แผนกทันตกรรม โรงพยาบาลรัฐขนาดใหญ่ย่านกลางเมือง บรรยากาศช่วงเย็นก่อนเลิกงานยังคงคึกคักไปด้วยคนไข้ที่มาตรวจรักษา
“คุณหมอเป้” หรือ นายแพทย์ภาคภูมิ เป็นทันตแพทย์ประจำโรงพยาบาลรัฐแห่งนี้ บุคลิกของเขาต่างจากหมอไนต์สิ้นเชิง หมอเป้เป็นคนอัธยาศัยดี เฟรนด์ลี่ ยิ้มง่ายจนใคร ๆ ก็รู้สึกสบายใจเวลาเข้ามารักษา นอกจากงานประจำ เขายังเปิดคลินิกทำฟันเล็ก แถวบ้าน ยิ่งทำให้มีฐานคนไข้ที่รักและไว้ใจมากขึ้น
หมอไนต์เดินเข้ามาที่แผนกในเวลาค่ำ ใบหน้าที่เครียดจัดจากการทำงานทั้งวันยิ่งตึงเครียดขึ้นกว่าเดิม เขาไม่ได้มาที่นี่ในฐานะหมอ แต่ในฐานะเพื่อนที่อยากหาที่ปรึกษา
“มึงนี่นะ จะโผล่มาหากูก็ตอนใกล้เลิกงานทุกที” หมอเป้เอ่ยแซวพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะถอดถุงมือแพทย์ออกแล้วทิ้งลงถังขยะด้านข้าง “รอแป๊บ เดี๋ยวพาไปห้องทำงาน”
ไนต์พยักหน้าเงียบ ๆ กำลังจะเดินตาม ทว่าสายตากลับสะดุดเข้ากับร่างบางที่คุ้นเคยอยู่หน้าห้องพักญาติผู้ป่วยน
