ขอขึ้นห้อง

1237 Words

หลังจากที่วริศยาออกจากโรงพยาบาลขุนเขื่อนได้ขับรถมาส่งเธอที่คอนโด เขาขออนุญาตขึ้นไปส่งเธอถึงบนห้องเธอ “ตังค์ครับเขื่อนขอไปส่งตังค์ที่ห้องนะครับ” หญิงสาวถึงกับตาโตที่ขุนเขื่อนขออนุญาตเธอ “ห่ะ!เขื่อนจะขึ้นไปห้องตังค์เหรอคะ” หญิงสาวยิ้มเจือนๆให้กับเขาเธอคิดว่าห้อง เธอรกมากๆจนเธอรู้สึกอายที่เขาจะเห็น สภาพห้องอันแสนจะรกของเธอ “เขื่อนห้องตังค์รกมากเลยนะ” หญิงสาวสารภาพกับเขาแบบตรงๆอย่างอายๆชายหนุ่มถึงกับยิ้มที่หญิงสาว พูดออกมาแบบนั้น “ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวเขื่อนเก็บห้องให้นะ” พร้อมกับมองเธอด้วยแววตาเป็นประกายยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยนทั้งคู่เดินเข้าไปใน ห้องของหญิงสาวห้องที่แสนจะรกรุงรังของเธอชายหนุ่มถึงกับส่ายหัววริศราถึงกับยิ้มแหยๆ “ตังค์บอกแล้วว่าห้องตังค์รกมากนะไม่เหมือนห้องของหมอเขื่อน” แล้วเธอก็ยิ้มแก้มปริชายหนุ่มเอื้อมมือมาลูบหัวเธออย่างเอ็นดูแล้วเขาก็ให้เธอไปนั่งพักที่โซฟา “ตังค์นั่งพักก่อนนะเดี๋ยวเขื่อนเก็บห้องให้” หญิงสาวดึงมือเขาให้เข้ามานั่งใกล้ๆพร้อม กับเอาแขนทั้งสองข้างโอบคอของเขาโน้ม ใบหน้าอันคมเข้มของเขาลงมาหญิงสาวหอมแก้มให้รางวัลจนขุนเขื่อนยิ้มอย่างมี ความสุขที่วริศราแสดงความรักกับเขาอย่างชัดเจน “เขื่อนน่ารักจัง” ขุนเขื่อนรวบตัวของวริศราเขามาแนบอกแน่นๆของเขาพร้อมกับก้มมองริมฝีปากบาง เป็นรูปกระจับอย่างหิวกระหายหญิงสาวรีบเอามือยันอกของชายหนุ่มเอาไว้ “เขื่อนตังค์ยังป่วยอยู่นะค่ะ” ขุนเขื่อนรวบมือเล็กที่ยันแผงอกของเขาเอาไว้พร้อมกับก้มลงประกบริมฝีปากบางอย่าง นุ่มนวลหญิงสาวอ่อนระทวยในอ้อมกอดของเขา ชายหนุ่มถอนริมฝีปากออกจาก หญิงสาวพร้อมกับยิ้มอย่างพอใจพร้อมกับเอ่ยปากบอกหญิงสาว “เดี๋ยวเขื่อนเก็บห้องก่อนนะ” แล้วก็ผละออกไปจัดการเก็บกวาดห้องให้กับเธออย่างขมักเขม่นวริศรานอนมองเข้า จนเผลอหลับไปรู้สึกตัวอีกทีเธอได้กลิ่นหอมของอาหารที่ขุนเขื่อนทำให้กับเธอ หญิงสาวลืมตาขึ้นมาด้วยความหิวพร้อมกับกวาดสายตาไปรอบๆห้อง ขุนเขื่อนจัดห้อง เธอเป็นระเบียบเรียบร้อยดูสะอาดตามากปกติแล้วเธอก็ไม่ใช่คนที่ไม่เรียบร้อยสัก เท่าไหร่นะ เธอแอบเถียงอยู่ในใจ วริศราลุกจากโซฟาเดินตรงไปยังห้องครัวที่ชาย หนุ่มกำลังก้มหน้าก้มตาทำอาหารสำหรับเขาทั้งสองคนเธอเดินไปกอดที่ด้านหลังของ ชายหนุ่มเธอซบหน้าลงกับแผ่นหลังของชายหนุ่ม “หิวเหรอครับ” ขุนเขื่อนถามเธอด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนพร้อมกับหันหน้ามาหาเธอพร้อมกับดึงเธอ เข้ามากอดพร้อมกับก้มลงจุ๊บที่ริมฝีปากเธอเบาๆหญิงสาวตัวเล็กความสูงของเธอแค่หน้าอกของเขาเอง “เขื่อนสูงจัง เมื่อก่อนเขื่อนไม่สูงขนาดนี้เลยนะ” หมอเขื่อนถึงกับยิ้มอย่างเอ็นดู “ก็ตังค์ไม่ยอมโตเองนี่นา” ชายหนุ่มยกตัวเธอขึ้นมาอุ้มแล้วเดินมายังโต๊ะอาหาร “ทานข้าวกันเถอะเขื่อนหิวแล้ว” “วันนี้เขื่อนไม่ไปทำงานเหรอ” หญิงสาวถามเขา “เขื่อนลาพักสองสามวัน” “อยากอยู่กับตังค์” เขาบอกกับเธอตรงๆหญิงสาวทำจมูกฟุดฟิตได้กลิ่นไหม้จากเตาจนเธอรีบผลักหมอเขื่อนออก “เขื่อน!