkled my aquiline shape nose when I saw the freckles on my nose still evident.

Huminga ako ng malalim saka sumunod na sa kung saan nagpunta si Lloyd to start the ceremony. We can't delay this any longer. Babalikan ko pa ang Audi ko kung saan ko iniwan, I will just have to pray na hindi iyon ma-tow.

Ribbon cutting marks a very significant moment in business, it also makes a great photo opportunity that we can post online and in our magazines.

Lloyd handed me the ceremonial big scissors to cut the giant ribbon. I smiled all throughout as I'm feeling really happy to run my own business. Matagal ko rin na pinlano ito and now it's happening already, it's another chapter in my life.

I already knew what I wanted since before I graduated college. I have planned everything in my life, I already set my plans and goals ahead of time. Gusto ko na may guidelines nalang ako na sinusunod. I hate cramming especially in the last minute. I'm always ready and the road that I'm travelling isn't bumpy because of my smooth and organized planning.

Print sales have been declining for several years as readers find their content online. This is in contrast to the fortunes of the luxury magazine market, which appears resilient to the wider change in consumer reading habits in the digital age.

So, besides our luxurious target in the market, I've decided to have both physical and a digital one. And my family, especially Lolo Joaquin supported me all the way, pati na rin ang ever loyal bestfriend ko. Hindi siya nawala sa aking gilid and he has a very good eye for design kaya siya ang napili ko na maging Creative Director sa aking publishing.

For months, my editors struggled but I gave them motivation to conjure something unique for us to retain our audiences. The internet is full of celebrity drivel, so print magazines who focus on the rich and famous will need to find something unique. Lagi ko silang binibigyan ng inspirasyon and fresh ideas for our monthly issues.

Isinama ko si Lloyd na maglibot sa mga lugar kung saan mayroong mga newsstands just to see how well our magazine is doing.

"Doesn't the decline in the newsstand come down to consumer behavior?" Lloyd asked while we are exiting the department store.

There is a decline in demand of physical copies on some magazine, but ours, being a high-end magazine, is doing pretty well as well as the digital one.

"We must flex to the changing consumer." I answered.

Mostly, millennials are relying more on the internet, and once they had their fill, hindi na sila mag-aabala pa na bumili ng magazine just to read the same content that they already read. Plus, mas madali ang phone kaysa sa magbitbit pa ng magazine. Lahat ay accessible na sa phone using internet and other applications.

Since Simplicité Publishing was opened first week of January, I have approved to include new contents on some of the magazine. Kasama na roon ang '50 Most Eligible Bachelors' para salubong sa papasok na second year ng aking publishing.

I let my people handle that stuff and focused on helping Lloyd on making the budget and timeline for that magazine feature.

"Ma'am, baka gusto niyo po dumagdag sa poll." Ngiti sa akin ni Niña na sumilip sa aking nakabukas na opisina sabay abot niya ng isang pirasong papel na may nakasulat na link.

"I'll check it later." Ngiti ko pabalik saka inilapag iyon sa gilid ng lamesa.

Lloyd, who is sitting beside me on the long table in my office, grabbed the piece of paper and typed in the link on his search bar.

Hinayaan ko siya saka ako tumayo sandali. May kinuha lang ako sa aking bag at bumalik sa aking upuan dala ang dalawang piraso ng Ferrero Rocher, my favorite chocolate in the world.

"Bug!" Saway ko sabay tapik sa kanyang kamay palayo sa aking chocolate na hawak.

Kulang pa nga ang dalawa sa akin at aagawin pa niya ang isa. I have a sweet tooth, and desserts are my guilty pleasure. Though, hindi ko rin inuurungan ang kahit anong masarap na pagkain kahit ano pa 'yan, huwag lang isda.

"Damot." He said and I just stick my tongue out to him.

Hindi pa uli ako nakakapag-grocery at wala na akong Ferrero sa condo. I need to put that on my to-do list.

