หนี้สวาทบำบัดราคะ

คนโรคจิต

‘มีแต่กระดูกแบบนั้น น่ากินตรงไหนกัน’

ยังไงเขาก็ยังคงคิดว่าหล่อนไม่มีอะไรที่ทำให้ตนมีอารมณ์ทางเพศเช่นเดิม ถึงจะหน้าตาน่ารักก็ตาม

“ฉันอยากได้น้องเขาจังว่ะ หน้าตานี่น่ารักมากเลย ปากนิดจมูกหน่อยแกมชมพูๆ ตาโตๆ” เพื่อนชายของเขาทั้งกลุ่มชอบหล่อนหมดทุกคน

“พวกแกทำไมชอบอะไรแบนๆ”

“ก็ของมันน่ารักอ่ะ แต่น่าเสียดาย ฉันจีบไม่ติด เขาไม่เล่นด้วยเลย” เพื่อนของเขาชอบสาวเอเชียคนนี้กันหมด เพราะหล่อนดูบอบบางและน่ารักน่าทะนุถนอม แต่ชายหนุ่มไม่ได้ชอบผู้หญิงรูปร่างหน้าตาแบบนี้

“พวกแกอยากได้มากขนาดนี้เลยเหรอ”

เพราะไม่ใช่ครั้งแรกที่เพื่อนทั้งสี่คนของเขาเอาแต่พร่ำเพ้อถึงสาวเอเชียหน้านิ่งคนนี้ เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ที่เพื่อนชายทั้งสี่คนมานั่งพร่ำเพ้อถึงผู้หญิงคนนี้

“แล้วไง จีบกันไม่ติดเลยเหรอ ทั้งที่เป็นเด็กทุนจนๆ แท้ๆ แต่ทำไมถึงหยิ่งกับลูกนักธุรกิจอย่างพวกนาย”

เพราะเจอแต่ผู้หญิงที่เข้ามาหาแบบง่ายๆ จึงไม่คิดว่าเด็กนักเรียนทุนที่ต้องทำงานพิเศษหลังเลิกเรียน จะกล้าปฏิเสธผู้ชายรวยๆ อย่างเพื่อนๆ ของเขา

“อย่าว่าแต่พวกฉันเลย คนอื่นๆ ก็จีบไม่ติดกันหมด ที่นี่น่ะ มีสาวเอเชียน้อยจะตาย แล้วน้องเขาก็น่ารักที่สุด พวกผู้ชายที่นิยมสาวเอเชียก็เข้าไปจีบน้องเขาหลายคน แต่ผลสรุปก๊อกหักกลับมาหมด” เพื่อนรักพูดด้วยท่าทางหม่นหมอง

‘ยัยไม้กระดานนี่เล่นตัวชะมัด’

รู้สึกหมั่นไส้หล่อนในใจ และยิ่งพอรู้ว่าแม่นี่เมินเพื่อนๆ ของเขา ชายหนุ่มก็ยิ่งรู้สึกสนใจอยากเล่นสนุกกับแม่คนนี้ขึ้นมาซะงั้น

‘ไหนขอดูหน่อยสิ ถ้าเจอฉันเข้าไปจะปฏิเสธลงมั้ย’

หนึ่งวันต่อมา

ในขณะที่จิรัชญากำลังเดินทางไปทำงานพิเศษหลังจากเลิกเรียน แต่ในระหว่างที่เธอกำลังเดินไปยังร้านอาหารที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากหอพักเธอ ซึ่งมันก็อยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยเช่นกัน

หญิงสาวเดินทางลัดมา ดังนั้นมันก็จะเงียบๆ นิดนึง เพราะหล่อนเดินลัดเลาะมาในซอยแคบๆ ของตึก

หญิงสาวเลือกเข้าทางหลังร้านก็เพราะว่ามันปลอดคนมากกว่าข้างหน้าร้าน เนื่องจากเธอเป็นคนรักสันโดษ จึงเลือกที่จะอยู่ในที่เงียบๆ ปลอดคนเสียมากกว่าที่ๆ เต็มไปด้วยผู้คน

ทว่า... ครั้งนี้ทางเปลี่ยวๆ เกิดไม่ปลอดภัยสำหรับเธอขึ้นมา นั่นก็เพราะว่าเบื้องหน้าของเธอมีผู้ชายร่างสูงยืนขวางอยู่

“ขะ... ขอทางหน่อยค่ะ”

หญิงสาวรู้สึกตกใจนิดหน่อย ก่อนจะเงยหน้ามองคนที่ยืนขวางทาง และนึกขึ้นได้ว่าเขาคือรุ่นพี่จัสติน คนดังของมหาวิทยาลัย

“จะไปไหนเหรอ”

แกล้งถามทั้งๆ ที่ก็รู้ว่าหล่อนกำลังจะไปไหน ทั้งที่เป็นคนจ้างให้เด็กเสิร์ฟของร้านอีกคนบอกแท้ๆ ว่าเธอจะมาทำงานเมื่อไหร่ และใช้เส้นทางไหนเข้ามา

“เอ่อ... คิดว่าไม่จำเป็นต้องบอกนะคะ ช่วยหลบหน่อย” เธอชักจะงงกับผู้ชายคนนี้ว่าอยู่ๆ ทำไมถึงทำแบบนี้ หนำซ้ำยังมาขวางทางเธออีกด้วย

“วันนี้ฉันว่าง ไปลั้ลล้ากันมั้ย อย่าทำมันเลยงาน ทำไปก็เหนื่อยเปล่า เสียดายของ” จัสตินเริ่มทำการหว่านเสน่ห์

ชายหนุ่มพูดจาสองแง่สองง่าม ก่อนจะโอบเอวของหล่อน เพื่อทำให้คนตรงหน้าเข้ามาใกล้

“ปล่อยนะคะ”

เพี๊ยะ!