ไข่เจียวจะไหม้แล้วค่ะ” หมอเขื่อนรีบวิ่งมายกกระทะไข่เจียวออกจากเตาก่อนที่มันจะไหม้ไปกว่านี้ชายหนุ่ม จัดการเอาไข่เจียวใส่จานแล้วเอามาวางไว้ตรงหน้าของวริศรา “หื้อ!เขื่อนทำอาหารอร่อยจังเลย” ชายหนุ่มยิ้มแก้มแทบปริที่หญิงสาวชมฝืมือทำอาหารของเขา “งั้นเขื่อนทำให้ทานบ่อยๆนะ” วริศรามองเขาแล้วก็ยิ้ม “เขื่อนมีเวลาเหรอ” เธอถามเขาตรงๆเพราะปกติแล้วอาชีพหมอเวลาไม่ค่อยแน่นอนสักเท่าไหร่ “มีสิ” “เขื่อนอยากอยู่กับตังค์นานๆ” ขุนเขื่อนทำเสียงออดอ้อน หญิงสาวถึงกับยิ้มออกมากับน้ำเสียงขี้อ้อนของเขา ขุนเขื่อนตักอาหารใส่จานให้กับเธอ “ตังค์ทานเยอะๆนะ” “ทานเสร็จแล้วจะได้ทานยา” ทานข้าวกันเสร็จแล้วขุนเขื่อนจัดการเก็บโต๊ะอาหารพร้อมกับเก็บจานไปล้าง “เขื่อนเดี๋ยวตังค์ล้างจานเองนะ” หญิงสาวบอกกับขุนเขื่อนอย่างเกรงใจ ตั้งแต่เขาเข้าห้องมาชายหนุ่มจัดแจงทำทุกอย่างในห้องของเธอจนห้องดูเป็นระเบียบ เรียบร้อย เขาเป็นผู้ชายที่เรียบร้อยมากเธอเองต่างหากที่ไม่ค่อยได้เรื่องสักเท่าไหร่ทั้ง เรื่องทำอาหารเธอก็ไม่ค่อยเก่งมากนัก “เขื่อนทำงานเสร็จแล้วครับ” ชายหนุ่มเดินเข้ามาหาหญิงสาวที่นั่งอยู่ที่โซฟาวริศรากำลังจ้องหน้าจอโน้ตบุ๊คของ เธอกำลังทำงานของเธออยู่ขุนเขื่อนเดินเข้ามานั่งใกล้เธอพร้อมกับจ้องหน้าจอโน๊ตบุ๊ค “ฮื่อ!เขื่อนอย่าดูสิ ตังค์ทำงานอยู่นะ” หญิงสาวรีบพับหน้าจอปิดไว้ไม่ให้เขาเห็น “ขอเขื่อนดูหน่อยสิ” “ไม่เอาตังค์เขิน” เธอบอกกับเขา ขุนเขื่อนหัวเราะเบาๆพร้อมกับขยับตัวออกมาให้วริศรานั่งทำงานของเธอต่อ “เขื่อนนอนพักเถอะ” หญิงสาวหันมาบอกกับเขาพร้อมกับมองหน้าแล้วก็ยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน วริศรานั่งทำงานของเธออยู่พักใหญ่ๆหญิงสาวหันไปมองดูขุนเขื่อนที่นอนหลับอยู่ ข้างๆเธอวริศราค่อยๆขยับเข้าไปใกล้ๆเขาเธอใช้นิ้วเรียวของเธอลูบไล้สันจมูกของ ชายหนุ่มแววตาเปล่งประกายปากหยักเป็น รูปกระจับเผลอยิ้มออกมาอย่างมีความสุขพร้อมกับพำพรัมออกมาเบาๆ “ตอนนอนยิ่งหล่อชะหมัดเลย” ขุนเขื่อนค่อยๆลืมตาขึ้นมาพร้อมกับยิ้มชายหนุ่มรวมมือเล็กของหญิงสาว เอาไว้พร้อมกับพลิกตัวเธอให้นอนลงใต้ร่างหนาของเขา “ฮื้อ เขื่อนตื่นแล้วเหรอ” วริศราตาโตที่จู่ๆเธอก็อยู่ใต้ร่างอันหนาของเขา “เขื่อนหิวแล้ว” “หือ หิวเหรอ” “งั้นเราไปทานข้าวกันเถอะ” หญิงสาวแกล้งเฉไฉทั้งๆที่เธอก็รู้ว่าเขาสื่อถึงอะไรพร้อมกับพยายามจะลุกขึ้นแต่ถูก ชายหนุ่มกดเอาไว้พร้อมกับก้มลงจูบริมฝืปากบางอย่างหิวกระหาย “ฮื้อ เขื่อน” หญิงสาวเสียงอู้อี้ อยู่ในลำคอ แต่ก็ไม่เป็นผล เขายังจูบควานลิ้นหาความ หวานจากปากของเธอ มือใหญ่ของเขาค่อยๆซุกเข้าไปขย้ำหน้าอกของหญิงสาวจนเธอต้องรีบตะคุบมือของเขาเอาไว้ “อื้อ…พอก่อนเถอะค่ะ” เขายอมถอนริมฝีปากหนาออกจากเธอ

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more