ตอนที่1. คืนข้ามปี

1299 Words

พระเอก: นายแพทย์ไนต์ ธีรณัฐ สูตินรีแพทย์ฝีมือดี เชี่ยวชาญด้านเวชศาสตร์การเจริญพันธุ์เจ้าของบริษัทเครื่องมือแพทย์ "HerLife Medtech" ที่มีเทคโนโลยีล้ำสมัยเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพสตรี ภายนอกสุขุม เย็นชา ดูเป็นคนเนี๊ยบและเน้นความเพอร์เฟกต์ แต่ลึกๆ มีอดีตฝังใจที่เกี่ยวกับ “การสูญเสียชีวิตหนึ่ง” ในห้องคลอด ไม่เชื่อในความรัก แต่เชื่อใน "พันธะ" และ “ความรับผิดชอบ” นางเอก: แพทย์หญิงนิวเยียร์ ภัทรานิษฐ์ แพทย์ทั่วไปประจำแผนกอายุรกรรม ที่โรงพยาบาลรัฐบาลแห่งหนึ่ง ใจดี เป็นมิตร มองโลกในแง่ดีเสมอ เป็นหมอที่คนไข้รัก เธอเติบโตมากับแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ป่วยเรื้อรัง จึงเข้าใจชีวิตและความเปราะบางของมนุษย์ดี แม้เธอจะสดใส แต่หัวใจก็แบกรอยร้าวจาก “ความลับในวันปีใหม่” เมื่อ 4 ปีก่อน...ที่ไม่เคยเล่ากับใคร เมื่อ “คืนข้ามปี” กลายเป็นจุดเริ่มต้นของบางสิ่งที่ผูกมัดหัวใจทั้งสองไว้ด้วยกัน...ไนต์และนิวเยียร์เคยพบกันในค่ำคืนเคาท์ดาวน์เมื่อ 4 ปีก่อน... หนึ่งคืนที่เต็มไปด้วยความรู้สึกและความลับ ก่อนที่ทั้งคู่จะพลัดพรากและจำกันไม่ได้ โชคชะตาพลิกผันให้ทั้งสองโคจรกลับมาเจอกันในฐานะแพทย์ร่วมทีมโครงการพิเศษของกระทรวงสาธารณสุข “Mom+Care” ซึ่งเป็นความร่วมมือระหว่างบริษัทไนต์และทีมแพทย์ของนิวเยียร์ แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดคือ...นิวเยียร์มีลูกชายอายุ 3 ขวบ ที่หน้าตาคล้ายเขาอย่างกับโคลน และคำถามคือ เธอจะบอกความจริงกับเขาไหม ว่าลูกเกิดจาก “คืนนั้น” ...ที่เขาแทบจำไม่ได้เลย? ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ ตอนที่ 1. คืนข้ามปี เสียงดนตรีจากผับดังของโรงแรมหรู ยังคงก้องสะท้อนในอก แสงไฟสลัวสลับวาบวับไล่ไปตามจังหวะเบสหนัก ๆ โต๊ะรอบข้างเต็มไปด้วยผู้คนที่กำลังเฉลิมฉลองในเทศกาลส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ แก้วค็อกเทลในมือหญิงสาวถูกยกขึ้นอีกครั้ง ดวงตากลมโตของเธอพร่ามัวเล็กน้อยเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ ริมฝีปากแต้มรอยยิ้มคล้ายจะเศร้านิด ๆ เมื่อมองเวลากำลังนับถอยหลังเข้าสู่วันใหม่ “ส่งท้ายคนเก่า ต้อนรับคนใหม่โว๊ยยยย...” นิวเยียร์ชูแก้วขึ้นก่อนจะดื่มรวดเดียวจนหมด