Aslan Ağa’nın sert sesi hâlâ avluda yankılanıyordu. Söyledikleri netti. Kimse artık istese de ona karşı çıkamazdı. Azize Hanım, Aslan Ağa’nın sözlerinden sonra birkaç saniye boyunca sessiz kaldı. Bu sessizlik hayra alamet değildi. Öfkeden yüzü daha da gerilmiş, gözleri adeta beni delip geçiyordu. Korkudan bakışlarımı kaçırdım.
Azize Hanım elindeki tesbihi o kadar sıkmıştı ki boncuklar bir anda kopup yere dağıldı. O boncukları izlerken eğer Nare beni tutmamış olsaydı yere düşebilirdim. Nare, kolumu sıvazlayarak beni ayakta tutmaya çalışıyordu. Tam o sırada Aslan Ağa’nın erkek kardeşi Hazar da avluya çıktı. Gözleri uykulu, belli ki olanları anlamaya çalışıyordu.
Tam konuşacakken Azize Hanım’ın sert sesiyle susmak zorunda kaldı.
“Sen ne diyorsun, Aslan? Bu kızla mı evleneceksin? Babanın
