หมอเขื่อนอบอุ่น

1810 Words

ขุนเขื่อนส่ายหัวที่วริศราจะขอดื่มกาแฟตอนนี้ เธอเป็นนักเขียนชอบดื่มกาแฟดื่มได้ตลอดเวลาจริงๆ แต่เขาเห็นสีหน้าขาวซีดของเธอแล้วรู้สึกสงสาร เธอยิ่งนัก แต่เขาก็ฉุกคิดขึ้นมาได้อาการ ของหญิงสาว…ใช่สิตั้งแต่เขากับเธอมีความ สัมพันธิ์กันเขาไม่เคยป้องกันสักครั้งเดียวนี่ ก็สองเดือนกว่าแล้วสิ ถ้ามันเป็นอย่างที่เขา คิดต้องไปพบหมอสูตินารีเวชซะแล้ว “ตังค์..ไปอาบน้ำได้แล้วครับ” “ฮื่อ..ยังเวียนหัวอยู่เลยอ่ะ” วริศรายังนอนอยู่ที่เดิม เขาย่อตัวลงพร้อม กับช้อนตัวอุ้มหญิงสาวขึ้นมาพร้อมกับเดิน เข้าไปยังห้องน้ำ เขาวางตัวของคนตัวเล็กลงอย่างเบามือ “เดี๋ยวเขื่อนเอาผ้าเช็ดตัวมาให้นะ” เขาบอกกับเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโอน เธอยื่นมือเล็กเรียวมาประคองใบหน้าหล่อเข้มของเขา อย่างชึ้งใจ “ขอบคุณค่ะ..หมอเขื่อนที่รัก” พร้อมกับโน้มใบหน้าของชายหนุ่มลงมา หอมแก้มเป็นการให้รางวัล พร้อมกับรีบปิดประตูห้องน้ำอย่างรวดเร็ว “ตังค์..ขออาบน้ำก่อนนะคะ” ขุนเขื่อนถึงกับยิ้มออกมาที่เธอรู้ทันเขา ชายหนุ่มเดินเข้ามายังในห้องนอนเขาเปิด ประตูตู้เสื้อผ้าเขาหยิบเอาผ้าเช็ดตัวพร้อม กับเสื้อผ้าของหญิงสาวเอามาเตรียมเอาไว้ ให้กับเธอ หญิงสาวใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำพักใหญ่ “เขื่อน..ขอผ้าเช็ดตัวหน่อย” เสียงของวริศราดังออกมาจากห้องน้ำ “ครับ” เขารีบเดินเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกับยื่น ผ้าเช็ดตัวให้กับหญิงสาว เธอรีบคว้าเอาไว้ พร้อมกับปิดประตูห้องน้ำอย่างเร็ว เธอกลัวว่า เขาจะหื่นขึ้นมาตอนนี้ เธอกับเขามีหวังจะไป ถึงโรงพยาบาลช้าแน่ๆ เธอพันผ้าเช็ดตัว ออกมาจากห้องน้ำ หญิงสาวเห็นเสื้อผ้า ของเธอวางอย่างเป็นระเบียบอยู่ตรงปลายเตียง “เขื่อนออกไปรอข้างนอกก่อนสิ” “ตังค์จะใส่เสื้อผ้า” วริศราหันมาบอกกับเขาที่นั่งจ้องมองเธออยู่ก่อนแล้วสายตาของเขาเป็นประกาย “เดี๋ยวเขื่อนช่วยใส่เสื้อผ้าให้นะ” “ไม่เอาอ่ะ” “เขื่อน…ตังค์หิวแล้วอ่ะ” เธอหันไปอ้อนเขาพร้อมกับทำตาปริบๆ จนขุนเขื่อนยิ้มออกมากับความน่ารักของเธอไม่ไหว “หายเวียนหัวแล้วเหรอ” “ดีขึ้นแล้วค่ะ” เขาถามเธออย่างเป็นห่วงก่อนที่จะเดินออก