“ตายห่า! กูลืมประแจไปได้ไงวะ!” แก้วสบถดังลั่น พลางยกเท้าเตะลังไม้ซึ่งบรรจุเครื่องมือทำไร่ที่เขาค้นหามันอยู่นานอย่างหัวเสียเหวี่ยงไปข้างหนึ่ง ความหงุดหงิดแล่นพล่านอยู่ในอก “อุตส่าห์เตรียมไว้อย่างดี ดันลืมเอามาซะงั้น” เขายังบ่นพึมพำกับตัวเองไม่หยุด แอน เมียสาว (แม่ผัวของดาว) ซึ่งกำลังยองตัวล้างเห็ดโคนป่าที่เก็บมาอย่างขะมักเขม้น ต้องเงยหน้ามองสามีด้วยสายตาที่รู้ทันในอารมณ์ที่ปะทุขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยของแก้ว
“แอนก็บอกให้พี่ใส่ไว้ในกล่องเครื่องมือรถกระบะเลย พี่ก็ไม่ทำ” “แล้วจะเอายังไงล่ะ?” “จะให้แอนกลับไปเอาให้มั้ย?” แอนเอ่ยอาสา
“ไม่ต้องหรอก...” “เดี๋ยวพี่กลับไปเอาเอง วุ่นวายเปล่าๆ เดี๋ยวเอ็งหยิบมาผิดอีก” “เอ็งทำกับข้าวรอกูอยู่ตรงนี้ก็แล้วกัน” พูดเสร็จแก้วก็คว้ากุญแจรถคู่ใจ แล้วเดินไปขึ้นรถกระบะ ขับออกจากไร่ไปทันทีโดยไม่รีรอ
รถกระบะคู่ชีพของแก้วแล่นห่างจากไร่ได้เพียงครู่เดียว ก็เข้าสู่
