ตลอดเส้นทางในเมืองหลวงที่รายล้อมไปด้วยมลพิษ และกำลังปกคลุมชีวิตแย่ๆของผู้หญิงคนหนึ่ง
คนที่ถูกตราหน้าว่าเป็น... ‘เมียน้อย’
โดยไม่มีสิทธิ์เรียกร้องหาความถูกต้องหรือคะแนนความสงสารใดๆ
เมื่อสถานการณ์มันดำเนินไปให้ฉันดู... ‘เลว’
แม้จะมีพิธีสมรสมายืนยันกับสายตาใครต่อใคร แต่ก็ไม่สามารถลบข้อครหาที่คนรอบกายถากถางมาให้แก่ฉันได้
เพราะมันคือ... ‘เรื่องจริง’
ฉันจำใจต้องยอมรับมัน ถึงแม้ทางรอดมันจะเป็นทางตัน ฉันก็จะดันทุรังไปต่อ
เพื่อลูกในท้อง... ‘ที่กำลังจะเกิดมา’
“ดี!” เสียงของพลขับร้องเรียกด้วยน้ำหนักเสียงที่ค่อนข้างดัง ฉันจึงหันไปหาโดยอัตโนมัติ
“คะ? ” ฉันขานรับและจ้องใบหน้าหล่อของผู้ที่เป็นสามี
ซึ่งตอนนี้… ‘ใช้ร่วมกับคนอื่นอยู่’
“เหม่อบ่อยไปนะ” พี่ดินหันมามองหน้าฉันแค่ไม่กี่วินาที แล้วก็หันไปมองท้องถนนต่อ
“แค่ง่วงค่ะ” ฉันอ้างออกไป แล้วก็หันหน้าไปอีกทางเช่นกัน
ไม่รู้ว่าจะพยุงความสัมพันธ์แบบนี้ไปได้อีกนานเท่าไหร่
ตำแหน่งเมียที่ฉันแย่งคนอื่นเขามาใช้… ‘จะสิ้นสุดลงเมื่อไหร่กัน’
“อยากกลับบ้านไหม”
“...” ฉันนิ่งไปเมื่อจู่ๆเขาก็ถามขึ้นมาแบบนี้
เจตนาที่จะสื่อมันคืออะไร?
คิดจะไล่ฉันออกไปจากชีวิตอีกแล้วเหรอ?
“เผื่อดีอยากจะกลับไปเยี่ยมพ่อน่ะ” เขาคลายข้อสงสัยออกมา และยิ้มให้บ้าง ‘เล็กน้อย’
ฉันเลยค่อนข้างที่จะโล่งใจ…
“ไม่ค่ะ ดีไม่อยากกลับไป” ฉันให้คำตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำ
ฉันมีชื่อว่า ‘ฤดี’ ซึ่งชีวิตไม่มีอะไรดีเลยสักอย่าง
แม่ตายจากไปเมื่อสองปีก่อนด้วยโรคภัยรุมเร้า ด้านพ่อก็เอาเมียใหม่เข้าบ้านพร้อมกับการกดขี่ พ่อที่เคยมีความรักให้ลูกก็กลายเป็นเพิกเฉย ละเลยหน้าตาเฉยทั้งๆที่เคยหวงแหน พ่อทุ่มเทความรู้สึกเหล่านั้นไปให้แม่เลี้ยงแทน เหตุด้วยความหลงใหลในกามอารมณ์
ฉันเกือบโดนน้องชายของแม่เลี้ยงข่มขืนหลายต่อหลายครั้ง
พอเล่าให้พ่อฟัง พ่อก็บอกว่า… ‘ให้ระวังตัวเอา’
ฉันจึงเข้าใจในทันทีเลยว่า พ่อไม่ได้ห่วงใยอะไรในตัวลูกสาวเลยสักนิด เมื่อพ่อกำลังติดสัมพันธ์สวาทกับเมียสาวอย่างหนักถึงขั้นไม่กล้าเอาเรื่องนี้ไปคุย เพราะกลัวการแตกหักที่จะตามมา
ชีวิตที่ดำเนินต่อไป ฉันจึงได้แต่... ‘ระวังตัวเองเอา’
ทุกคืนฉันพาตัวเองมาขอนอนกับ ‘ยายเฟื่อง’ แม่บ้านผู้สูงวัยที่พ่อไม่กล้าไล่ออก ด้วยความเป็นคนเก่าแก่ที่เคยให้ความเคารพ ในขณะที่คนอื่นๆถูกไล่ออกกันไปจนหมดแล้ว เนื่องด้วยแม่เลี้ยงบอกว่าเสียดายเงินค่าจ้าง และให้เหตุผลว่างานบ้านต่างๆฉันสามารถทำเองได้ ซึ่งด้านพ่อก็เห็นดีเห็นงาม โดยที่ไม่คำนึงถึงการศึกษาที่ฉันพากเพียรเรียนมา
