Last 3 chapters... Chapter 83 Everything was a blur. It just happened so quick like the way you fast forward a movie. Like the way you ride a taxi and the view in the window was like flashes. I saw it clearly with my own two eyes the way the man pulled the trigger. The slow movement of the bullet towards me. But the bullet that was supposed to shoot my heart, shoot my handcuffs instead. Sa isang iglap lang ay nasira na ang aking posas at biglang napuno ng usok ang buong lugar. Wala akong makita dahil sa sobrang kapal ng usok. Nagkakagulo ang lahat. Lahat sila ay nagtatanong kung anong nangyayari. Naguguluhan din sila katulad ko. Biglang may isang kamay na humablot sa akin at kinaladkad ako. Hindi ko makita ang taong iyon at hindi ko rin alam kung saan niya ko dadalin dahil puno pa ri

