CHAPTER 18
1179 Words
Kabanata 18: "Ang Tiwala ay Nawawala"
---
Kinabukasan, nagtipon muli ang grupo sa kanilang lihim na tagpuan—isang maliit na opisina na pinahiram ng kakilala ni Alex. Ang silid ay puno ng tensyon at kaba, ang bawat isa'y tahimik na nag-aabang sa mga susunod na hakbang. Ngayon na alam na nilang si Teresa ang espiya, isang malaking palaisipan ang bumabalot sa grupo—paano nila makokontrol ang sitwasyon nang hindi lalong nagkakaroon ng gulo?
“Hindi ako makapaniwala na magagawa ni Teresa ‘to,” bulong ni Lily, ang kanilang hacker, habang ang mga daliri’y patuloy na naglalakad sa keyboard. “Sa lahat ng mga tao, siya pa talaga?”
“Nagkamali tayo sa pagtitiwala,” sagot ni John, ang kanilang reporter. “Pero kailangan nating bumangon mula rito. Hindi pwedeng huminto dahil lang sa traydor na kaibigan.”
Lumapit si Luna kay Lily at tumingin sa monitor. “May mahanap ka bang impormasyon na makakatulong sa atin laban kay Veronica at kay Mr. Huang?”
“Sa totoo lang,” sagot ni Lily, “ilang araw na akong naghahanap ng mga anomaly sa mga transaksyon ng kumpanya nina Veronica. Natagpuan ko ang ilang ebidensya na may malalaking halaga ng pera na pumapasok at lumalabas sa mga offshore accounts na konektado kay Mr. Huang. Mukhang ginagamit nila ang mga accounts na ‘to para maghugas ng pera mula sa mga iligal na negosyo.”
Nagbigay si Luna ng isang seryosong titig kay Alex at Nathan. “Kailangan nating isapubliko ito. Kailangan malaman ng lahat ang mga pinaggagawa ng mga ito. Pero paano natin gagawin ‘yon nang hindi nalalagay sa panganib ang buhay natin?”
---
Habang pinag-uusapan nila ang plano, biglang pumasok si Teresa, nagmamadali at halatang hiningal. “Pasensya na, late ako,” aniya, pilit na nagpapakita ng normal na kilos. “May mga inasikaso lang ako.”
Agad na kumunot ang noo ni Luna, pero hindi siya nagpahalata. “Wala ka bang alam sa mga nangyayari, Teresa?” tanong niya, sinusubok ang reaksyon ng kaibigan. “Nagiging delikado ang sitwasyon natin, at kailangan nating magtiwala sa isa’t isa.”
“Oo, alam ko,” sagot ni Teresa, pero may bahid ng kaba sa boses. “Nag-iingat naman ako. Kailangan natin talagang maging maingat.”
“Bakit hindi ka nagsabi sa amin tungkol sa iniimbestigahan mong impormasyon?” singit ni Alex, halatang nagdududa na rin. “Alam mo kung gaano kahalaga na alam ng bawat isa sa atin ang ginagawa ng lahat.”
Tumahimik si Teresa. Hindi niya alam ang isasagot. Ramdam niyang unti-unti nang nadudulas ang pagkukunwari niya, ngunit patuloy pa rin siyang naglalakas-loob. “Hindi ko naman sinasadya...”
---
Ngunit bago pa niya matapos ang sasabihin, mabilis na tumayo si Luna at hinarap si Teresa. “Tama na, Teresa. Alam na namin ang totoo. Narinig kita kahapon. Nakita kitang kausap mo ang tauhan ni Mr. Huang.”
Namumutla si Teresa. Ramdam niya ang bigat ng mga mata ng bawat isa sa kanya. “Luna... hindi ‘yan ang iniisip mo—”
“Hindi mo kami madadaan sa mga paumanhin mo,” putol ni Nathan. “Alam namin na nagtatrabaho ka para sa kalaban. Binigyan ka namin ng tiwala, pero binalewala mo iyon.”
Biglang nanlaki ang mga mata ni Teresa. Alam niyang wala na siyang ibang magagawa kundi aminin ang totoo. “Oo, tama kayo,” sagot niya, nanginginig. “Napilitan lang ako. Hindi ko gusto ang ginagawa ko, pero kung hindi, papatayin nila ang pamilya ko. Wala akong magawa. Napilitan akong pumayag.”