และกระแทกแก้วไว้ที่โต๊ะด้วยความเศร้าเป็นอย่างมาก อีกมุมหนึ่งเธอไม่ทันรู้ตัวเลยว่า มีสายตาคมลึกคู่หนึ่งจับจ้องมานานแล้ว ชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตสีดำ ใบหน้าคมเข้มเต็มไปด้วยเสน่ห์อันเย็นชาที่แฝงไปด้วยความน่าค้นหา เขาไม่เคยชอบความวุ่นวายทว่าคืนนี้กลับอยากปลดปล่อยตัวเอง เที่ยงคืนผ่านไปแล้ว เสียงพลุดังระเบิดกลางฟ้า แต่ทว่าร่างหญิงสาวก้าวโซซัดโซเซไปตามทางเดินของโรงแรม หัวใจเต้นแรงจากทั้งฤทธิ์แอลกอฮอล์และอะไรบางอย่างที่ไม่สามารถอธิบายได้ “นี่...ห้องฉัน...” เธอพึมพำ มือไขการ์ดด้วยความเงอะงะ เสียงประตู ติ๊ด ขึ้นและเปิดออก แต่เธอกลับไม่ทันมองว่าหมายเลขห้องนั้นถูกต้องหรือไม่ ก่อนจะเดินเข้าไปอย่างหมดแรง ร่างกายโน้มเอนไปยังเตียงกว้างในทันที ชายหนุ่มที่กำลังเมามาย เพราะดื่มมาอย่างหนักหยุดยืนอยู่หน้าห้องเพียงชั่วครู่ สายตาคมกวาดมองประตูที่เปิดค้างอย่างลังเล… “ห้องนี้แน่ เมื่อกี้พนักงานบอกว่าเปิดห้องไว้ให้” แต่ในที่สุดก็เดินเข้าไป ห้องพักเงียบสงัด มีเพียงแสงไฟสลัวลอดผ้าม่านเข้ามา หญิงสาวนอนเอนตัวบนเตียง ผิวแก้มขึ้นสีแดงระเรื่อเพราะแอลกอฮอล์ เมื่อเห็นเงาของเขาเดินตามเข้ามา เธอกลับไม่ได้ตกใจ กลับหัวเราะน้อย ๆ เหมือนเรื่องทั้งหมดช่างเป็นไปตามธรรมชาติ “คุณ...ใครกันนะ” เธอถามเสียงเบา ดวงตาพร่ามัวพลางเพ่งมองเขา แต่กลับไม่ได้คำตอบ สิ่งเดียวที่เขามอบให้เธอ...คือริมฝีปากร้อนผ่าวที่ก้มลงประทับแผ่วเบาอย่างไม่ทันตั้งตัว จากจูบแผ่ว...กลายเป็นจูบลึกซึ้งจากสัมผัสที่แผ่วเบา...กลายเป็นการโอบกอดที่ร้อนแรง เสื้อผ้าถูกปลดออกทีละชิ้น ราวกับทั้งสองคนต่างต้องการหลีกหนีความว่างเปล่าที่กัดกินหัวใจมานาน ทุกสัมผัสในคืนนั้น...ทั้งอ่อนโยนและร้อนแรงปนกันไป ความโรแมนติก แอบแฝงไปกับความเมามายและแรงดึงดูดที่ไร้คำอธิบาย คืนข้ามปีผ่านไปโดยมีเพียงร่างกายและหัวใจที่ตอบสนองต่อกัน แต่เมื่อเช้ามาถึง...ความเงียบคือสิ่งเดียวที่เหลือไว้ แสงแดดอ่อนลอดผ่านผ้าม่านสาดลงบนเตียงกว้าง ชายหนุ่มพลิกตัวตื่นขึ้นมาพบเพียง ความว่างเปล่า เช้าวันถัดมา ไนต์ขยับตัวพลิกกายอย่างเชื่องช้า ร่างกายหนักอึ้งเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ เขายกมือขึ้นกดขมับ พยายามเรียกสติกลับคืนมา ก่อนจะหันมามองด้านข้าง... เตียงว่างเปล่า ไม่มีเธออยู่ตรงนั้นแล้ว