ไปหาของให้เธอทานรองท้องก่อน เขาเปิด ตู้เย็นควนหาของกินที่เขาซื้อทิ้งเอาไว้ก่อน หน้านี้ทั้งตู้ย็นก็เหลือเพียงแอปเปิ้ลเท่านั้น เขาจึงจัดการปอกใส่จานไว้ให้กับหญิงสาว หลังจากที่วริราแต่งตัวเสร็จหญิงสาวเกล้า ผมเอาไว้แบบหลวมๆ ใบหน้าขาวหมดจด ของเธอตัดกับคิ้วเข้มๆ กับดวงตากลมโต ขนตางอลๆ ชวนให้น่ามองยิ่งนัก เธอเดิน ตรงมายังโต๊ะอาหารที่ขุนเขื่อนเตรียมปอก แอปเปิ้ลใส่จานไว้ให้เธอเรียบร้อยแล้ว วริศรานั่งลงบนตักของขุนเขื่อนแขนทั้งสอง ข้างคล้องคอของเขาเอาไว้ พร้อมกับซบลง ไปที่ไหล่กว้างๆ ของชายหนุ่ม พร้อมกับอ้อนเขา “เขื่อน…ตังค์ขอเอางานไปทำด้วยนะคะ” “หื่อ…ไม่เอาอ่ะไม่ให้หอบงานไปทำ” ชายหนุ่มตอบพร้อมกับโอบตัวของหญิงสาวเอาไว้ “ช่วงนี้..งานไม่ออกเลยรายได้จะลดลงเอานะ” เธอบอก “เมียคนเดียว เขื่อนเลี้ยงได้ครับ” หญิงสาวหน้างอ ที่เขาไม่ยอมให้เธอ หอบงานไปทำ อย่างน้อยถ้าเธอหอบงาน ไปทำด้วยก็จะได้ไม่เหงาเวลาย่าหลับ “มีลูกแถมอีกคน…เขื่อนยังเลี้ยงไหวเลยนะ” เขากระชิบข้างหูเธอเบาๆ หญิงสาวถึงกับ ผละออกจากตักของเขาอย่างเร็ว พร้อมกับ หยิบแอปเปิ้ลใสปากทานอย่างอร่อย “หื่อ..เขื่อนน่ารักที่สุดเลย” วริศราพูดแล้วก็ยิ้มให้กับขุนเขื่อน เขายิ้มอย่างมีความสุขที่ถูกชมว่าน่ารัก “งั้นเขื่อนไปหยิบของก่อนนะตังค์ทานเสร็จแล้วจะได้เดินทางกันเลย” เขาพูดแล้วลุกเดินออกไปจัดเตรียมของใช้ส่วนตัวของเขากับหญิงสาวใส่กระเป๋า “ตังค์ทานเสร็จยังครับ” “เสร็จแล้วค่ะ” หญิงสาวเดินเอาจานไปล้างพร้อมกับเก็บไว้บนชั้นวาง แล้วทั้งคู่ก็เดินออกมาขึ้นรถเขาขับออกจาก คอนโด สักพักรถของทั้งคู่ก็เลี้ยวเข้ามายัง ลานจอดเขาบอกกับเธอให้รอเขาสักครู่แล้ว ก็เดินออกไปซื้ออาหารข้างๆ โรงพยาบาล สักพักใหญ่ๆ ขุนเขื่อนเดินหิ้วของพะรุงพะรัง เต็มทั้งสองมือเขาเดินตรงมายังรถที่หญิงสาวนั่งรอเขาอยู่ “ไปกันเถอะครับป่านนี้อาขวัญคงหิวแย่แล้วล่ะ” ขุนเขื่อนพาวริศราเดินเข้ามายังโรงพยาบาล “เขื่อน..ตังขึ้นไปหาคุณย่าก่อนนะคะ” หญิงสาวยื่นมือเรียวเล็กของเธอมารับของจากมือของขุนเขื่อน “ครับ..เดี๋ยวเขื่อนว่างแล้วจะขึ้นไปหานะ” เขาส่งของในมือของเขาให้กับวริศราแล้วก็ ยิ้มพร้อมกับก้มลงกดริมฝีปากลงบนหัวของหญิงสาวอย่างรักใคร่ “ฮั่นแน่ะ..