แม่เลี้ยงไม่อนุญาตให้ฉันออกไปไหนมาไหน แม้แต่บริษัทของพ่อฉันเองก็ตาม เธอบงการให้ฉันอยู่แต่กับบ้าน และไปจ่ายตลาดเพียงเท่านั้น ส่วนฉันก็อดทนอดกลั้นมันเรื่อยมา เพราะว่า ‘ไร้ทางเลือก’
จะหนีก็นึกห่วงใยพ่อขึ้นมา…
อีกทั้งไม่อยากทอดทิ้งยายเฟื่องผู้แก่ชราไป…
ทรัพย์สินที่แม่เคยให้ ฉันก็ใช้ไปกับการเรียนจนหมดแล้ว ส่วนปัจจุบันก็อาศัยเงินทอนจากการไปตลาดในแต่ละครั้งเท่านั้น เมื่อแม่เลี้ยงล้างสมองกับพ่อประจำ ว่าการอยู่บ้านไม่จำเป็นต้องใช้จ่ายอะไร
ฉันพยุงชีวิตที่ไร้ชีวามาได้สักพัก หลบหลีกน้องชายของแม่เลี้ยงมาได้ตลอด จวบจนวันหนึ่งที่ความโชคดีนั้นหดหายไป ความบรรลัยก็เข้ามาแทรกแซงทันที
คืนนั้นที่บ้านมีงานสังสรรค์ที่แม่เลี้ยงมักจะจัดขึ้นเสมอ น้องชายของแม่เลี้ยงอาศัยจังหวะที่ฉันเผลอในระหว่างการเข้าครัว ประชิดถึงตัวเพื่อต้องการที่จะปลุกปล้ำ
ฉันสู้ทั้งๆที่ตัวเล็ก…
ฉันเจ็บตามแรงกระแทกที่เขาเหวี่ยง…
ฉันหาทางเลี่ยง แต่ก็หาไม่ได้…
น้ำตาไหลเป็นสาย เมื่อเขา ‘ดอมดมไปตามแก้ม’
และแทบอยากจะกลั้นใจตาย เมื่อเขา ‘วางมือลงตรงอก’
แล้วกำลังจะ ‘บีบกำ’
ตุบ!
น้องชายของแม่เลี้ยงทรุดตัวลงที่พื้น พร้อมกับเลือดที่อาบจากหัวลงมาเรื่อยๆ
ภาพที่เห็นคือยายเฟื่องถือสากไว้คามือ ในสภาพที่หายใจแรงและสีหน้าโกรธจัด ฉันรีบกอดร่างหญิงชราด้วยความตื้นตันอย่างหนัก จากนั้นก็ตั้งปฏิญาณว่าเราทั้งคู่ต้องหนีไปให้ไกลๆ
ถ้าหากพ่อไม่คิดที่จะทำอะไรเพื่อเรา!
ฉันพายายเฟื่องไปหลบตัวแถวๆรั้วข้างบ้าน เพราะกลัวคนที่สลบอยู่จะตามมาล้างแค้นเอาได้ ก่อนจะพาตัวเองไปเจรจากับพ่อด้วยความรู้สึกที่บีบรัดอยู่ในใจ เมื่อไม่มั่นใจเลยว่าพ่อจะเห็นใจกัน
“อ๊ะ! อะ อ๊า” เสียงครวญครางดังลั่น
และประสานกัน ‘มากกว่าสอง’
ทำให้ฉันต้องผ่อนแรงเท้าพลางย่องเบาๆเข้าไป เพื่อจับจ้องให้คลายความสงสัย
แล้วไม่ทันไรก็ได้เห็นว่า…
แม่เลี้ยงกำลังมีเซ็กซ์กับผู้ชายถึงสองคน!
ฉันจำได้แม่นว่าคนทั้งคู่คือแขกของพ่อฉัน แล้วจู่ๆทำไมถึงกลายเป็นแบบนั้นไปได้ ด้วยความคาใจฉันจึงคลานผ่านห้องรับแขกไป เพื่อไปตามหาพ่อที่ห้องนอน
“อะ… อ๊ะ อื่อ!”
ฉันชะงักด้วยความตกใจกับสิ่งที่ได้เจอ…
พ่อกำลังมีเซ็กซ์กับผู้หญิงอีกคนที่เป็นแขกของแม่เลี้ยง!
ฉันรีบเลี่ยงสายตาไปในทิศทางอื่นทันที และฉันต้องรีบหนีก่อนที่ตัวเองจะต้องตกอยู่ในสภาพที่ไม่ต่างกัน
แต่ก็ไม่คิดไม่ฝันว่าการหนีเสือในวันนั้น จะต้องมาพบเจอจระเข้ที่ใจร้ายในวันนี้!
เขาเคยบีบคั้นให้ฉันออกไปจากชีวิตทุกวินาที แต่ไปๆ มาๆ กลับกำลังจะมีลูกด้วยกัน
มี…
ท่ามกลางความงงงันของคนรอบข้าง
และมันก็ได้สร้างความชอกช้ำใจให้กับ ‘เมียในทะเบียนสมรส’