Ramdam ang galit sa tinig ni Alex. “Kaya pala hindi ka mapakali nitong mga nakaraang araw. Matagal na pala kaming iniisahan. Paano mo nagawang magpanggap?”
“Wala akong ibang pagpipilian!” sambit ni Teresa, luhaang nakikiusap. “Kung alam ko lang na may ibang paraan, ginawa ko na! Pero hindi ko kayang mawala ang pamilya ko. Patawarin ninyo ako...”
---
Tahimik ang buong silid habang nilulunod ng emosyon ang bawat isa. Alam ni Luna na maaaring totoo ang sinasabi ni Teresa, ngunit hindi niya alam kung maari pa bang pagkatiwalaan ang dating kaibigan. Ngunit hindi ngayon ang tamang oras para magpatali sa emosyon. Kailangan nilang magdesisyon nang mabilis at tama.
“Kung totoo ang sinasabi mo,” ani Luna, “tulungan mo kami. Ibigay mo ang lahat ng impormasyon na alam mo tungkol sa mga plano ni Veronica at ni Mr. Huang. Sa ganitong paraan lang tayo makakatulong sa isa’t isa at masisiguro ang kaligtasan ng lahat.”
Mabilis na tumango si Teresa, halatang nagpapasalamat na kahit papaano ay binibigyan pa rin siya ng pagkakataon. “Ibibigay ko lahat, Luna. Lahat ng detalye na alam ko. Tulungan ninyo ako, iligtas natin ang mga mahal ko sa buhay.”
Habang pinag-uusapan nila ang mga susunod na hakbang, isang biglang tawag ang natanggap ni John sa kanyang cellphone. Saglit siyang napalayo sa grupo para sagutin ito, ngunit makalipas ang ilang segundo, nakita nila siyang bumalik na namumutla.
“Guys, bad news,” sabi ni John, nanlalaki ang mga mata. “May lumabas na balita ngayon na may mga taong pinaslang sa may port area. At sabi ng mga saksi, mga tauhan daw ito ni Mr. Huang.”
---
Nagulantang ang buong grupo. Agad na nagkatinginan sina Luna, Alex, at Nathan. Alam nilang ito na ang simula ng paghihiganti ni Mr. Huang. Hindi lang nila kinakalaban ang isang korporasyon, kundi isang buong sindikato na may mga taong handang pumatay para sa kanilang pinansyal na kapakinabangan.
“Kailangan na nating kumilos,” ani Alex. “Hindi na pwedeng maghintay pa. Alam na nilang naghahanda tayo laban sa kanila, at hindi nila tayo bibigyan ng oras para umabante.”
“Anong plano natin?” tanong ni Lily, ramdam ang tensyon. “Paano natin huhulihin si Mr. Huang nang hindi naglalagay ng buhay natin sa panganib?”
“Ang tanging paraan,” sagot ni Nathan, “ay sirain ang buong operasyon niya mula sa loob. Kung mabubulgar natin ang lahat ng ilegal na gawain at makakuha tayo ng ebidensya, wala na siyang magagawa kundi sumuko o magtago.”
---
Habang naghahanda silang lahat para sa mas malalim na imbestigasyon, nagsimulang magbigay ng detalye si Teresa tungkol sa mga galaw nina Veronica at Mr. Huang. Bawat salita ay nagsisilbing mahalagang piraso ng puzzle na magbibigay ng buong larawan ng kanilang mga kalaban.
“Alam kong wala na akong magagawa para maibalik ang tiwala niyo,” sambit ni Teresa, habang nagbibigay ng impormasyon. “Pero kung tutulong ako, baka mapatawad niyo rin ako balang araw.”
Tahimik na tumango si Luna. Hindi pa siya sigurado sa susunod na hakbang, ngunit isang bagay ang malinaw sa kanya ngayon—hindi lang basta laban ng paghihiganti ang kanilang pinasok, kundi isang laban para sa kalayaan mula sa mga taong gumagamit ng pera at kapangyarihan upang manlait at umabuso.
Sa bawat araw na lumilipas, lalong nagiging delikado ang kanilang sitwasyon. Ngunit ngayon, higit kailanman, alam nila na kailangan nilang magtulungan, magtiwala, at maging matalino sa bawat hakbang. Sapagkat ang tunay na laban ay nagsisimula pa lamang.
- Writer
