หลังจากคืนที่จูบกันแค่แป๊บ เอกนอนไม่หลับทั้งคืน หัวใจยังเต้นแรง คิดถึงกลิ่นตัวมิ้นต์ เนินอกที่เด้งตอนเธอหัวเราะ เสียงครางเบา ๆ ในลำคอตอนริมฝีปากแตะกัน ตัวร้อนผ่าวจนต้องลุกไปอาบน้ำเย็น แต่ก็ยังไม่ช่วยอะไร
เช้าวันต่อมา เอกตื่นสายเพราะนอนดึก เปิดแอร์เย็นฉ่ำ แต่ตัวยังร้อนอยู่ ห้องเงียบกริบ จนกระทั่งได้ยินเสียงน้ำไหลจากห้องข้าง ๆ เสียงฝักบัวดังแว่ว ๆ ผ่านกำแพงคอนโดเก่าที่บางจนเหมือนกระดาษ
เอกนั่งนิ่ง ฟังเสียงน้ำกระทบพื้น แล้วเสียงร้องเพลงเบา ๆ ของมิ้นต์ดังขึ้น เธอร้องเพี้ยน ๆ แต่ฟังแล้วยิ่งทำให้ใจเต้นแรง “อืมม์... เสียวจังเลย...” เสียงครางหลุดออกมาเบา ๆ ไม่ใช่ร้องเพลงแล้ว
เอกชะงัก หูชัน หัวใจเต้นตึกตัก เสียงน้ำยังไหล แต่ผสมกับเสียงหายใจถี่ ๆ แล้วเสียงครางชัดขึ้น
“อ๊า... ใหญ่จังเลย... ชอบแบบนี้...”
เอกกลืนน้ำลายดังอึก ลุกขึ้นนั่งข้างกำแพงที่ติดห้องเธอ นั่งกอดเข่า เอียงหูแนบกำแพง ส่วนที่แข็งขึงในกางเกงในเริ่มตื่นตัว เธอกำลังช่วยตัวเองแน่ ๆ
“อื้มม์... เอาแรง ๆ สิ... ไอ้เอก... ทำให้หนักกว่านี้...” ชื่อตัวเองหลุดออกจากปากมิ้นต์ เอกแทบช็อก ส่วนที่แข็งกระตุกแรงในกางเกง เธอคิดถึงกูจริง ๆ ว่ะ
เสียงนิ้วเธอเคลื่อนไหวดังแฉะ ๆ เบา ๆ แต่ชัดเจนเพราะกำแพงบาง “อ๊าา... ตรงนั้น... เสียวสุด ๆ ... อย่าหยุดนะ...” เสียงครางสูงขึ้น หายใจถี่รัว เสียงน้ำหยุดไหล เหมือนเธอหยุดอาบน้ำแล้วนั่งยอง ๆ ช่วยตัวเองต่อ
เอกทนไม่ไหว ถอดกางเกงในออก ส่วนที่แข็งใหญ่แดงก่ำตั้งเด่ เอามือลูบไล้ช้า ๆ ตามจังหวะครางของเธอ
“อ๊า... เสียวจัง... ใหญ่แบบนี้... กูอยากได้จริง ๆ ...” มิ้นต์ครางดังขึ้น เสียงดังจนเอกได้ยินชัดทุกคำ
เอกลูบเร็วขึ้น นึกภาพมิ้นต์นั่งแยกขา นิ้วกลางสอดเข้าจุดร้อนเปียกชุ่ม ขยับเข้าออกเร็ว ๆ เนินอกโยกตามจังหวะ ห***มแข็งชูชัน “ไอ้เอก... มาช่วยกูหน่อยสิ... จุดนี้คันมาก...”
เอกใกล้ถึงจุดแล้ว แต่พยายามกลั้น อยากฟังเธอถึงก่อน เสียงเธอสูงขึ้น
“อ๊าาา... จะถึงแล้ว... อ๊ายยย... ใหญ่จัง... ฉีดน้ำเ****นเข้าไปเลยยย...” แล้วเสียงครางยาว ๆ ดังลั่น เสียงตัวสั่น หายใจหอบแรง
เอกเร่งมือ นึกถึงจุดร้อนของมิ้นต์ตอดแน่นตอนถึงจุด แล้วน้ำรักพุ่งแรง ๆ เปรอะกำแพงห้องตัวเอง หายใจหอบเหมือนเพิ่งวิ่งมาไกล ตัวสั่นไปหมด
ข้างห้องเงียบไปพักใหญ่ แล้วเสียงมิ้นต์หัวเราะเบา ๆ คนเดียว “บ้าเอ๊ย... อยากได้มึง ๆ ว่ะ”
เอกยิ้มมุมปาก นั่งพิงกำแพง หัวใจยังเต้นไม่หยุด ส่วนที่แข็งยังตื่นตัวอยู่ รู้แล้วว่ามิ้นต์ก็อยากเหมือนกัน
บ่ายนั้น มิ้นต์เคาะประตูห้องเอก
“เฮ้ย ไอ้เอก มากินข้าวด้วยกันมั้ย กูทำต้มยำกุ้งมา เยอะชิบหายเลย”
เอกเปิดประตู มิ้นต์ยืนยิ้ม ใส่เสื้อยืดตัวบาง ๆ กางเกงขาสั้นอีกแล้ว ผมเปียก เหมือนเพิ่งอาบน้ำรอบสอง กลิ่นสบู่หอม ๆ ลอยมา เอกแอบมองเนินอกที่เด้งเบา ๆ ไม่มีบรา
“มากินสิ” เอกเชิญเข้า มิ้นต์เดินนำ ถาดอาหารวางบนโต๊ะเล็ก ๆ ทั้งคู่นั่งกินด้วยกัน คุยเรื่องงาน เรื่องเพื่อนเก่า แต่บรรยากาศแปลก ๆ ตลอดเวลา สายตาเหลือบมองกันบ่อยขึ้น
มิ้นต์ตักต้มยำเข้าปาก แล้วเลียช้อนช้า ๆ
“ร้อนดีว่ะ... แซ่บ ๆ แบบนี้ชอบ” เธอพูดตาเป็นประกาย มองตาเอกตรง ๆ
เอกยิ้ม “แซ่บขนาดนี้... กูก็ชอบเหมือนกัน”
มิ้นต์หัวเราะคิกคัก “มึงหมายถึงต้มยำ หรือหมายถึงอย่างอื่นวะ”
เอกไม่ตอบ แต่เอื้อมเท้าใต้โต๊ะไปแตะน่องมิ้นต์เบา ๆ มิ้นต์ไม่ขยับหนี กลับแยกขาออกนิดหนึ่ง เอกเลื่อนเท้าขึ้นไปเรื่อย ๆ จนแตะต้นขาด้านใน ผิวเนียน ๆ ร้อนผ่าว
“มึง... อย่าทำแบบนี้สิ” มิ้นต์พูดเสียงสั่น แต่ตายังยิ้ม “กูเพิ่งอาบน้ำใหม่ ๆ นะ”
“กูรู้” เอกตอบเสียงทุ้ม นิ้วเท้าเลื่อนไปแตะขอบกางเกงใน มิ้นต์กัดริมฝีปาก หายใจถี่ขึ้น