เธอตีมือเขาอย่างแรง ไม่ใช่ครั้งแรกที่หล่อนโดนผู้ชายทำท่าทางหยาบคายแบบนี้ใส่ แต่ก็ไม่เคยมีรายไหนถึงเนื้อถึงตัวเท่านี้

หญิงสาวเข้าใจอยู่ว่าสังคมอเมริกากับที่ไทยมันต่างกัน ที่นี่มองเรื่องเซ็กส์เป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว ถ้าอยากจะลึกซึ้งกันก็ขอกันซึ่งๆ หน้า แต่ก็ใช่ว่าที่ประเทศบ้านเกิดของเธอจะไม่เคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น

มันก็มีแต่มักจะเกิดในสถานที่ๆ คนรักสนุกไปรวมตัวกันยามค่ำคืนซะส่วนใหญ่ แต่ไม่ได้เกิดขึ้นในเวลาไหนก็ได้เหมือนที่นี่ เพราะรู้ว่าประเทศนี้เสรีในเรื่องเซ็กส์ หญิงสาวจึงทำใจและปล่อยวาง แม้จะเคยถูกชวนไปทำเรื่องอย่างว่าหลายครั้งแล้วก็ตาม

“อย่ามาทำเป็นหยิ่งหน่อยเลย ฉันรู้ว่าเธออยากได้เงิน เอามั้ยล่ะ... ครั้งละห้าพัน”

เพราะอคติกับหล่อน และมีความหลงตัวเองนิดๆ จึงคิดว่าผู้หญิงหน้าไหนก็ไม่มีทางที่จะปฏิเสธตนเองลง และยิ่งเป็นผู้หญิงที่ขยันทำงานหาเงินแบบนี้ด้วย ชายหนุ่มจึงแน่ใจว่าหล่อนจะต้องยอมรับ

“ฉันไม่ต้องการ”

คำตอบแบบสั้นๆ แต่เรียบง่ายของหล่อนดังขึ้น เนื่องจากหล่อนเป็นคนที่สามารถควบคุมอารมณ์โกรธได้ดี แถมยังไม่ใช่พวกพูดมาก ดังนั้นเธอจึงตอบเขาไปสั้นๆ เพราะยังไงก็รู้ว่าตนไม่สามารถหยุดความคิดสกปรกๆ แบบนี้จากชายตรงหน้าได้

“จริงเหรอ คืนละห้าพันบาทไทยเชียวนะ สองคืนก็เป็นหมื่นไม่สนเหรอ” เขายังคงทำท่าทางหยาบคายพร้อมกับลูบไล้สะโพกของหญิงสาวและพูดไปด้วย

“ก้นงอนดีนี่ นึกว่าจะเป็นไม้กระดาน ที่แท้ก็ซ่อนรูป...”

ปัก!

ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบและทำมากกว่านี้ สาวน้อยจิรัชญาก็เตะเข้าที่กลางเป้าทันที

“ไอ้คนโรคจิต สารเลว จิตวิปริต!”

ความอดทนขาดผึ่งพร้อมกับความโกรธเคืองที่เข้ามาแทนที่

“เธอ... โอ๊ย”

ถึงกับเอามือกุมที่เป้าของตัวเองด้วยสีหน้าเจ็บปวด จิรัชญากำลังจะเดินผ่านเขาไป แต่ชายหนุ่มร้ายกว่าที่เธอคิด

ตุบ!

ผลักหล่อนไปชนเข้ากับกำแพง จากนั้นก็ทำสิ่งที่ตัวเองไม่คิดจะทำตั้งแต่แรก แต่จู่ๆ ก็คิดจะทำขึ้นมาเฉยๆ

“คุณ...อื้อ”

เรียวปากหยักหนาได้รูปเข้าประกบที่เรียวปากบางสวยทันที ก่อนจะบดจูบมันอย่างหยาบคายและขบกัดเพื่อเป็นการเอาคืนเธอทางลัด

หญิงสาวทั้งผลัก ทั้งหยิกและถีบ เธอต่อต้านเขาสุดชีวิต แต่มีหรือที่หญิงสาวร่างเล็กจะสู้แรงชายฉกรรจ์ร่างใหญ่ได้

“อื้อ...”

รสจูบเต็มไปด้วยความสะใจของฝ่ายชาย และความหดหู่ของฝ่ายหญิงที่ไม่สามารถขัดขืนเขาได้

จัสตินหลงใหลในรสจูบของเธอมาก จากที่ในคราแรกรู้สึกเฉยๆ และอยากเอาชนะแม่คนนี้ แต่พอได้จูบเธอเท่านั้นแหละ ชายหนุ่มก็ได้กลายเป็นพวกตะกละตะกลามทันใด เพราะเขาไม่เคยได้รับรสจูบที่ไหน ที่ถูกใจเท่าเธอคนนี้มากก่อน

ชายหนุ่มทั้งจาบจ้วงและดูดดื่มปากบางเฉียบ โดยที่ไม่คิดจะสงสารมันเพราะความตัณหาราคะล้วนๆ

จิรัชญาถึงกับน้ำตาตก เธอเพิ่งเจอกับผู้ชายนิสัยเลวคนนี้แค่ไม่กี่นาที แต่กลับโดนเขาดูถูกและทำร้าย แถมขโมยจูบแรกของหล่อนไปอย่างหยาบคาย