"Wo is.. ta?"

Kunot noo niya akong binalingan. "Don't talk when your mouth is full." Sabi niya sabay hintay na malunok ko ang aking kinakain. "Now, what were you saying?"

Tinuro ko ang screen ng kanyang laptop. "What is that?"

Inurong niya ng bahagya ang aking laptop na nasa aking harapan saka niya iniharap sa akin ang kanyang gamit. Binasa ko iyon habang binubuksan ko ang huli kong chocolate.

'Vote: 50 Most Eligible Bachelors in the Philippines

We have scoured the whole nation to find the hottest, most likable, and downright dateable men. Vote for your favorite and we will reveal the winner on our next issue.'

"They won't need my vote. Kaya na nila 'yan." Sabi ko sabay subo ng buo sa Ferrero.

Itatabi ko na sana ang kanyang laptop pero hinuli niya ang aking kamay saka ibinaba sa aking hita. He clicked the 'vote now' at isa-isang binrowse ang mga litrato para sa akin.

"Like this guy?" He asked with a teasing smile.

Hindi ako makapagsalita dahil puno ang aking bibig kaya umiling nalang ako. Bakit kaya hindi nalang siya ang bumoto?

"Wi ish ti...."

He looked at me like he wants to scold me real bad.

"Where is your manners?"

Ngumiti ako sa kanya paglunok ko ng aking pagkain. "Out the window." Sabi ko sabay tabig ng kanyang kamay sa mouse. "Where is their characteristics, description, or something?"

"Click on the picture, Bee."

I clicked the first picture and there, under the picture is there background. Binalikan ko pa ang iba and randomly clicked a picture.

"Aaron..." Basa ni Lloyd. "26, Model and wants to be an actor if given the chance...."

Binalik ko uli sa mga pictures ang page kahit hindi pa tapos na basahin ni Lloyd ang detalye tungkol sa lalaking iyon. It's not interesting, ayoko ng lalaking kapansin-pansin at gusto sa limelight. I want to live in peace.

"Bee, wala ka namang pinipili. Kanina ka pa diyan." Sita niya sa akin.

I want to vote the bachelor who is described as kind, humble, down to earth, or whatever close to it. I'm not after the looks, I want someone with a good heart.

"Do you need to conduct a personal interview with each bachelor on that list?" He asked.

Tinignan ko siya ng isang matalim na titig pero nangiti lang siya sa itsura ko saka ginulo ang aking bangs sabay kuha ng mouse sa akin.

"I know what you are looking for and you won't find it here by just clicking." Sabi niya habang tinitignan isa-isa ang mga litrato. "Let's vote for this guy." Turo niya sa screen.

Sumingkit ang mga mata ko sa screen para makita ng maayos ang lalaking tinutukoy niya. He has a pretty face and physique.

Narinig ko palang ang hot and handsome ay pinatigil ko na kaagad siya na magbasa saka pinabalik uli sa previous page kung saan ang mga litrato. He clicked the next picture and read his background aloud.

"Oohhh. We found your match." Ngisi niya sa akin at ibinalik ang tingin sa laptop. "Henry loves desserts and always finds it hard to say 'no' to them."

"Okay, vote for him." Kaagad kong sabi. "Then, look for a guy named Lloyd Lim and vote for him too."

"No, Lloyd Lim."

"No??!" Exaggerated kong gulat at nilakihan pa ang aking mga mata habang nakatingin sa kanya na takip ang aking bibig.

He looked at me irritatedly and I just laughed so hard that it left tears in my eyes.

Simula ng umalis si Ate Serene papuntang Paris ay ako na lamang mag-isa ang natira sa condo. It's been almost two years at everytime I talk to her, I always ask kung kailan siya uuwi pero she always say 'soon'. Sigurado naman ako na babalik siya kaya I'll just wait for that 'soon'.

