"Ouch!" Daing ko nang maramdaman ang kirot sa paa ko habang patuloy yun na hinihilot ni Ace. Bigla tuloy ako napabalik sa realidad.
"You're crying. Sobrang sakit ba?" may pag-aalalang tanong niya. Doon ko lang namalayan na tumutulo na pala ang mga luha ko. Hindi dahil sa masakit sa paa ko kundi dahil bumalik na naman ang lahat ng alaala. Ang sakit ng nakaraan, ang sugat na iniwan niya. At ngayon ay narito siya sa harapan ko na parang walang nangyari.
Naalala ko nang sabihin niya sa akin na pinili niya si Zia dahil iyon ang mas madali at mas magaan para sa sitwasyon niya kaysa harapin ang nararamdaman niya para sa akin. Kahit ano pa ang dahilan niya, hinayaan niya pa rin akong masaktan. Iniwan pa rin niya ako at mas pinili si Zia at dahil doon pakiramdam ko ngayon ay hindi ko na siya kay
