คุณหนูครับผมเป็นผู้ชายนะครับอย่ามายั่ว!!!

ตอนที่ 3 มาเป็นผู้ชายของฉันเถอะ

ตอนที่ 3 มาเป็นผู้ชายของฉันเถอะ

ทันทีที่หญิงสาวพูดออกมาแบบนั้น ก็ทำให้ทรัมป์นั้นต้องหันไปมองอย่างช่วยไม่ได้ เดิมทีแล้วเขาเองก็แค่อยากจะมาเห็นใบหน้าและนิสัยของว่าที่ภรรยาในอนาคต แต่ไม่คิดเลยว่านอกจากที่เขาเองไม่อยากแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่รู้จักแล้ว ตัวของเค้กส้มเองก็ไม่ได้อยากแต่งงานกับเขาเช่นกัน

แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่รู้ว่าทำไมเวลาที่มองหน้าเธอ หัวใจของเขากลับเต้นแรงขึ้นมาซะอย่างนั้น

“ผมไม่ได้จะผลักไสไล่ส่งคุณหนูไปไหน.. และอีกอย่างผมเองก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะทำแบบนั้นด้วยครับ”

“ถ้าอย่างนั้นทรัมป์ปี้อยากมีสิทธิ์พิเศษกว่าคนอื่นไหมล่ะ” เค้กก็ไม่พูดเปล่าเธอยังใช้ปลายนิ้วลูบไล้ไปตามเรียวแขนของเขา ก่อนจะยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้จนลมหายใจอุ่นเป่าลดไปตามแก้ม

“ใกล้ไปแล้วครับคุณหนู” กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ที่โชยมาจากร่างกายของเธอทำให้สติของเขานั้นว่อกแว่กอยู่หลายครั้ง กลิ่นกายของเธอนั้นหอมมากอย่างที่ไม่เคยได้กลิ่นมาก่อน

ถึงแม้ว่าตัวเขาเองจะไม่ได้ช่ำชองเรื่องของผู้หญิงสักเท่าไหร่ เรียกได้ว่าตั้งแต่เกิดมาก็เคยมีประสบการณ์มีแฟนกับเขามาแค่ครั้งสองครั้ง และทุกครั้งก็จบลงไม่ค่อยสวยสักเท่าไหร่ แต่เขาก็ไม่เคยได้กลิ่นกายจากใครที่หอมดึงดูดเขาได้เท่าผู้หญิงด้านข้างนี้มาก่อน

“ฉันถามว่านายอยากมีสิทธิ์พิเศษเหนือกว่าคนอื่นไหม.. ยังไม่ตอบฉันเลยนะ” หญิงสาวพูดไปพร้อมกับใช้นิ้วเกลี่ยไปตามแผงอกก่อนจะเลื่อนลงมาตามหน้าท้องที่ขึ้นลอนสวย เพียงแค่เธอใช้ปลายนิ้วก็รู้ได้เลยว่าผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดา อย่างน้อยเขาต้องเป็นคนที่ออกกำลังกายอย่างหนักจนร่างกายถึงกับเฟิร์มได้ขนาดนี้

“ถ้าทรัมป์ปี้ยอมมาเป็นคนของฉัน รับรองได้เลยว่านายจะสบายไปทั้งชาติ” เค้กส้มพูดออกมาด้วยน้ำเสียงกระเส่าพร้อมกับค่อย ๆ ช้อนสายตาขึ้นมองเขาอย่างยั่วยวน จนชายหนุ่มเองก็อดที่จะชายมามองเธอไม่ได้

ไม่เพียงเท่านั้นจังหวะสายตาของเขาที่ปรายตามามองเธอ ช่วงองศาของร่างกายเธอนั้นที่เอนกายเข้ามาใกล้ ก็เผยให้เห็นเนินอกตู้มที่ขนาดเกินมาตรฐานโผล่ออกมาล่อตาล่อใจ

“ตอนนี้ผมก็เป็นคนคุณหนูไม่ใช่เหรอครับ” เขาดึงสายตากลับไปจ้องมองบนถนนด้วยความรู้สึกที่ร่างกายร้อนรุ่มอย่างบอกไม่ถูก แต่แทนที่หญิงสาวจะหยุดการกระทำที่สื่อไปทางอย่างว่า

