และนี่ก็เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นโดยชัดเจนว่าหล่อนเริ่มมีความรู้สึกดีๆ กับเขาแล้ว คงเป็นเพราะความอบอุ่นและใจดีที่ผู้ชายตรงหน้ามอบให้
“ทานอาหารเช้าเสร็จแล้วก็ทานยานะคะ ฉันมีอยู่ เดี๋ยวเอามาให้”
“เธอก็กินด้วยนะ แผลยังไม่หายเลย” พอเห็นรอยแผลที่มือเรียวสวยก็พูดขึ้น
“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันหายเจ็บแล้ว แค่มันยังมีรอยแผลอยู่”
“อ๋อ... ถ้าอย่างนั้นฉันไปทำอาหารต่อนะ”
“ไม่...”
“ไม่ต้องเถียง หน้าเธอยังซีดอยู่ อยู่เฉยๆ แล้วรอกินก็พอ”
พูดดักคออีกครั้งก่อนจะเดินหันหลังไป และเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว มันเป็นรอยยิ้มที่ถ้าจิรัชญารวมถึงสาวๆ ทุกคนเห็นต้องใจละลายกันอย่างแน่นอน เป็นรอยยิ้มที่จัสตินไม่เคยยิ้มให้ใคร เพราะมันคือรอยยิ้มที่เกิดจากความรักโดยที่ชายหนุ่มก็ไม่รู้ตัว...
“ขัดตลอด” คนอยากช่วยบ่นตามหลังด้วยความขัดใจ ทางด้านคนทำอาหารก็ทำไปทั้งรอยยิ้ม
‘ยิ้มบ้าอะไรวะเนี่ย’ มารู้ตัวอีกก็เผลอยิ้มไปเสียนาน
หลังจ
