---
Sabah gri bir ışıkla sızıyordu pencerenin aralığından. Kuş sesleri uzaklardan geliyordu ama odanın içi hâlâ gecenin yankısıyla doluydu.
Peri, gözlerini yavaşça araladığında Ahmet’in kolunun hâlâ belini sardığını fark etti. Nefesi ensesine vuruyordu; düzenli, huzurlu…
Elini yorganın altından çıkarıp parmaklarını yavaşça Ahmet’in kolunda gezdirdi.
Bu tanıdıklık ona güven mi veriyordu, yoksa onu daha derin bir sorgunun eşiğine mi sürüklüyordu, ayırt edemedi.
Gece boyunca hissettiği şeyler…
Dokunuşlar…
Öpüşmeler…
Hepsi, bir anlığına Tolga’nın hayaliyle örtüşmüştü.
Tolga’nın elleriydi sanki bedenini bulan.
Tolga’nın dudaklarıydı, boynuna dokunan.
Ve şimdi, Ahmet’in koynundayken bile aklında hâlâ o vardı.
Bir an gözleri tavana dikildi.
Acaba Tolga öğrenmiş miydi?
Ömer bir şey d
