เวียนหัว
1212 Words
“เขื่อน ย่าเป็นอะไรมากหรือเปล่า”
หญิงสาวเดินตรงมาหาชายหนุ่ม
ที่กำลังเดินออกมาจากห้องตรวจ พร้อมกับย่าที่นั่งอยู่บนรถเข็ญ
“ตังค์ครับย่าต้องไปอันตร้าซาวดูเนื้องอกนะครับ”
“ห่ะ! ย่าเป็นเนื้องอกเหรอ”
หญิงสาวอุทานออกมาอย่างตกใจใบหน้าของเธอซีดเผือด
“จุ๊ๆเบาสิครับ เดี๋ยวเขื่อนจะไปกับย่านะตังค์นั่งรออยู่ตรงนี้นะครับ”
ขุนเขื่อนยื่นมือของเขามาลูบหัวของวริศรา
เป็นการปลอบโยนให้เธอคลายกังวล
สักพักพนักงานเข้ามาเข็นรถของย่าไปยังห้องตรวจอันตร้าซาว
หลังจากที่ผลตรวจอันตร้าซาวของย่าออก
มาแล้วหมอเขื่อนก็ได้เดินเข้าไปคุยกับหมอนิชาเรื่องทำการรักษา
“หมอนิครับคุณย่าต้องผ่าตัดใช่ไหมครับ”
“ใช่คะเพราะก้อนเนื้อใหญ่มากแล้วค่ะ”
“ตอนนี้มันไปกดทับกระเพราะปัสสาวะของคนไข้แล้วค่ะ”
“แล้วต้องเอาชิ้นเนื้อไปตรวจด้วยคะ”
หมอเขื่อนได้คุยกับหมอนิเกี่ยวกับแผนการ
รักษาอาการของย่าแล้วจึงเดินออกมา
หาวริศราและอาของเธอพร้อมกับบอกเกี่ยว
กับอาการของย่าที่ต้องทำการผ่าตัดเอา
เนื้องอกออกขุนเขื่อนจัดการเรื่องห้องพิเศษ
แล้วก็คิวผ่าตัดของย่าของหญิงสาว
“คุณอาครับ ผมกับสตางค์ขอตัวกลับไปอาบน้ำก่อนนะครับ”
“อาขวัญ ตังค์ไปอาบน้ำแล้วจะรีบกลับมานะคะ”
หญิงสาวเดินเข้าไปกอดอาที่นั่งเฝ้าย่า
ของเธอ สีหน้าของผู้เป็นอามีความเป็นกังวลเป็นอย่างมากจนเธอรู้สึกเป็นห่วง
ผู้เป็นอาขึ้นมา ผู้เป็นอาเห็นสายตาของหลานสาว
ที่มองเธอด้วยความเป็นห่วงจึงได้บอก
กับหลานสาวให้คลายกังวล
“ตังค์หนูกลับไปอาบน้ำเถอะลูก”
“ค่ะอาขวัญ”
ขุนเขื่อนพาหญิงสาวเดินออกไปยังลาดจอด
รถของโรงพยาบาลเขาดึงตัวของหญิงสาว
เข้ามากอดพร้อมกับหอมที่หน้าผากของเธอ
“ตังค์ครับไม่ต้องคิดมากนะ”
“คุณย่าไม่เป็นอะไรมากหรอกครับ”
“ก็ตังค์เป็นห่วงย่านี่คะ ย่าอายุมากแล้วด้วย”
หญิงสาวตอบขุนเขื่อนเธอยังมีความ
กังวลใจอยู่ไม่น้อย ย่าของเธออายุมากแล้ว
การผ่าตัดของย่าจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้เธอ
รู้สึกเป็นห่วงย่าของเธอเป็นอย่างมาก
“ตังค์ครับ..วันนี้ตังค์ไปนอนเฝ้าคุณย่านะ”
“ผมเข้าเวรกลางคืนพอดี จะได้แวะไปอยู่เป็นเพื่อนนะครับ”
“ค่ะ..ขอบคุณมากๆนะเขื่อน”
หญิงสาวหันมายิ้มให้เขาแต่สีหน้าของเธอ
ยังมีความกังวลอยู่ ขุนเขื่อนขับรถออก
จากลานจอดรถของโรงพยาบาลระหว่าง
ทางเขาคอยชำเลืองมองหญิงสาวที่นั่งอยู่
ข้างๆเขาอย่างเป็นห่วงสีหน้าของ
เธอดูซีดเชียว
“ตังค์ครับ..เป็นอะไรหรือเปล่าครับหน้าซีดจัง”
“ตังค์รู้สึกเวียนๆหัวค่ะ..ตังค์กังวลเรื่องของย่ามากจนเกินไป”
หญิงสาวยิ้มแล้วก็บอกเขาให้หายกังวล
แต่ขุนเขื่อนก็ยังอยากให้เธอไปตรวจสุภาพดูบ้าง
“ไปตรวจที่โรงพยาบาลดูไหมครับ”
เขาถามเธออย่างเป็นห่วง
พร้อมกับเอื้อมมือมากุมมือเล็กของเธอเอา
ไว้พร้อมกับชำเลืองมองหน้าของหญิงสาว
แล้วก็ยิ้มละมุนให้กับเธอ
“เขื่อน..อยู่ข้างๆตังค์นะครับ”
“ขอบคุณเขื่อนมากนะคะถ้าไม่มีเขื่อนตังค์แย่แน่เลยคงทำอะไรไม่ถูกแน่ๆ”
หญิงสาวเอนตัวมาซบที่ไหล่ของขุนเขื่อน
