เช้าวันถัดมา นิวเยียร์เดินเข้ามาในโรงพยาบาลด้วยสีหน้าเรียบเฉยเหมือนปกติ แต่เพียงก้าวแรกที่เหยียบเข้ามา เธอก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศบางอย่างที่ผิดปกติ สายตาของเจ้าหน้าที่และพยาบาลหลายคนจับจ้องมาที่เธอ ทุกครั้งที่เธอหันไป คนพวกนั้นก็รีบหลบตาหรือแสร้งทำเป็นยุ่งกับงาน
ความอึดอัดค่อย ๆ ก่อตัวในอก จนสุดท้ายเธอก็หยุดตรงหน้าพยาบาลรุ่นพี่ที่ประจำอยู่หน้าห้องตรวจ
“พี่คะ…เกิดอะไรขึ้น ทำไมทุกคนมองฉันแปลก ๆ” นิวเยียร์ถามออกมาตรง ๆ น้ำเสียงสั่นเล็กน้อยเพราะทนไม่ไหว
พยาบาลเหลือบตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะถอนหายใจยาว มือคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดคลิปวิดีโอส่งให้ดู คลิปนั้นคือภาพเธอกับศรัณย์ที่ร้านอาหารเมื่อคืน เสียงทะเลาะกันดังชัดเจน ทุกอารมณ์โกรธและความขุ่นเคืองถูกบันทึกไว้ครบถ้วน
หัวใจของนิวเยียร์ตกลงไปกองกับพื้นทันทีที่เห็นภาพตัวเองปรากฏบนหน้าจอ
“นี่…มัน…” เสียงเธอแผ่วพร่า พยาบาลพยักหน้าเบา ๆ สีหน้าเต็มไปด้วยควา