ไอ้หมอเขื่อนแอบมาสวีทกันอยู่ตรงนี้เอง” เสียงของหมอไมค์ดังมาจากข้างหลังของหมอเขื่อน “ทำไงได้ละ คนมีเมียนี่หว่า” หมอเขื่อนขิงเพื่อนทันทีพร้อมกับดึงวริศราเข้ามากอดแล้วก็พยักหน้าให้กับหมอไมค์ ให้อิจฉาเข้าเล่นๆ “เขื่อน..ตังค์ต้องไปแล้วละค่ะ” หญิงสาวผละออกจากอ้อมกอดของ ชายหนุ่มพร้อมกับกล่าวทักทายหมอไมค์ แล้ววริศราก็ขอตัวขึ้นไปหาคุณย่าของเธอ “แก๊กๆ” เสียงบานประตูห้องเปิดออก หญิงสาวเดิน เข้ามาหาอาขวัญที่นั่งเอนตัวนอนเล่นอยู่ บนโซฟาส่วนย่าของเธอนอนหลับอยู่ บนเตียงผู้ป่วยหญิงสาวเดินเข้าไปสะกิด ผู้เป็นอา วริศราไม่กล้าทำเสียงดังเธอกลัวว่าย่าของเธอจะตื่น “อาขวัญคะ..ตังค์มาแล้วค่ะ” เธอนั่งลงข้างๆ อาของเธอ วริศราเห็นสีหน้าของผู้เป็นอามีแววกังวลอยู่ไม่น้อย “อาขวัญคะ..อาอย่ากังวลเลยนะคะ” หญิงสาวกุมมือผู้เป็นอาเอาไว้ “ถ้าอย่างงั้นอากลับบ้านก่อนนะลูก” “คะ..อาขับรถดีๆ นะคะ” “จ๊ะ..อาไปก่อนนะลูก” หลังจากผู้เป็นอาออกไปแล้ววริศราเดินมา นั่งลงข้างเตียงมองดูย่าของเธอที่ยังหลับ สนิทอยู่แววตาของเธอยังเป็นกังวลอยู่ ไม่น้อยเธอ ย่าของเธอค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา มองมาทางหลานสาวหญิงสูงวัยมอง หลานสาวด้วยสายตาอ่อนโยนพร้อมกับ ยื่นมือมาลูบหัวของหลานสาวเบาๆ พร้อมกับปลอบโยนหลานสาว “ไม่ต้องห่วงย่าหรอกลูก..ย่าไม่เป็นอะไร” วริศรามองหน้าผู้เป็นย่าแล้วก็ยิ้มออกมา “ย่าหิวหรือยังคะ..ตังค์ชื้อของมาเยอะเลยค่ะ” “ย่าหิวแล้วละลูก” หญิงสูงวัยยิ้มแล้วบอกกับหลานสาว วริศรารีบลุกออกจากเก้าอี้เดินไปเตรียมจัดอาหารที่ชื้อมาใส่จานพร้อมกับยกมาวางไว้ตรงหน้าของผู้เป็นย่า แล้วเธอนั่งข้างๆ เตียงพร้อมกับนั่งมองย่าของเธอทานข้าว “ย่าคะ..พรุ่งนี้ต้องเข้าห้องผ่าตัดแล้วนะคะ” วริศราบอกกับผู้เป็นย่า หญิงสูงวัยพยักหน้ารับ “ย่าทานเยอะๆ นะคะ” “จ๊ะ คืนนี้หนูนอนเฝ้าย่าเหรอลูก” “ค่ะย่าคืนนี้ตังค์นอนเป็นเพื่อนย่าเองคะ” วริศราบอกกับผู้เป็นย่าพร้อมกับขยับเข้าไปนั่งใกล้ย่าของเธอ “ย่าคะ ย่าไม่ต้องเป็นกังวลนะคะ” วริศราหยิบช้อนตักกับข้าวให้กับผู้เป็นย่า “ย่าทานเยอะๆ นะคะ” ผู้สูงวัยยิ้มแล้วตักอาหารใส่ปากอย่างว่าง่าย “ก๊อกๆ” เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ขุนเขื่อนเปิด ประตูเขาเดินตรงมาที่เตียงของคุณย่า “คุณย่า ทานข้าวเยอะนะครับ” “พรุ่งนี้คุณย่าต้องผ่าตัดแล้วนะครับ” “แต่ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ หมอนิชาเป็นหมอเก่งที่สุดของโรงพยาบาลนี้ครับคุณย่า” หมอเขื่อนบอกคุณย่าเขาไม่อยากให้คุณย่า เป็นต้องเป็นกังวล หญิงสูงวัยฟังแล้วก็ยิ้ม “ย่าขอบใจหมอมากนะที่ช่วยเป็นธุระให้ย่า” คุณย่าเอื้อมมือมาลูบหัวของหลานสาวเบาๆ พร้อมกับพูดขึ้น “ย่า..เป็นห่วงแต่หลานสาวคนเดียวของย่านี่แหละ” “ย่าอยากให้ ตังค์เป็นฝั่งเป็นฝาถึงจะนอนตายตาหลับ” “ฮื่อ…ย่าอย่าพูดแบบนี้สิคะ” วริศรารีบห้ามคุณย่าไม่ให้พูดหญิงสาวถึง กับน้ำตาคลอเบ้า ผู้เป็นย่าเห็นหลานสาว ทำท่าจะร้องให้เลยรีบพูดตัดบท “ตังค์..ย่าอิ่มแล้วละ” ขุนเขื่อนจึงรีบเลื่อนโต๊ะวางอาหารออกไปไว้ที่มุมห้อง “ตังค์..ทานอะไรหรือยังครับ” ขุนเขื่อนหันมาถามหญิงสาวด้วยความเป็นห่วง “ยังเลย..เขื่อนมาทานด้วยกันนะ” หญิงสาวยิ้มแก้มปริให้กับขุนเขื่อน เขาไม่ตอบกลับเดินไปที่โต๊ะ ชายหนุ่ม หยิบจานออกมาแกะอาหารใส่จานพร้อมกับ เรียกหญิงสาวมาทานพร้อมกัน “ตังค์ครับ..มาทานข้าวได้แล้วนะ” “จ้าไปแล้ว..จ๊ะคุณหมอ” วริศราขยับหมอนให้คุณย่าได้เอนหลังแล้วก็เดินไปหาหมอเขื่อน แล้วทั้งคู่ก็นั่งทานอาหารด้วนกันอย่าง กระหนุงกระหนิง คุณย่าที่แอบชำเลืองมอง ดูทั้งคู่อยู่ก็ได้แต่แอบยิ้ม ที่เห็นหลานสาว มีคนดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี “ทานข้าวเสร็จแล้วเดี๋ยวตังค์จัดการล้างจานเองคะ” “เขื่อนลงไปทำงานต่อเถอะ” วริศราบอกกับเขาพร้อมกับเก็บจานชามเอาเข้าไปล้างในห้องน้ำ “งั้น..เขื่อนลงไปทำงานก่อนนะเดี๋ยวตอนดึกๆ เขื่อนจะมาอยู่เป็นเพื่อนนะครับ” ขุนเขื่อนเดินไปหาคุณย่าที่เตียง “คุณย่าครับ…ผมลงไปทำงานก่อนนะครับ” “ขอบใจมากๆ นะหมอเขื่อน” “ครับคุณย่า” ชายหนุ่มยิ้มแล้วก็เดินออกไป คุณย่ามองตามแผ่นหลังกว้างๆ ของหมอ เขื่อนแล้วก็ระบายรอยยิ้มออกมา คุณย่า เห็นหมอเขื่อนดูแลเอาใจใส่หลานสาวคน เดียวของคุณย่า หญิงสูงวันรู้สึกสบายใจที มีคนดีๆ มาดูแลหลานสาวหัวแก้วหัวแหวนของคุณย่า

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more