ผู้ปกครองของเด็กชายที่เป็นต้นเหตุ สีหน้าเคร่งเครียดและเต็มไปด้วยความกังวล เขากุมมือลูกชายแน่นแล้วเดินเข้ามาหาน้องนัทกับนิวเยียร์
“คุณหมอคะ ฉันต้องขอโทษแทนลูกชายด้วยจริง ๆ นะคะ ที่ก่อเรื่องร้ายแรงขนาดนี้” น้ำเสียงสั่นเครือของผู้ปกครองสะท้อนถึงความสำนึกผิดเต็มที่ ก่อนจะก้มศีรษะให้ลึก
เด็กชายที่ก่อเรื่องก็ถูกบังคับให้ก้มหน้าลงเช่นกัน เสียงเล็ก ๆ เอ่ยออกมาทั้งที่ยังมีสะอื้นติดคอ “ขอโทษนะ… ที่ทำร้ายนัท เราผิดไปแล้วอย่าโกรธเราเลยนะ”
น้องนัทมองคู่กรณีเงียบ ๆ น้ำตาที่มุมตายังไม่แห้งดี ก่อนจะหันไปกอดแขนของนิวเยียร์แน่นเหมือนหาที่พึ่ง
นิวเยียร์เองก็ก้มตัวลง ลูบศีรษะน้องนัทอย่างอ่อนโยน “ไม่เป็นไรแล้วนะนัท… เขามาขอโทษแล้ว ต่อไปเราจะไม่ทำกันแบบนี้อีก ใช่ไหมคะ”
เด็กชายที่เป็นฝ่ายผิดพยักหน้าแรง ๆ น้ำตาไหลพราก ทว่าบรรยากาศไม่ได้คลี่คลายลงทั้งหมด เพราะไนต์ยังคงยืนล้วงกระเป๋ากางเกงทั้งสองข้าง และมองภา
