แก้ว นั่งนิ่งอยู่บน แหย่งไม้ตัวใหญ่ กลางห้องโถงชั้นล่าง ซึ่งเป็นที่เดียวกับที่เมื่อคืนพวกเขาตั้งวงสังสรรค์กันอย่างเมามัน สายตาของเขามองออกไปนอกหน้าต่างอย่าง เคว้งคว้างว่างเปล่า ในหัวของเขาเฝ้าครุ่นคิดถึงแต่เรื่องที่เขาได้ บังเอิญรับรู้ อย่างไม่คาดคิด ความจริงที่บาดลึก และ ความรู้สึกที่ถูกทรยศ ตีรวนอยู่ในห้วงความคิด
ย้อนกลับไปเวลาประมาณ เที่ยงคืนเศษ ของคืนที่ผ่านมา อาการปวดปัสสาวะอย่างรุนแรง ปลุกให้เขาต้องจำใจลุกขึ้นมาจากอาการหลับใหลเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ เขาพบว่ามีเพียงเขาคนเดียวที่นอนเอกเขนกอยู่ตรงนั้น
"อ้าว... ไอ้พี่รงค์ จะกลับก็ไม่ปลุกกูเลยนะมึง" แก้วบ่นพึมพำกับตัวเอง เสียงแหบพร่าเพราะคอแห้ง พร้อมกับยันตัวลุกขึ้นเพื่อจะเดินไปเข้าห้องน้ำหลังบ้าน
"อูยย... ซี้ดด..."
เสียงครางแผ่วเบาที่เต็มไปด้วยความกำหนัด ดังแว่วออกมาจากห้องนอนของ ก้อง ลูกชาย ทำให้แก้วต้องชะงักเท้าลง ก่อนจะเดินไปยังห้องน้
