Asansörden inince derin bir nefes aldım. Yaptığım tam olarak bencillikti. Kendimden tiksiniyordum. Jungkook, evine geldiğim için mutlu oluyordu onun hayatına dahil olmak istediğimi düşünüyordu. Ben ise sadece evde kalmamam gerektiği için geliyordum.
Onun hayatının merkezi olmak, benim hayatımın merkezi olması en çok istediğim şeydi belki de ama yapamazdım. İstesem de olmazdı.
Dairesinden içeri girdiğimizde gülümseyerek yüzüme baktı.
"Evime hoş geldin."
Keşke daha önce gelseydim diye kendime lanet ettim. En azından şu an onu kandırdığım için vicdan azabı falan duymuyor olurdum. Gerçi ben onu hep kandırıyordum ya.
Gülümseyerek peşinden ilerledim. Evi spor sade bir evdi. Siyah beyaz gri renkleri hakimdi. Onun tarzını yansıtıyordu. Kafamı iki yana sallayıp salonunu incelemeyi bıraktım. Ev