Every morning, maaga akong gumigising para magpunta sa gym. May gym naman dito sa building but I prefer Core Fitness Gym over others. Kumpleto kasi iyon sa mga gamit at sa kung anu-ano pang services, plus it has 24-hour access and instructor. At kung hindi naman ako makapunta roon, I do my own exercises in here or I jog outside.

Wearing my matching white leggings and sports bra, white sneakers, grey waterproof hoodie, and pink backpack, I drove my silver Audi to my preferred gym.

Itinabi ko na muna ang aking jacket sa gilid and started stretching out. Wala masyadong tao sa ganitong oras kaya mas gusto ko na pumunta sa umaga. I tried going here after work at hindi ko na inulit pa. I love my space and I don't appreciate the stares of other people while I'm working out. Nakakailang.

I started doing ab workout first and followed it by doing cardio. Sinuot ko na ang aking jacket nang may iilan ng grupo ang dumating then continued working out ng hindi sila pinapansin.

Hindi na ako nagshower at pag-uwi ay saka nalang ako naligo at nag-ayos para pumasok sa trabaho.

It's a busy day at the publishing dahil sa nalalapit na deadline para sa printing for the next issues of our magazine. May result na rin ang sa poll na ginawa nila and I reviewed the invitation they made na i-sesend nila sa top 10 na Bachelors.

"Ma'am, do you want to see the list?" Christine asked.

"Did Henry make it to the top 10?" I asked.

She looked at the list on her tab and slowly shook her head before looking back at me.

"Wala, Ma'am." Sagot niya.

Tumayo ako at naglakad papunta sa pintuan saka sumandal pagilid para makita ang breakout space kung nasaan ang aking kaibigan na si Lloyd. They are having some discussions about the shoot that will happen.

"How about Lloyd Lim?! Is he on the top 50?" I asked a little louder for my friend to hear.

"Peace!!" He warned, looking at me with a death glare.

Sabay ko na tumawa ang lahat ng nakarinig sa amin at saka na ako bumalik sa aking trabaho pagkatapos siyang asarin. Hindi ko na inalam pa kung sino ang kanilang mga naimbitahan pang ibang interesting bachelors. I just hope na may magconfirm ng attendance sa sampong nasa top na kanilang pinadalhan ng imbitasyon.

As the day of the shoot approaches, doon pa ako nagkasakit. Marahil ay dahil sa natuyuan ako ng pawis kamakailan at uso dahil sa pabago-bagong panahon.

Kahit may sakit ay pumapasok pa rin ako sa trabaho, hindi ko puwede na pabayaan nalang na magpagod ang mga staff ko habang ako ay nasa condo lang. Kailangan ko rin na siguraduhin na lahat ay maayos para sa darating na shoot. Hindi kami pwedeng mapahiya sa mga darating na bisita.

Hindi ko man nakita ang listahan, but I heard that three out of ten people that they invited that are included on the top 10 said yes. Alam kong hindi basta-basta ang mga bachelor na iyon kaya kailangan na maging attentive ang lahat. Pumayag din ang isa kapalit ng pagfeature namin sa kanyang bagong luxury hotel.

"Dapat nagpahinga ka nalang sa bahay." Si Lloyd habang nag-aayos ako ng mga papel sa aking opisina.

"And leave all my work to Christine? Or to you?" I asked not looking at him.

Kahit hindi na sakop ng trabaho niya ay tinutulungan niya pa rin ako sa ibang bagay paminsan. I can say he is married to his work, sobrang dedicated niya at kulang nalang ay ipasa ko na sa kanya ang aking kumpanya.

I heard him sighed and a screeching chair followed.

"I'm just concerned, Bee. Pwede naman kita na i-update nalang sa nangyayari rito. One day of rest wouldn't hurt your company."

Ako naman ang sunod na nagbuntong hininga at umupo sa kabilang gilid na upuan para harapin siya.