ผ้าห่มถูกพับลวกๆ ทิ้งไว้ แต่ไม่มีแม้เงาของผู้หญิงคนนั้น หัวใจของไนต์เต้นแรงขึ้นอย่างไม่เข้าใจ เขาลุกขึ้นกวาดตามองทั่วห้อง ราวกับเธออาจยังอยู่ตรงไหนสักมุม แต่สิ่งที่พบกลับมีเพียงเสื้อเชิ้ตของเขาที่ตกอยู่บนพื้น กับกลิ่นหอมจางๆ เขาสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามนึกทบทวนทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ภาพมันพร่าเลือนจนแทบจับต้องไม่ได้ เสียงเพลงดังแสบหู แสงไฟวูบวาบ ริมฝีปากที่เขาเคยแตะต้อง... และคำเพียงหนึ่งเดียวที่ยังชัดเจน “ปีใหม่” นั่นคือทั้งหมดที่เขาจำได้ ไนต์ยกมือขึ้นลูบใบหน้าของตัวเอง เพราะความเมาทำให้เขาถึงกับทำเรื่องผิดพลาดและไม่น่าให้อภัยอย่างถึงที่สุด เขาหัวเราะหยันเบาๆ ทั้งๆ ที่ในอกกลับหนักอึ้ง เธอไปแล้ว...และสิ่งที่เหลืออยู่คือความรู้สึกบางอย่างของเธอที่ทำให้เขาไม่อาจลืมนั่นก็คือรอยหยดเลือดบาง ๆ ที่ติดอยู่ที่ผ้าปูที่นอนนั่นเอง เขาแทบจำไม่ได้ว่าผู้หญิงคนนี้หน้าตาเป็นอย่างไร เพราะทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วมาก ทางด้านนิวเยียร์เองในตอนที่เธอตื่นขึ้นมาเพราะรู้สึกหิวน้ำ บวกกับร่างกายที่ปวดระบมในช่วงล่าง ต้นขา ไม่ต่างจากการเล่นยิมนาสติกลีลาในท่ายาก ทันทีที่เธอลืมตาขึ้นก็ต้องตกใจเป็นอย่างมาก เมื่อหันไปมองข้างๆ กลับพบว่ามีร่างของชายหนุ่มที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงนอนข้างๆ เธอ แผ่นหลังของเขาเต็มไปด้วยรอยสักของรูปมังกร “ฉิบหายแล้วกู !! ” นิวเยียร์ร้องอุทานออกมาเบา ๆ พร้อมกับเปิดผ้าห่มดูก็พบว่าตอนนี้ร่างกายเธอไม่มีแม้แต่เสื้อผ้า หรือบิกินี่สักชิ้นปิดบังร่างกาย พร้อมกับสมองที่ประมวลผลอันรวดเร็วว่าเธออยู่ในสภาพนี้ และร่างกายที่ปวดระบมเกิดจากสาเหตุอะไร นิวเยียร์ค่อย ๆ ลุกออกจากที่นอนช้า ๆ เก็บเสื้อผ้าและกระเป๋าย่องเข้าห้องน้ำให้เบาที่สุด ก่อนที่จะแต่งตัวและรีบออกไปในทันที กว่าจะพาร่างกายอันบอบซ้ำกลับมาถึงที่คอนโดได้นั้นก็ทำเอาเธอสร่างเมาในทันที นิวเยียร์นั่งถอนหายใจอยู่คนเดียวกลางห้อง “อะไรว๊ะ เพิ่งจะฉลองส่งท้ายคนเก่า ต้อนรับคนใหม่ เมื่อก่อนหน้านี้เอง ทำไมคนใหม่มาไวจัง โธ่เอ๊ยฉันก็โง่จริงแทนที่จะดูหน้าก่อนออกมาสักหน่อยว่าคุ้มค่ากับที่เสียไปไหม งื้อออยัยโง่”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more