ตอนที่ 4. เป็นการเป็นงาน
1004 Words
ตอนที่ 4 เป็นการเป็นงาน
เขียนโดย นามปากกา แอดมินตัวกลม
หลังจากไนต์ขึ้นเวทีและพูดแนะนำตัวเสร็จ เขาลงจากเวทีด้วยท่าทีสงบ สุขุม ผู้เข้าร่วมงานหลายคนเข้ามาทักทายและจับมือเขา นิวเยียร์อยู่ห่าง ๆ จากมุมห้อง เธอสังเกตเขาอยู่เพียงเสี้ยววินาที แต่ก็อดไม่ได้ที่จะก้าวเข้ามาใกล้ เมื่อเธอเห็นเขาหยุดเพื่อทักทายผู้เข้าร่วมงานคนหนึ่ง
“สวัสดีค่ะ ผู้บริหารใหม่ ” เสียงเธอชัดเจนและมั่นคง แต่ก็แฝงความตื่นเต้นเล็กน้อย
ไนต์หันมาสบตาเธอ เพียงเสี้ยววินาที ดวงตาคมประเมินและจดจำความสุภาพเรียบร้อยของเธอ ซึ่งแตกต่างจากก่อนหน้านี้เป็นอย่างมาก
“ครับ” เขาตอบด้วยเสียงทุ้ม สุขุม และยิ้มเล็ก ๆ เพียงนิดเพื่อแสดงมารยาท
นิวเยียร์พยักหน้าเบา ๆ มือประคองแฟ้มเอกสารไว้แน่น รู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงแต่ก็พยายามควบคุมตัวเอง
“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”
“เช่นกันครับ แม้ตอนแรกจะไม่ค่อยหน้ายินดีสักเท่าไหร่ก็ตาม” ไนต์ตอบสั้น ๆ แล้วก้าวต่อไปทักทายผู้เข้าร่วมงานอื่น
นิวเยียร์กลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง นั่นเป็นเพราะว่าเมื่อก่อนหน้านี้นั้นเธอเพิ่งจะปะทะฝีปากกับเขามานั่นเอง
“ให้มันได้อย่างนี้สิ แบบนี้จะอยู่ยากไหมนะตัวฉัน โอ๊ยอยากจะบ้าตาย ”
หลังจากพิธีเปิดตัวเสร็จสิ้น ผู้บริหารของโรงพยาบาลเรียกไนต์และนิวเยียร์เข้ามาพูดคุย
“หมอไนต์ครับ นี่คือหมอนิวเยียร์” ผู้บริหารชี้ไปยังเธอ “เธอเป็นแพทย์ทั่วไปที่มีผลงานดีมาก ก่อนหน้านี้อยู่ที่โรงพยาบาลรัฐ แต่เพราะความสามารถเลยทำให้เราต้องคว้าตัวเธอมาร่วมงานกับพวกเราที่นี่ครับ และเราต้องการให้คุณทั้งสองร่วมงานในโครงการพิเศษของโรงพยาบาล ในโครงการชื่อว่า ‘Mom+Care’ เพื่อส่งเสริมสุขภาพแม่และเด็กครับ”
นิวเยียร์ก้าวเข้ามา ยื่นมือเพื่อให้เขาจับด้วยความสุภาพ
“ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการอีกครั้งค่ะ คุณหมอไนต์”
ไนต์พยักหน้าเล็ก ๆ พร้อมยิ้มบาง ๆ และยื่นมือไปแตะมือเธอเบา ๆ เพื่อแสดงมารยาท
“เช่นกันครับ หมอนิวเยียร์” น้ำเสียงของเขาเรียบ สุขุม และชัดเจน
ผู้บริหารยิ้มมุมปากแล้วพยักหน้า “ยอดเยี่ยม ทั้งสองคนคงสามารถทำงานร่วมกันได้ดี ผมเชื่อว่าความรู้และความชำนาญของคุณทั้งคู่จะทำให้โครงการนี้ประสบความสำเร็จ”
ไนต์และนิวเยียร์สบตากันสั้น ๆ ไม่พูดอะไรเพิ่ม แต่ทั้งคู่รับรู้ว่าโครงการนี้จะทำให้ต้องอยู่ร่วมกันบ่อย ๆ
“งั้นเราเริ่มเตรียมแผนงานได้เลยนะครับ” ผู้บริหารกล่าวปิดท้าย
