นิวเยียร์ถอนหายใจเบา ๆ แล้วหันไปสองหนุ่มด้วยสายตาจริงจัง แต่ปนความขำในใจ “ถ้าใครมีปัญหากับใครตอนนี้ รับรองนะว่าฉันไล่กลับบ้านแน่ ๆ” สองหนุ่มชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะส่ายหัวพร้อมกัน
ไนต์ยกยิ้มเจ้าเล่ห์“งั้น…วันนี้เรายอม…”
นพดลพยักหน้าไม่เบา“ยอมครับ แค่วันเดียวก็ได้”
และแล้ว… แทนที่สงครามจะเกิดขึ้น สองหนุ่มกลับหันไปมองน้องนัท เด็กน้อยส่งสายตาเป็นประกายใส ไนต์หัวเราะเบา ๆ แล้วยักไหล่ “เอาเถอะครับ ยกโทษให้แล้วกัน”
นพดลก็หัวเราะตาม พร้อมกับยกมือขึ้นมากอดคอไนต์แบบล้อเล่น “ได้ ๆ เราไม่ทะเลาะแล้วครับ แค่วันนี้นะ”
นิวเยียร์มองสองหนุ่มด้วยสายตากึ่งเอาเรื่องกึ่งขำ “ดีมาก งั้น…เข้าไปบ้านกันเถอะ”
สุดท้ายภาพที่เห็นก็คือสองหนุ่มผู้ใหญ่ กอดคอกันหัวเราะลั่น ตามน้องนัทและนิวเยียร์เดินเข้าบ้านไปเหมือนไม่เคยมีสงครามเกิดขึ้น…บรรยากาศกลายเป็นอบอุ่นปนฮา… แต่ก็แฝงความตึงเครียดเล็ก ๆ ที่รอวันระเบิดอีกครั้ง
น้
