“พี่ๆ ๆ ตื่นได้แล้ว!!!...”
เสียงปลุกที่แฝงความร้อนรนของ ดาว ฉุดให้ ก้อง ต้องฝืนลืมตาขึ้นมาอย่างเชื่องช้า เขาใช้เวลาปรับสายตาให้ชินกับแสงอาทิตย์ยามเช้าที่สาดเข้ามาจากช่องหน้าต่าง ความเจิดจ้าของแสงนั้นดูทิ่มแทงและโหดร้ายกว่าความมืดมิดของเมื่อคืน เขาเห็น ดาว ภรรยาของเขานั่งเขย่าตัวอยู่เบื้องหน้า พร้อมกับเรียกชื่อซ้ำ ๆ ให้เขาพยุงกายลุกจากแหย่งที่ยังคง ชื้นแฉะด้วยคราบไคลราคะ
"หือ… นี่มันกี่โมงแล้ว?" ก้องถามด้วยน้ำเสียงที่เจือด้วยความงัวเงียอย่างแนบเนียน ดวงตาของเขากวาดมองสำรวจไปรอบ ๆ อย่างงง ๆ ราวกับนักแสดงที่กำลังปะติดปะต่อฉากสุดท้ายของละครที่เขาเป็นผู้กำกับเอง
"แปดโมงกว่าแล้วพี่ ตื่นได้แล้ว" ดาวเร่งเร้าให้เขารีบลุกขึ้น
ภายในห้องโถงนั้นเงียบสนิท มีเพียงเขาสองคนเท่านั้น คนอื่น ๆ ที่ร่วมก่อสงครามกามเมื่อคืน ได้หลบหนีความจริง แยกย้ายกันไปอย่างไร้ร่องรอย
ดาว ยังคงอยู่ในชุดเสื้อยืดแขนกุดและกาง
