ติดเมีย
1231 Words
เขื่อนเตรียมตัวไปทำงานได้แล้ว”
เสียงเรียกของวริศราเตือนให้ขุนเขื่อนไปทำงานหลังจากที่เขาหยุดซะหลายวัน
“ครับ”
“ตังค์ไปทำงานกับเขื่อนนะ”
“ไม่เอาอ่ะ”
หญิงสาวตอบเธอไม่อยากเข้าไปวุ่นวายในที่ทำงานของเขา
“ไปด้วยกันเถอะนะ”
ชายหนุ่มอ้อน
“เอางานไปนั่งทำที่นั้นด้วยก็ได้”
“มันจะดีเหรอ”
“ดีสินะๆ”
“ก็ได้ตังค์ไปก็ได้”
“ที่โรงพยาบาลมีร้านกาแฟไหม”
หญิงสาวถามเขาเพราะถ้ามีร้านกาแฟเธอก็จะได้ไปนั่งทำงานที่ร้านกาแฟจะได้
ไม่ต้องไปรอเขาที่ห้องพักแพทย์
“งั้นตังค์ไปทำงานรอเขื่อนที่ร้านกาแฟนะ”
วริศรายิ้มแล้วดันหลังของขุนเขื่อนให้เข้าไปแต่งตัวชายหนุ่มแต่ตัวเสร็จแล้วเดินออก
มาหาหญิงสาวที่นั่งรอเขาอยู่บนโซฟาหญิงสาวแต่งตัวเรียบๆใส่เสื้อยืดตัวใหญ่
ของขุนเขื่อนกับเกงเกงขาสั้นของเธอ
“ตังค์แต่งตัวแบบนี้น่าเกลียดไหม”
หญิงสาวเดินเข้ามาหาขุนเขื่อนพร้อมกับหมุ่นตัวให้เขาดูเพราะเธอไม่คิดว่าจะออก
ไปข้างนอกเลยไม่ได้หยิบเอาเสื้อผ้าที่ดูดีกว่านี้ติดกระเป๋ามาด้วย
“เมียเขื่อนน่ารักอยู่แล้วจ๊ะ ป่ะตังค์เราไปกันเถอะ”
แล้วเขายื่นมือใหญ่ๆของเขามาจับมือเล็กๆของเธอแล้วจูงมือกันเดินออกจากห้องไป
“ก๊อกๆๆ”
เสียงเคาะประตูห้องพักแพทย์ดังขึ้นขุนเขื่อนเปิดประตูเข้ามาในห้องพร้อมกับ
จูงมือของวริศราเข้ามาในห้องด้วย ทำให้หมอหนุ่มทั้งสองที่นั่งอยู่ในถึงกับหันมามอง
หน้ากันที่หมอเขื่อนพกแฟนมาทำงานด้วย
“นี่ขนาดพกเมียมาด้วยเหรอวะ”
หมอรุจขยับเข้ามากระชิบที่ข้างๆหูหมอไมค์
“เอ่อว่ะ”
หมอไมค์กระชิบตอบ
“แกสองคนเป็นไรวะ”
หมอเขื่อนถาม
“ป้าว!”
หมอรุจตอบเสียงสูง
“สวัสดีค่ะหมอรุจหมอไมค์”
หญิงสาวกล่าวทักทายหมอหนุ่มทั้งสองพร้อมกับยิ้มหวานของหญิงสาว
“สวัสดีครับคุณวริศรา”
สองหนุ่มกล่าวทักทายหญิงสาวพร้อมกับรีบขยับเก้าอี้ไปให้กับหญิงสาวนั่ง
“เชิญนั่งครับ”
“เอ้ย!นี่เมียฉันนะเว้ย!”
หมอเขื่อนรีบแย่งเก้าอี้จากมือหมอรุจเอามาให้กับวริศรานั่ง
“เอ่อๆพวกฉันรู้แล้วว่าเมียแก”
หมอรุจตอบพร้อมกับหัวเราะกับความขี้หวงเมียของหมอเขื่อน
“ตังค์ครับเอากาแฟไหมเดี๋ยวเขื่อนไปซื้อให้”
“ขอตังค์ไปด้วยนะ”
“ได้สิ”
ขุนเขื่อนยิ้มพร้อมกับโอบตัวของวริศราเข้ามากอด
“เหม็นความรักว่ะ!”
