Akasya BEHA
Sonunda düğünümüzü bitirdik. Ben ailemden ayrılırken çok ağladığım için Baran apar topar arabaya bindirdi beni. Şimdiyse ağır ağır evimize doğru gidiyoruz.
Yaklaştıkça içimi kaplayan heyecan, korku, endişe içime kapanmama sebep oldu. Günlerdir düşünmeyi ertelediğim şeyin yaklaştığını bilmek geriyor beni. Ne yapacağımı? Nasıl yapacağımı? Bilmediğimden karmakarışığım.
‘Güzelim çok sessizsin.’ Kocamın konuşmasıyla düşüncelerimden çıkıp bu ana döndüm.
Kocam. Ne kadar da güzel bir kelime.
‘Dalmışım aşkım. Yorgunluktan sanırım.’ Dediğimde uzanıp elimi tuttu.
Kendisine çekip avucuma yakıcı bir öpücük kondurdu. Dudaklarından vücuduma geçen elektrik yüzünden tüylerim diken diken oldu. Bu adamdan çok fazla etkileniyorum.
‘O kadar oynadın ki normaldir boncuğum. Evimize gittikmi rah
