Arabayı park ettiğimde arabasına yaslanarak kollarını göğsünde bağlayan Jungkook'u görmem ile derin bir nefes aldım. Umarım siniri yatışmıştır. Bu kadar aksiyonun üzerine birde onunla uğraşacak enerjim yoktu.
Arabadan inip ona doğru ilerlememle yaslandığı arabadan hızla ayrılıp yanıma geldi. Kollarının arasına beni alıp sarılmasıyla içim rahatlamıştı. En azından kavga etmeyecektik.
"Seni ne kadar merak ettiğimden haberin var mı?"
Ses tonunda hafif bir sitem vardı. Ondan ayrılarak gözlerine baktım. Hafif yükseklerek yanağına bir öpücük kondurdum.
" Beni böyle mi kandıracaksın?"
Kaşlarını kaldırarak sorduğu soru karşısında gülümsedim. Öyle bir niyetim yoktu sadece benim için gerçekten endişelenmesi hoşuma gitmişti.
"Eve gidelim yorgunum çok uykum var." Elinden tutup apartmana doğru ile