เธอมีความสุขและคลายความกังวลใจไปได้มากที่มีเขาอยู่ข้างๆเธอเสมอ
“หิวไหม? ถ้าหิวเราแวะทานข้าวก่อนดีไหม”
เขาเอียงคอถามคนที่ซบไหล่ของเขาเบาๆ
“เดี๋ยวซื้อมาทาน ที่โรงพยาบาลเลยคะ อาขวัญจะได้ทานด้วย”
“เขื่อนหิวไหม ถ้าหิวแวะทานเลยก็ได้นะ”
เธอถามเขา พร้อมกับเงยหน้าหวานละมุน
มองเขาพร้อมกอดแขนของชายหนุ่มเอาไว้
เขายิ้มออกมาอย่างมีความสุขพร้อมกับ
จ้องทางข้างหน้า เขาเหยียบคันเร่งให้รถ
ทะยานไปถึงจุดหมายอย่างเร็ว
รถของชายหนุ่มเลี้ยวเข้ามาจอดยังลาน
จอดรถของคอนโดของเขา ทั้งคู่เดินเข้ามา
ในห้องขุนเขื่อนรีบคว้าตัวของวริศราเข้า
มากอดพร้อมกับหอมแก้มของเธอฟอดใหญ่
“อยู่ข้างนอก..กอดเมียไม่ได้เก็บกดแย่เลย”
เขาบ่นอุบพร้อมกับกอดเธอไม่ยอมปล่อย
จนหญิงสาวดุเขาเบาๆ
“พอได้แล้วเขื่อน..อื่อ”
“ก็เขื่อน..อยากนี่นา”
เขาไม่พูดเปล่าชายหนุ่มช้อนตัวหญิงสาว
อุ้มเธอมายังโซฟา เขาวางเธอลงอย่าง
ทะนุทะนอม พร้อมกับก้มลงจะไปจูบเธอ
หญิงสาวรีบเอามือเล็กๆของเธอยัน
แผงอกกว้างๆของเขาเอาไว้ พร้อมกับเอามืออุดปาก
“ฮื่อ..เขื่อนตังค์จะอ้วก”
ขุนเขื่อนได้ยินว่าเธอจะอ้วกเขารีบผละออก
จากเธออย่างรวดเร็ว หญิงสาวรีบวิ่งเข้าไป
ในห้องน้ำอย่างเร็ว พร้อมกับโกงคออวกตรงอ่างล้างมือ
ขุนเขื่อนตามเธอมาติดๆเขารีบเอามือ
ลูบหลังเธอเบาๆ สีหน้าของหญิงสาวซีดเผือด
“เป็นไงมั่ง…ไปหาหมอดีไหม”
หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมาอย่างเหนื่อยอ่อน
“แฟนตังค์..ก็เป็นหมออยู่แล้วนี่”
วริศราเปิดน้ำล้างหน้าล้างตาแววตาของ
เธอดูไม่ดีนัก เขาพยุงเธอมานั่งลงบนโซฟา
“เขื่อนมียาดมไหม”
“ยาดมเหรอ..เดี๋ยวแป๊ปนะ”
ขุนเขื่อนกุลีกุจอรีบไปหายาดมยาหม่องมาให้หญิงสาว
“อ่ะ..ยาดม”
เขาเปิดฝากระปุกยาดมพร้อมกับส่ง
ให้กับเธอ วริศรารับจากมือของขุนเขื่อนพร้อมกับสูดดมเข้าไปเต็มปอด
“ชื่น..ใจจังตังค์ขอนอนพักสักแป๊ป”
“เขื่อนไปอาบน้ำก่อนเถอะ”
“แล้วตังค์โอเคไหม”
เขาถามเธอด้วยความเป็นห่วง
“ตังค์ไม่เป็นไรหรอก..ดีขึ้นแล้วละ”
“งั้นเขื่อนไปอาบน้ำก่อนนะ”
ขุนเขื่อนคว้าผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำไป
เขาใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำพักใหญ่ๆชายหนุ่ม
เดินเข้ามาก้มลงมองคนตัวเล็ก
ที่นอนหน้าซีดอยู่บนโซฟาเขายื่นมือใหญ่ของเขาลูบผมของเธออย่างเป็นห่วง
มืออีกข้างของเธอยังจับกระปุกยาดมจ่อใกล้ๆจมูก
“ไหว..ไหมครับคนดี”
ขุนเขื่อนชะโงกหน้าเข้ามาดูคนตัวเล็กที่นอนหน้าซีดอยู่บนโซฟา
“ยังไม่ค่อยโอเคเลยค่ะ”
“ช่วงนี้เป็นอะไรก็ไม่รู้ เวียนหัวบ่อยๆ”
วริราหน้ามุ้ยพลางบ่นกับอาการของตัวเอง ใบหน้าของเธอดูอืดโรยมาก
“ทานอะไรไหม?”
ขุนเขื่อนยังก้มจ้องมองหญิงสาวอยู่
แววตาที่มองไปยังวริศราเขาเป็นห่วงเธอเอามากๆ
คุณย่าก็ป่วยหญิงสาวคงจะเครียดเรื่องอาการของคุณย่าเขาคิด
“ขอกาแฟได้ไหมคะ”
ขุนเขื่อนเลิกคิ้ว
“หื้อจะดื่มกาแฟเหรอเขื่อนว่าอย่าพึ่ง
เลยนะทานข้าวก่อนนะ“
วริศราหน้างอที่โดนขัดใจ
- Writer
