20

1961 Words

20 ... “จะกลับบ้านจริงอะ” คิวถามขึ้น ส่วนคนถูกถามก็พยักหน้าส่งๆ ตอบไป ทำไมผมถึงไม่อยากให้กลับแล้ววะ... ก็ดันบังเอิญตาดีไปเห็นบางอย่างเข้าน่ะสิ เลยไม่อยากให้มิลกลับบ้านสักเท่าไหร่ กลัวมันไปแล้วไปเลย ไปลับแล้วทิ้งผมเฉยอันนี้รับไม่ได้เว้ย “ไปกี่วัน” อันนี้ผมเองก็อยากรู้ ช่วยถามแทนกูหน่อยนะคิวเพื่อนรัก “หลายวันแหละ แม่บ่นคิดถึง” ไม่ใช่แค่แม่ แต่กูก็น่าจะอาการเดียวกันเลย กูถึงไม่อยากให้ไปแล้วไง “แล้วมึงทำไมเงียบๆ ช่วงนี้ไปติดสาวที่ไหน ไม่เห็นออกล่าเลยไอ้วะ” สาวที่นั่งข้างมึงนั่นไง ให้กูพูดไหมล่ะ เรื่องยาวนะขอบอก เพราะเผลอแป๊บเดียว ผมกับมิลก็อยู่ด้วยกันมาสามเดือนแล้วอะ “สาวที่ไหน ไม่มี๊” ผมตอบเสียงสูง มองหน้ามิลที่ตอนนี้ทำหน้าเหมือนทองไม่รู้ร้อน ไม่รู้ไม่ชี้อะไรสักอย่าง ไม่อยากบอกใครขนาดนั้นเลย “ตอแหลกันเข้าไป ระวังกูจับได้ละกัน” จับได้วันนี้เลยสิ กูไม่ได้อยากปิด กูอยากประกาศให้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD