"พี่รงค์ พี่รงค์ อยู่มั้ย" เสียงร้องเรียกจากหน้าบ้านทำให้ทั้งคู่ต้อง ผละออกจากกันอย่างรุนแรงและรีบเร่ง
"ใครวะ มาไม่ดูเวล่ำเวลาเอาซะเลย" แกบ่นกับตัวเอง
ใบหน้าเหยเกแปรเปลี่ยนเป็นความตระหนก มองหน้าเด็กสาวที่กำลังตกใจจน หน้าตาเหลอหลาซีดเผือด
"พี่รงค์ อยู่มั้ย" เสียงเรียกดังขึ้นขึ้นอีก ทำให้แกต้องรีบคว้ากางเกงมาใส่อย่างรีบเร่ง มือสั่นเทาจนแทบติดกระดุมไม่ได้
ส่วนดาวเธอหอบเสื้อผ้าของเธอ วิ่งหลบเข้าในห้องนอนแล้วปิดประตูเงียบกริบ
"อ้าว ใยหล้า นึกว่าใคร เอ็งมีธุระอะไรวะ" ณรงค์หรือลุงรงค์ของดาว เอ่ยถามแขกที่ไม่ได้รับเชิญด้วย หน้าตาที่พยายามให้เป็นปกติที่สุด แต่เหงื่อเย็นเยียบกลับซึมท่วมแผ่นหลัง
คำหล้าถอดหมวกปีกกว้างออกมาพัดตัว เหงื่อเกาะพราวทั่วใบหน้า เสื้อแกเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ
"ทีแรกฉันก็นึกว่าแกไม่อยู่บ้าน เห็นบ้านปิด... ว่าแต่แกอยู่กับใครเหรอ ฉันได้ยินเสียงแกคุยกะใคร" คำถามอยากรู้อย
