DELALIM (BERDEL-TÖRE)

Bölüm 2 : Mecburiyet

2.BÖLÜM

" BİLEMEZSİN KİM DOST, KİM DÜŞMAN. BAZEN TUTTUĞUN ELDİR SENİ ARKANDAN VURAN."

Babam beni avluda görünce hem şaşırdı hem de çok korktu. Olanları duyduğumu bilmiyordu ve bana nasıl anlatacağını düşünüp duruyordu.

Ben bayılınca acilen avludaki sandalyeye oturtturdular . Su ve kolonya ile kendime geldim .Ama keşke hiç gelmeseydim. Tanımadığım kişiyle aniden ve sevmeyerek nasıl evlenecektim aklım almıyordu.

Her şey daha yeni başlıyor......

Her şeyi yeni öğrenmenin şokuyla saatler sonra idrak etmeye başlamıştı Azad. Sonuçta düşmanımızdı bunu onlara nasıl yapardı kız kardeşi hala anlam veremiyordu. Şirketten eve geldiğinde hiç istemeyerek çaldı ve kapıyı açan hizmetlileri Ayşe Hanımdı. Girerken "İnşallah düşündüğüm karar verilmemiştir" diye içinden geçirdi.

Ağırdan ağırdan merdivenleri çıkarken o kapı kolunu hiç açmak istemiyordu.Ama yapacak başka çaresi yoktu.Azad zaten ailesinin seçeceği kız ile elinde sonunda evlenecekti . Her ne kadar düşman olsalar da suç büyükler indeydi. Suçsuz birini kurban etmek istemiyordu .

Herkesin hayalleriyle hayatlarıyla bir kez daha oynamıştı Mardin. Mutlu muydu acaba? Zevk alıyor muydu bu durumdan ? Berdel uğruna çok cana kıyıyordu.Ama savaşacaktı Azad bu sefer bir evlilik kurulacaksa da herkesin rızasını alarak kuracaktı. Kimse mecbur kalmayacak çaresizliğe kapılmayacaktı.Tabi her ne kadar başarabilirse....

Babasının yanına vardığında resmen zevkten dört köşeydi.Berdel olacağının haberini vermişti.Zaten bunu bekliyordu şaşırmamıştı.Ama anlamadığı bir şey vardı babası neden mutluydu?

- " Hayırdır baba bakıyorum da çok mutlusun neden ? "

- " Oğlum tabi ki mutlu olunamaz sonuçta berdel ama töreler öyle söyler ancak ben artık bu düşmanlıklar bitsin isterim sen ve Havin kızımızın evlenmesi ile bu düşmanlık son bulacak Allahın izniyle "

- " Haklısın baba fakat kızın rızası yok hiç bahsetmedik bile haberi dahi yok acaba Aktaşlar durumu anlatmışlar mıdır dersin? "

Azad kız hakkında bir şeyler öğrenmek için babasının ağzını yoklarken babası sanki içini okumuşçasına cevap verdi.

-" Oğlum kız Ankara ' da öğretmenlik mi ne okuyormuş detayını bilmiyorum bu nedenle tanımaman ya da daha önce görmemiş olman normal 25 yaşındaymış. Ankara ' dan bu sabah geldi öğrenmiş olanları ve evleneceğini öğrenince bayılmış . Haliyle kız seni tanımıyor . Bir görün istersen ailesi de izin verirse tanışın nasıl olsa berdel olacağını herkes biliyor.."

Babasının bu sözlerinden sonra daha da canı yanmıştı Azad'ın . Yerde gezen karıncayı bile incitmezdi o ama bunlara mecburdu . Eğer buralarda yaşıyorsan bedel ödemen gerekecekti her zamanki gibi . Şimdi gidip konuşacaktı kızla rızasını alacaktı . Eğer herhangi bir şüphe görürse kızın gözlerinde anında rest çekecekti . Bunu deneyecekti Azad yapacaktı mecburdu her şeye herkese rağmen...