“ฮึก...”
เพราะอารมณ์ความเจ็บปวดของคนที่ขัดคำสั่งไม่ได้ หนำซ้ำยังเป็นคนขี้แยและร้องไห้ง่ายอยู่แล้ว บวกกับความเจ็บปวดที่ท้องอีก มันจึงทำให้หล่อนร้องไห้ออกมาจนได้ เพราะความเจ็บปวดจริงๆ ที่ตนเองเป็นคนสร้างหนี้สินขึ้นมา เพื่อพันธนาการตนเองไม่ให้ออกนอกเหนือคำสั่งเจ้าหนี้ได้
จัสตินรู้สึกได้ว่าหัวใจมันบีบรัดเข้าหากันด้วยความเจ็บปวด แถมยังเต้นแรงเหมือนครั้งแรกที่ได้เห็นหล่อนร้องไห้
เขารู้สึกไม่ดีเลย ยิ่งได้ยินเสียงสะอื้น ได้เห็นหยดน้ำตามันก็ทำให้เจ้าตัวรู้สึกเหมือนใจจะขาดเสียเอง ดังนั้นเขาจึงคิดว่าควรจะเดินหนีออกมาได้แล้ว ปล่อยให้หล่อนได้ร้องไห้ระบายความทุกข์ดีกว่า
เขาไม่อยากจะไปยืนดูเธอร้องไห้ เพราะเจ้าตัวก็ยอมรับเลยว่าปลอบผู้หญิงไม่เป็น แม้แต่พี่สาวตัวเองเขายังไม่เคยปลอบตอนที่พี่ร้องไห้เลย
เพราะพี่มีคนคอยปลอบทั้งบ้าน เวลาที่หกล้มร้องไห้ตอนเด็กๆ เหตุนี้เองชายหนุ่มจึงไม่รู้จะปลอบผ้หญิงคนนี้ย
