เวลาต่อมา
ในขณะที่จิรัชญากำลังนั่งทำการบ้านอยู่ที่โซฟา อยู่ๆ จัสตินก็เดินออกมาจากบริเวณที่เป็นเตียงนอนของเขา ซึ่งก็อยู่ห่างจากที่โซฟารับแขกที่จิรัชญาใช้เป็นที่นอนเล็กน้อย แต่เธอก็ไม่รู้ว่าเขาทำอะไรอยู่บนที่นอน เพราะทางด้านปลายเตียงนั้นหันไปอีกทาง
หญิงสาวจะเห็นก็แต่หลังเตียง ส่วนข้างๆ เตียงก็มีชั้นเก็บหนังสือขนาดใหญ่บังไว้ คล้ายๆ กับการกั้นเป็นเขตส่วนตัว ซึ่งเขาก็เพิ่งเลื่อนชั้นหนังสือขนาดใหญ่มาตั้ง ก็เมื่อตอนที่จิรัชญาจะย้ายมาอยู่ด้วยกัน
“ทำการบ้านเหรอ” เอ่ยทักเมื่อเดินมานั่งที่โซฟาอีกตัว
“ค่ะ” ตอบกลับพร้อมกับยิ้มอ่อนๆ ซึ่งรอยยิ้มนั่นก็ทำให้จัสตินหัวใจเต้นแรงขึ้นมา
‘เฮ้ย! อะไรอีกวะเนี่ย’
อดหงุดหงิงตัวเองไม่ได้เลย เขาพยายามจะหลีกหนีความรู้สึกแบบนี้เป็นที่สุด เขาไม่อยากรักใคร ไม่อยากรักผู้หญิงคนไหนเลยจริงๆ
“คุณไม่สบายหรือคะ เหงื่อแตกเยอะเชียว” เมื่อเห็นว่าตามใบหน้าเขามีเหงื่อซึม