"Concerned din ako sa'yo, Bug. Wala ka bang balak mag girlfriend?" I asked.

Lloyd is not gay. He is super straight at kahit kay Ate Serene ay napaconfirm ko na ito. She has a gay friend at ang sabi niya, ayon sa kanyang radar ay lalaking-lalaki naman si Lloyd.

Matagal ko na rin siya kasama at ni minsan ay walang pagkabading akong nakita sa kanya. He even courted girls before at our school. Pero simula ng magtrabaho ay hindi ko na siya nakitaan ng kasamang babae outside of work bukod sa akin.

"Mauna ka muna, susunod ako." Sagot niya.

"E bakit ako? Ikaw muna."

Tinaasan niya ako ng isang kilay. "Is that a challenge? Do we have a deal?" He mocked.

Bahagyang nanlaki ang aking mga mata. He is not serious, or is he? Wala pa sa plano ko ang boyfriend, bata pa naman ako, I just turned twenty-four.

Natawa siya sa aking reaksiyon kaya binato ko siya ng magazine.

"Siguraduhin mo lang na mabait ang magiging girlfriend mo. Okay lang kahit-"

"Pangit?" Dugtong niya na nakangisi. "Can't wait to see the face of your future husband. I'll bet my 1-year salary na mas guwapo ako sa kanya."

Well, guwapo naman si Lloyd. He is tall enough with an average weight, wala nga lang daw siyang six pack abs sabi niya but I doubt it. Wala naman siyang flabby stomach. He Has dark brown hair and olive skin. As for his face, he has brown eyes, nice smile, and no facial hair.

"Oh, oh. 'Di ka pwede ma-inlove sa akin, boss. Hindi kita type. Masasaktan ka lang kaya huwag mo na ituloy 'yan."

Masama ko siyang tinignan sabay bato ng isa pang magazine sa kanya na tumama sa kanyang mukha. Natawa ako ng napakalas at pagkatapos ay nagdila sa kanya.

I shooed him out of my office at wala naman siyang reklamo na umalis hawak ang kanyang ilong na tinamaan ko sa pagbato ko ng magazine sa kanya.

I feel so sick pag gising ko sa umaga. Nauuna pa ako sa aking alarm pero dahil masama ang pakiramdam ko ay hindi na ako bumangon pa at nagpahinga nalang.

Nagising ulit ako ng umaga bago magstart ang shoot at malamyang bumangon sa aking higaan. I want to rest pero kailangan kong silipin at kamustahin ang mga empleyado ko ngayon. Baka may kaunting problema and I need to be there to help or assist them.

Hindi naman ako matagal mag-ayos at kinuha ko nalang ang una kong mahawakan na damit sa aking dresser, which is a wrap satin crop long sleeves blouse. Mabilis din akong natapos at kahit hindi pa nakakapag almusal ay dumiretso na ako sa Simplicité para sumilip sa nagaganap na shoot.

"Ma'am, Ma'am, Ma'am!"

Rinig kong sigaw ng aking sekretarya na si Christine.

"Hi, Morning." I smiled.

Tumuro siya sa itaas at huminga ng malalim bago nakapagsalita. "Nasa taas po sila." Hingal niyang sabi.

"Okay. Do you need water?" I asked but then stopped her from talking nang makita kong hinahabol pa niya ang kanyang hininga.

I walked to the cafeteria and get us some water. Nanunuyo na rin ang lalamunan ko at nakalimutan kong dalhin ang aking tumbler sa pagmamadali.

Nang makapagpahinga na ang aking sekretarya ay saka ako naglakad uli papunta sa kung saan nagaganap ang shoot.

Tahimik ako na pumasok sa loob ng kuwarto at lahat ng nakapansin sa akin pagpasok ay binati ako na nginitian ko naman. I don't want to disturb the ongoing shoot, sumisilip lang ako to see that everything is running smoothly.

