เสียงคนพูดคุยกันอย่างเอะอะมะเทิ่งดังมาจากโถงชั้นล่างของบ้าน รบกวน ก้อง ที่กำลังนอนพักผ่อนในวันหยุด เตียงนอนข้างๆ เขาว่างเปล่า เพราะ ดาว ออกไปทำงานตั้งแต่เช้ามืดแล้ว ก้อง พยายามข่มตาหลับแต่ก็ไม่สำเร็จ เขาต้องทนนอนฟังการพูดคุยกันของ รงค์ และ แก้ว ผู้เป็นพ่อของเขาอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์นัก
แต่แล้ว... คำพูดบางประโยคของคนทั้งสองก็เหมือนคมมีดที่กรีดความรู้สึกของ ก้อง เขาสะดุ้งเฮือกเล็กน้อยและเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ ความง่วงทั้งหมดหายไปสิ้นในทันที!
เสียงของ แก้ว ดังขึ้นอย่างจริงจัง
“พี่รงค์... ที่ผมได้ตกลงกับพี่ไว้เรื่องไม่ให้พี่ยุ่งกับอีดาวอีก พี่ไม่ได้กลับไปยุ่งกับมันอีกแน่นะ”
หัวใจของ ก้อง กระตุกวูบอย่างรุนแรงจนเจ็บหน้าอก เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าพ่อของเขารับรู้เรื่องนี้ และเป็นคนออกคำสั่งห้าม!
รงค์ ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและรับผิดชอบ
“กูยืนยันว่ากูทำตามข้อตกลงอย่างเคร่งครัด มึงไม่ต้อง