เค้กส้มกับค่อย ๆ ใช้ปลายนิ้วดึงชายเสื้อเชิ้ตของเขาออกทีละน้อย จนชายเสื้อที่เคยถูกกางเกงทับไว้นั้นหลุดออกมาเผยให้เห็นเนื้อหนังของเขา

“อุ๊ย! เพิ่งรู้ว่าทรัมป์ปี้สักด้วยเหรอ เป็นลายอะไรน้า~ ขอดูได้มั้ย” เธอเอ่ยขอไปตามมารยาทด้วยเสียงหวาน แต่เพียงแค่ครู่เดียวปลายนิ้วของเธอก็ดึงเสื้อของเขาให้เลิกขึ้น

“คุณเค้กส้ม!” และเพราะว่าชายหนุ่มนั้นตกใจกับการกระทำของเธอ ทำให้เขาเอ่ยเรียกชื่อของหญิงสาวมาดื้อ ๆ จนตัวเองก็ตกใจที่เอ่ยออกไปแบบนั้นกับเธอ

แล้วดูเหมือนว่าเค้กส้มเองก็จะรู้สึกว่าผู้ชายตรงหน้านั้นดูไม่ค่อยโอเคกับการกระทำนี้สักเท่าไหร่ เธอค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองเขาพร้อมกับกะพริบตาปริบ ๆ ก่อนจะดึงชายเสื้อของเขาลงช้า ๆ แล้วดันตัวเองให้ไปนั่งที่เบาะข้างคนขับนิ่ง

“ฉันก็แค่อยากรู้อยากเห็นนิดหน่อย ก็ไม่เห็นว่านายจะต้องตะคอกเสียงดังแบบนี้เลยนิ” เธอพูดออกมาพร้อมกับทำแก้มป่อง ถึงแม้จะรู้ตัวเองดีว่าเรื่องนี้ตัวเองนั้นผิดเต็มประตู แต่ถึงอย่างนั้นสำหรับเธอแล้วก็ไม่เคยที่จะต้องขอโทษใครมาก่อน และอีกอย่างผู้ชายคนนี้เองก็เป็นแค่คนขับรถ เธอเลยไม่รู้สึกว่าจะต้องเอ่ยคำขอโทษออกไป

“ยังไงคุณหนูเองก็เป็นผู้หญิง กำลังเป็นสาวเป็นแซ่จะทำอย่างนี้กับผู้ชายคนอื่นไปเรื่อยไม่ได้นะครับ” ทรัมป์สะกดความร้อนรุ่มในกายและในใจของตัวเองเอาไว้อย่างหนัก ก่อนจะเอ่ยออกไปราวกับว่ากำลังสั่งสอนหญิงสาว

หลังจากที่เขาพูดออกไปเค้กส้มเองก็เงียบโดยที่ไม่พูดอะไรออกมา ใบหน้าของเธอดูออกเลยว่ากำลังงอนไม่ผิดแน่ แต่ถึงอย่างนั้นเขาเองก็ยังอยากให้เธอรู้จักรักนวลสงวนตัวมากกว่านี้

“ที่ผมพูดไม่ได้หมายความว่าคุณหนูไม่ดี แล้วคุณหนูเองก็ไม่ควรงอนผมในเรื่องนี้นะครับ ผมมาทำงานที่นี่ในฐานะคนขับรถก็จริง แต่คุณหนูก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะทำอะไรกับร่างกายของผมไปเรื่อยได้ คุณหนูเข้าใจใช่ไหมครับ”

“อืม”

เธอตอบออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจสักเท่าไหร่ จนทำให้ทรัมป์นั้นต้องเหลือบสายตาไปมองเธออย่างคนที่กำลังประเมินสถานการณ์ตรงหน้า ก่อนที่เขาจะถอนหายใจออกมาเล็กน้อย แล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าเดิม

“ผมเป็นห่วงคุณหนูนะครับ.. ถึงผมจะมั่นใจว่าตัวเองสามารถควบคุมอารมณ์ได้ระดับหนึ่ง แต่ยังไงผมก็เป็นผู้ชายนะครับ ถ้าคุณหนูมายั่วผมไปมากกว่านี้ผมเองก็ไม่รับรองความปลอดภัย” และนี่คงเป็นความจริงใจที่มากที่สุดเท่าที่คนอย่างทรัมป์จะพูดออกมากับผู้หญิงคนหนึ่งได้ แต่สิ่งที่คำให้เขาผิดคาดเลยก็คือคำตอบของหญิงสาว

