Chapter16
บัวชมพูนั่งดูลูกหมาอยู่ในกรง เธอมองมันอยู่นาน แล้วเขี่ยที่หัวเจ้าหมาน้อย
“หนูบัว”
“อ้าว พี่ผู้ใหญ่ยังไม่ไปเหรอคะ?” บัวชมพูถาม ก่อนจะก้มดูลูกหมาอีก แหม่ ถามเหมือนเยาะเย้ยที่เขาเดินกลับมา หนำซ้ำไม่สนใจเขาอีก หันไปเล่นเจ้าหมาหน้าโง่นั่นอีก
มันน่าน้อยใจจริงๆ ไอ้หมาหน้าโง่นั่นยังน่าสนใจกว่าเขาอีก ให้ตายสิ!
“ก็ไม่เห็นไป ก็เลยเป็นห่วง”
“เป็นห่วงทำไมคะ อยู่หน้าโรง’บาลนี่เอง”
“อยู่ไหนก็ห่วงหมดแหละ เอาของมาเดี๋ยวพี่ถือให้”
“ค่ะ” บัวชมพูหยิบของยื่นให้ จากนั้นก็นั่งเล่นกับหมา
“เฮ้อ ไม่สนใจกูเลย สนใจกูหน่อยเหอะ” ผู้ใหญ่สิงห์บ่นอุบ
“อะไรนะคะ?”
“ปะ…เปล่า ไม่มีอะไร พี่ก็แค่พูดไปเรื่อยเปื่อย อากาศมันร้อนน่ะ”
“อ๋อค่ะ” บัวชมพูเล่นกับเจ้าหมาต่อ “ตัวนี่ราคาเท่าไหร่คะ?”
“สุนัขซามอยด์ เกรดนำเข้านะครับคุณน้อง ตัวนี้สี่หมื่นห้า” เจ้าของร้านเอ่ยแล้วยิ้มให้
“หูย ราคาแพงหูดับเลย” บัวชมพูว่า
