สองมือจับข้อพับขาเอาไว้พร้อมกับตอกอัดความใหญ่โตขนาดหกสิบด้วยจังหวะถี่รัวจนบางร่างนั้นโยกคลอนไร้ที่ยึดเหนี่ยว ใบหน้าสวยนิ่วหน้าเม้มปากแน่นพลางส่ายไปมาเมื่อรู้สึกว่าร่างกายของเธอเริ่มมีอาการแปลกๆ อีกครั้ง
“พี่ครามเบาๆ หน่อย อื้อ”
“จะเสร็จหรือยัง อ่าห์”
น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยถามแต่ก็ยังไม่ลดแรง เอวสอบกระหน่ำส่งแรงเข้าไปซ้ำซ้ำอย่างบ้างคลั่งและเสยขึ้นอย่างรู้จุด
“ระ...รีบเอารีบเสร็จแล้วก็กลับบ้านไปได้แล้ว”
มันทั้งจุกทั้งเจ็บปานว่าร่างกายของเธอมันกำลังถูกสับออกเป็นชิ้นๆ หูเธออื้อไร้การได้ยิน ความเจ็บรวมตัวกันอยู่ที่กลางกายจนไม่อยากจะทำต่อแล้ว
“อืม...อย่าไล่ผัวครับ”
“หนูไม่มีผัว อึก!”
ปึก!!!
เขากระแทกความเป็นชายเข้ามาอย่างกับต้องการจะลงโทษเมื่อเธอว่าออกมาแบบนั้นทำเอาหญิงสาวกลั้นหายใจเฮือก
พั่บ พั่บ พั่บ
“อื้อ บะ...เบาๆ”
ร่างบางโยกคลอนตามแรงกระแทกที่เริ่มหนักหน่วง เขาไม่สามารถควบคุมตัวเอง
