ร่างสูงไหล่กว้างในชุดสูทสีเบจทันสมัย ตัดผมสั้นทรงฮิตยอดนิยมแบบผู้ชายเกาหลีจะให้พูดว่าเขาเป็นพระเอกในซีรีส์ได้ก็ไม่ติดอะไร
ทุกกระเบียดนิ้วดูสง่าภูมิฐานสมกับเป็นถึงผู้บริหารระดับสูงขององค์กรแห่งนี้ ที่สำคัญความหล่อของเขาที่นับวันจะดูดีกว่าแต่ก่อนมากสลัดคราบหนุ่มนักดนตรีคนนั้นทิ้งไปโดยสิ้นเชิง
เธอยืนสบตาเขานิ่งอยู่อย่างนั้นราวกับว่าโลกทั้งโลกกำลังหยุดหมุน พร้อมๆ กับเขาที่ไม่ละสายตาจากเธอไปไหน
"อันน์...."
คำแรกที่เขาเอ่ยออกมา ทำให้โลกที่กำลังหยุดหมุนเมื่อครู่เคลื่อนไหวอีกครั้งเมื่อสติเริ่มกลับมาสายตาที่พร่าเลือนไปชั่วขณะก็สว่างมีสติขึ้นในทันที เธอในวันนี้หาใช่เด็กสาวหัวอ่อนคนนั้นอีกต่อไปแล้ว
"คุณแม่ขา~"
ลูกแก้วเอ่ยเรียกผู้เป็นแม่ขึ้นเสียงดัง สาวน้อยยิ้มกว้างอย่างสดใสและน่ารักแก้มยุ้ย อัญญารินทร์ถือโอกาสนี้ไม่ทักทายเขา หันไปยิ้มให้ลูกสาวตัวน้อยแทน
"กลับกันเถอะค่ะลูกแก้ว"
"อันน์.."
อธิช