Lloyd is the one who is responsible for this pero hindi ko siya makita rito sa loob at ang sabi ay lumabas lang saglit.

"May kasunod ba ito?" I asked one of the staff.

Nakaharang sa aking paningin ang iilang staff kaya hindi ko naman makita ang bachelor.

"Yes, Ma'am. After lunch na po." Sagot niya at tumango nalang ako.

Nakita ko na hindi masyadong nakaayos ang reflector stand kaya ako na mismo ang lumapit roon and adjusted the clamps above the stand to shift the angle a bit. Nalaglag pa ang hawak ng isang staff sa aking gilid kaya napasulyap din ako sa kanya.

"Sorry, sorry." Bulong nito.

I heard someone coughed as I heard my secretary's voice calling me at the same time. Lumapit sa akin si Christine para ipakita ang ilan na kailangan kong i-approve para sa magazine.

While browsing, narinig ko ulit na umubo ang lalaki pero hindi ko na pinansin pa dahil baka mahiya pa siya na ilabas ang kanyang ubo. Uso talaga ang sakit ngayon and I feel him dahil I don't feel well too. Buti nalang ay nakapunta pa siya para gawin ang shoot na ito.

"Give him water later, at paki sabi kay Lloyd na pasalamatan niya ng lubos ang bisita natin sa pagpunta niya rito pagkatapos ng interview." I told Christine.

Lumabas ako para sumilip sa ibang department nang makasalubong ko si Lloyd sa may elevator.

"Bakit nandito ka?" Gulat niyang tanong.

"Excuse me? Akin building ito."

Napakamot siya sa kanyang ulo. "I know, Ms. Lopéz. Pero may sakit ka, akala ko ba magpapahinga ka ngayon?"

"Sumilip lang ako. Pumunta ka na roon sa shoot and I'll just check on the other team's progress. Do your work, Mr. Lim or I'll fire you." Sabi ko nang nilampasan ko siya sabay sakay sa elevator.

Mabilis ko lang na sinilip ang bawat team at saka na ako bumaba para makauwi na nang masiguradong ayos na ang lahat sa publishing. Now that everything is going well, makakapagpahinga na ako ng maayos sa condo.

Pagpunta ko sa parking lot ay dire-diretso ang lakad ko papunta sa aking Audi. Paghila ko sa pintuan ay hindi ito nagbukas kaya napakunot ako ng noo.

I clicked the unlocked button on my remote again and tried opening the door twice, but it didn't open.

"What is wrong with you?" I grumbled.

Umurong ako ng kaunti at napatalikod ng mabangga ko ang katabing kotse.

"Oh, no..."

Napabalik ako ng tingin sa kotse na aking binubuksan at sa kotse na nasa aking harapan. Nang mahimasmasan ay nagpunta ako sa harapan para tignan ang plate number ng parehong sasakyan.

Napanganga ako ng ma-realize ko na hindi pala sa akin ang kotse na binubuksan ko. Pareho kasing silver na Audi at wala naman ibang nagpapark dito kagaya ng sa akin kapag pumapasok ako sa trabaho. Hindi pa naman ako nahihilo kaya tama nga na dalawa ang sasakyan na nakikita ko.

Napatingin ako sa paligid at nang makita na walang tao ay mabilis ako na sumakay sa aking kotse paalis sa lugar.

I looked at my rearview mirror to look back at the silver Audi that I thought was mine at inalis ko kaagad ang tingin ko roon nang makita na may taong naglalakad papunta sa sasakyan na iyon. I stepped on the gas para hindi na niya ako makita at mahabol.

Buti nalang ay walang nakakita sa ginawa ko dahil kung nagkataon ay napagkamalan pa akong nagnanakaw. Or baka nagalit pa sa akin ang may ari ng sasakyan na iyon kung nakita lang niya kung paano ko hilahin ang pintuan ng kanyang Audi. I'm so lucky to escape, nakakahiya iyon.

That was so epic.