Eylül ’ün hamileliği ilerledikçe, evde hem heyecan hem de telaş artıyordu. İlk başta her şey kolay gibi görünse de zamanla sabah bulantıları, ani ruh hali değişiklikleri ve durmak bilmeyen tatlı krizleriyle durum daha da karmaşık bir hal aldı.
Bir sabah, Rüzgar mutfakta kahvaltıyı hazırlarken Eylül oturduğu yerden homurdanarak midesini tuttu.
“Beni neden bu kadar çok sevdiğini bilmiyorum ama şu an bu kadar çok sevilmeye hazır değilim.” dedi sitemli bir sesle.
Rüzgar kaşlarını kaldırdı. “Sevgiyle mide bulantısının ne alakası var?”
Eylül gözlerini kıstı. “Senin yüzünden hamileyim.”
Rüzgar gülmemek için kendini zor tutarak yanına oturdu. “Bunun biyolojik olarak nasıl işlediğini anlatmamı ister misin?”
Eylül, yastığını alıp ona fırlattı. “Dalga geçme! Sadece şu mide bulantıları biraz aza