นิวเยียร์พยักหน้าเบา ๆ มือกำแฟ้มเอกสารแน่นขึ้นเล็กน้อย ส่วนไนต์ยืนตรง สุขุมราวกับทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุม แต่สายตาเรียบเฉยนั้นก็ไม่ได้ละเลยความเป็นมืออาชีพของเธอ
“ผมมีเรื่องที่ต้องคุยกับคุณหมอนิวเยียร์ก่อนจะเริ่มงานสักหน่อยครับ” หมอไนต์พูดขึ้นทำเอานิวเยียร์ตกใจเป็นอย่างมาก
“คะ ? ” เธอขานรับด้วยความตกใจ และมองหน้าเขาด้วยความสงสัย
“ตามผมมาทางนี้” พูดจบไนต์ก็เดินนำหน้านิวเยียร์ไปในทันที หญิงสาวเดินตามเขาออกไปด้วยหัวใจที่สั่นไหวเป็นอย่างมาก เพราะเกรงว่าเขาจะหาเรื่องเธอนั่นเอง ก็ก่อนหน้านั้นดันแว๊ดใส่เขาไปซะเยอะเลย
“เอ่อคือหมอไนต์คะ เราจะไปคุยที่ไหนกันคะ นี่มันออกมานอกห้องประชุมเยอะแล้วนะคะ”
“ห้องทำงานผม ไม่ต้องกลัวผมไม่กดคุณในห้องทำงานหรอก !! ”
“นี่คุณ !! ” นิวเยียร์ถึงกับพูดไม่ออก ทำได้แค่ข่มอารมณ์ของตัวเองเอาไว้
เมื่อมาถึงภายในห้องทำงานของหมอไนต์ เขาเดินไปล็อกประตูห้องในทันที ทำเอานิวเยียร์ตกใจเป็นอย่างมาก
“เดี๋ยวๆ จะล็อกทำไมคะ ? ”
“ผมบอกแล้วว่าผมไม่ทำอะไรคุณหรอกน่า ต่อให้คุณยืนแก้ผ้าตรงหน้าผมก็ไม่ทำอะไรคุณหรอก !! ”
“นี่หมอไนต์ คุณกำลังคุกคาม ดูถูกฉันเกินไปแล้วนะคะ แล้วคุณคิดเหรอว่าคนอย่างคุณฉันจะยืนแก้ผ้าให้ดู อย่าว่าแต่แก้ผ้าเลยค่ะ ขาอ่อนฉันคุณก็ไม่มีทางได้เห็นหรอก” นิวเยียร์พูดพร้อมกับจะเดินออกมาแต่หมอไนต์คว้าข้อมือของเธอเอาไว้ก่อน
“เดี๋ยว !! ” นิวเยียร์ชะงักและมองที่ข้อมือของเธอ ทำให้หมอไนต์ปล่อยมือช้า ๆ “มีอะไรก็ว่ามา”
“เด็กคนนั้นเป็นลูกคุณ ? ”
“ใช่ ทำไมมีอะไรหรือเปล่าคะ อย่าบอกนะว่าคุณยังจะใส่โทษว่าเป็นเพราะลูกของฉันเดินไม่ระวังจนชนคุณ คุณนี่มันรังแกแม้กระทั่งเด็กจริง ๆ นะ”
“ฟังผมก่อน ถ้าคุณไม่ฟังผมจะจูบคุณ ไม่เชื่อก็ลองดู !! ”
“โอ๊ย !! ขอโทษนะคะคุณหมอมุกนี้ฉันเจอมาเยอะแล้วค่ะ และแน่นอนว่ามันไม่ได้ผล”
“อืออออ...” กำปั้นเล็ก ๆ ได้แต่ทุบไปที่ไหล่ของชายหนุ่ม !!
++++++++++++++
ทุกคนคะฝากติดตาม คอมเม้นท์พูดคุย และส่งกำลังใจให้นักเขียนด้วยนะคะ
หนึ่งคอมเม้นท์ เท่ากับหนึ่งกำลังใจนะคะ กราบขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านด้วยนะคะ
อีกอย่างฝากนิยายเรื่องอื่น ๆ ด้วยนะคะ ช่วงนี้ฮิตวิศวะ ไรท์มีวิศวะสองเรื่องมาแนะนำค่ะ
สุดท้ายนี้กราบขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านนะคะท ี่อยูด้วยกันตรงนี้มาดดยตลอดค่ะ หวังว่านิยายเรื่องนี้นักอานทุกท่านจะชอบนะคะ
สุดท้ายอยากจะฝากงานด้วยนะคะ กราบขอบพระคุณล่วงหน้าทุกท่านด้วยนะคะ
- Writer