“แล้วถ้าฉันอยากจะยั่วแบบนี้ไปทุกวัน นายจะทำไม” เพราะนอกจากเค้กส้มจะดูไม่ได้สนใจในคำเตือนของเขาแล้ว เธอได้เปลี่ยนสีหน้าจากผู้หญิงขี้งอนเมื่อครู่ มาเป็นใบหน้าทะเล้นก่อนจะหันมาจ้องหน้าแล้วยิ้มแป้นให้เขา

“ว่ายังไง.. ถ้าฉันบอกว่าฉันอยากจะยั่วนายไปแบบนี้ทุกวัน นายจะยอมมาเป็นคนของฉันไหม คนของฉันที่ไม่ใช่แค่คนขับรถ แต่มาเป็นผู้ชายของฉัน มาเป็นพ่อของลูกฉันและอยู่กับฉันไปตลอดชีวิต” คำพูดของเธอนั้นทำให้ทรัมป์ได้แต่อ้าปากหวอ อย่างคนที่ไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดนี้จากผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าคุณหนู

“ยัยเด็กแก่แดด!” แต่นอกจากที่เขาไม่ตอบรับหรือปฏิเสธคำพูดนั้นของเธอแล้ว เขายังยกมือข้างหนึ่งไปดีดหน้าผากของเธอเบา ๆ พร้อมกับคำพูดที่หลุดออกมาอย่างคนลืมตัว

และดูเหมือนว่าเค้กส้มเองก็จะไม่ได้สนใจอะไรคำพูดเหล่านั้นสักเท่าไหร่ เธอยกมือขึ้นมารูปหน้าผากของตัวเองป้อย ๆ ก่อนจะหันมามองชายหนุ่มอีกครั้ง

“จากใบประวัติของนายอายุก็ไม่ได้ห่างจากฉันสักเท่าไหร่หรอก ก็แค่สี่ปีเองปะ จะมาเรียกฉันว่ายัยเด็กแก่แดดก็ไม่ใช่มั้ยล่ะ” และไม่รู้ว่าเพราะอะไร หรืออาจจะเป็นเพราะว่าเธอนั้นปักธงแล้วว่าจะต้องเอาผู้ชายคนนี้มาเป็นก้างขวางคองานแต่งครั้งนี้ให้ได้ จึงทำให้ทุกคำพูดของชายหนุ่มนั้นสำหรับเค้กส้มแล้วมันกลับดูอ่อนโยนไปเสียหมด

เพราะหากเป็นนิสัยของเธอแล้วขนาดพ่อที่พูดจาดี สำหรับเธอแล้วกลับฟังไม่เข้าหูเองก็หลายครั้ง เธอพยายามจะปรับเปลี่ยนนิสัยที่เอาแต่ใจและมองอะไรก็ขวางหูขวางตาไปหมดอยู่หลายครั้ง แต่ทุกครั้งที่เธอพยายามจะเปลี่ยนแปลงนิสัยตัวเองมันกลับทำให้รู้สึกว่ารอบกายน่าหงุดหงิดหมด จนสุดท้ายแล้วเธอก็รู้ตัวว่ากลายเป็นคนที่โลกหมุนรอบตัวเองย่อม ๆ

“น่านะ.. ทรัมป์ปี้นายมาเป็นผู้ชายของฉันเถอะนะ นายเองก็ยังไม่มีแฟนยังไม่ได้แต่งงาน อายุก็ปูนนี้แล้วถ้าไม่รีบผลิตลูกตอนนี้นายจะแก่ก่อนมีลูกเอานะ น่านะ.. แม่ของลูกนายหาดีกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว” หญิงสาวพูดจบก็จะใช้ปลายนิ้วของตัวเองไปเชยคางของชายหนุ่มแล้วหันใบหน้าของเขาให้มามองเธอชัด ๆ ก่อนที่จะร่ายสรรพคุณของตัวเองอีกครั้ง

“นอกจากจะรวยแล้วก็ยังสวยอีกด้วย ยังสดยังซิงผิวก็นุ่มเด้ง ออกกำลังกายวันละ 2 ชั่วโมงรับรองร่างกายแข็งแรงฟิตปึ๋งปั๋ง ผลิตลูกแค่ครั้งสองครั้งติดแน่นอน.. หาดีกว่านี้ไม่ได้แล้วนะ มาเป็นผู้ชายของฉันเถอะ!”

“ไม่เอาครับ”