เสียงหมอรุจแซวหมอเขื่อนเบาๆ
“พวกแกก็รีบหาแฟนสิ”
แล้วเขาก็จูงมือของวริศราออกไปที่ร้านกาแฟของโรงพยาบาลระหว่างทางที่ทั้ง
คู่เดินไปนั้นมีสายตาหลายคู่จับจ้องมาที่เขาทั้งคู่
“นั้นน้องสาวหมอเขื่อนเหรอ”
เสียงพยาบาลสาวถามเพื่อนที่นั่งอยู่ด้วยกัน
“ฉันก็ไม่รู้สิ”
พยาบาลสาวอีกคนกระชิบตอบ
“ขอเอสเปรสโซสองแก้วครับ”
ขุนเขื่อนเดินไปสั่งกาแฟที่หน้าเคาร์เตอร์
“เขื่อนสั่งเพิ่มอีกสองแก้วสิ”
“เผื่อหมอรุจกับหมอไมค์”
หญิงสาวสกิดแขนหมอเขื่อนให้สั่งกาแฟเพิ่มหมอเขื่อนหันมายิ้มให้แล้วสั่งเพิ่มอีก
สองแก้ว ชายหนุ่มจับมือเล็กของวริศราไม่ยอมปล่อย
“ฉันว่าไม่น่าจะใช่น้องสาวแล้วละแก”
เสียงของพยาบาลคนเดิมกระซิบกับเพื่อน
“ฉันว่าน่าจะเป็นแฟนหมอเขื่อนแล้วละ”
“แต่ว่าแฟนหมอเขื่อนเรียนจบยังอ่ะแก”
“ดูแล้วยังเด็กอยู่เลยเนาะ”
เสียงซุบซิบของพยาบาลที่นั่งอยู่ใกล้ทำให้ขุนเขื่อนถึงกับยิ้มออกมาที่มองว่าเขากิน
เด็กส่วนวริศราถึงกับหน้าเหวอที่โดนนินทาระยะเผาขน
“แต่ฉันได้ยินมาว่าเมื่ออาทิตย์ที่แล้วแฟนหมอเขื่อนมานอนรักษาตัวที่นี่นะแก”
“เอ่อๆฉันก็ได้ยินมาแบบนั้นเหมือนกัน”
“คุณหมอคะ กาแฟได้แล้วค่ะ”
“ครับ”
ขุนเขื่อนเดินเข้าไปจ่ายเงินพร้อมกับยื่นมือไปรับกาแฟทั้งสี่แก้ว พร้อมกับเดินจับมือ
ของวริศราแวะเข้ามาที่โต๊ะของพยาบาลสาวที่นั่งเม้าเรื่องของหมอเขื่อนอยู่
“สตางค์แฟนผมเองครับ”
พยาบาลสาวตาโต
“แฟนคุณหมอน่ารักจังเลยค่ะ”
“ใช่ๆน่ารักมากเลยค่ะหมอเขื่อน”
สองสาวที่นั่งเม้ามอยอยู่ถึงกับยิ้มที่หมอเขื่อนพาแฟนมาทำความรู้จักกับพวกเธอ
“สวัสดีค่ะ”
วริศรากล่าวทักทายสองสาว
“สวัสดีค่ะ ฮื้อน่ารักจังเลยค่ะ”
“ผมกับแฟนขอตัวก่อนนะครับ”
ขุนเขื่อนทักทายพยาบาลอยู่พักหนึ่งแล้วก็ขอตัวกลับห้องทำงาน
“ก๊อกๆ”
ขุนเขื่อนเคาะประตูห้องพักแล้วก็เปิดเข้าไปในห้องพร้อมกับยื่นกาแฟให้กับหมอรุจ
หมอไมค์
“ไม่มีของอันดาเหรอคะหมอเขื่อน”
เสียงของหมออันดาที่นั่งอยู่อีกมุมหนึ่งของห้องกล่าวทักหมอเขื่อน
“อ้าว หมออันมาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ”
ขุนเขื่อนหันไปทักทายหมอสาวที่นั่งอยู่ในห้อง
“อันพึ่งมาค่ะ”
“แล้วหมอเขื่อนไปไหนมาคะ”
หมออันดาชักหมอเขื่อน
“ผมพาแฟนไปซื้อกาแฟครับ”
หมอรุจกับหมอไมค์มองหน้ากันเลิ่กลั่กที่หมอเขื่อนตอบหมออันดาไปแบบนั้น
พวกเขาก็รู้ๆกันอยู่ว่าหมออันดาชอบขุนเขื่อน
“ตังค์ครับนี่ หมออันดาครับ”
“เธอเป็นเพื่อนเขื่อนครับ”
“สวัสดีค่ะหมออันดา”
หญิงสาวกล่าวทักทายหมอสาว
“สวัสดีค่ะ”
หมออันดาทักทายตอบ
“แล้วกาแฟของอันดาละคะ”
หมออันดายังมิวายทวงกาแฟจากหมอเขื่อน
“นี่ครับ”
หมอเขื่อนยื่นแก้วกาแฟของเขาให้กับหมออันดาแล้วก็หันไปยิ้มเจื่อนๆ
ให้กับวริศรา แล้วเขาก็จับมือของวริศราที่ถือแก้วกาแฟอยู่ขึ้นมาดูด
“อื้อ ชื่นใจจังเลย”
“หมออันครับผมขอเปลี่ยนชุดนะครับ”
“อ่อๆได้ค่ะ”
แล้วเธอก็เดินออกจากห้องพักของหมอเขื่อน หลังจากที่เขาเปลี่ยนชุดแล้วเขาเดินเข้ามาใกล้ๆวริศรา
พร้อมกับยื่นมือกอดหัวของหญิงสาวเข้ามาชบตรงอกกว้างของเขา
“ตังค์ครับเขื่อนไปทำงานก่อนนะ”
“เอ้ยๆพวกฉันยังอยู่นะเว้ย”
หมอรุจแกล้งแหย่ขุนเขื่อนหวานจนลืมเพื่อนหญิงสาวอายหน้าแดงมุดหน้าเข้ากับอกหมอเขื่อน
“ตังค์นั่งทำงานอยู่ที่นี่ก่อนนะครับ”
“เดี๋ยวเขื่อนสั่งกาแฟมาให้ใหม่นะ”
“ค่ะขอบคุณค่ะ”
วริศรายิ้มหวานให้กับหมอเขื่อนชายหนุ่มอดที่จะหยิกแก้มของเธออย่างหมั่นเขี้ยว
“ฮื้อ เขื่อนตังค์เจ็บนะ”
หญิงสาวทำหน้างอแง เขามองแล้วก็หัวเราะแล้วก็เดินออกไปพร้อมกับหมอหนุ่มทั้งสองคน
“เอ้ย อิจฉาคนมีแฟนเว้ย”
หมอรุจยังไม่วายหันมาแซวหมอเขื่อนที่ช่วงนี้ครั่งรักชะเหลือเกินจนเพื่อนอิจฉา
เขาหัวเราะเบาๆอย่างอารมณ์ดี
- Writer
