หมอเขื่อนเปิดประตูเข้ามายังห้องพักแพทย์ที่โรงพยาบาลมืออีกข้างถือ
แก้วกาแฟสดหิ้วกาแฟสดมาสามแก้ว พอเขาผลักประตูเข้ามาเจอกับหมอรุจกับหมอไมค์
ที่นั่งรอเขาอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว ชายหนุ่มยังไม่ทันจะได้นั่งลงบนเก้าอี้
ก็ถูกยิงคำถามมาเป็นชุดจากหมอหนุ่มทั้งสอง
“ไอ้หมอเขื่อน!แกต้องเล่าเรื่องของแกทั้งหมดให้ฉันกับไอ้หมอไมค์ฟังทั้งหมดนะโว้ย!”
“เอ่อ.ใช่”
หมอไมค์เสริม
“แกไปมีเมียตั้งแต่เมื่อไหร่!”
หมอเขื่อนยิ้มกับคำถามของสองหนุ่มที่พึ่งรู้ว่าเขามีเมียแล้ว
“เมื่อเดือนที่แล้ว”
หมอเขื่อนตอบแล้วก็ยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงสาวร่างเล็กที่เขานอนกอดเมื่อคืนนี้ทั้งคืน
“ห๊ะ!เดือนที่แล้ว!”
สร้างความงุนงงให้ กับหมอรุจกับหมอไมค์เขาไปอีก สองหนุ่มมองหน้ากัน เลิ่กลั่ก
เข้าไปอีกหมอเขื่อนไม่เคยพูดถึงแฟนของเขาเลยสักครั้งเดียวแล้วพวกเขาก็อยู่กับหมอเขื่อน
มาตั้งแต่เป็นนักศึกษาแพทย์ปี1จนจบออกมาทำงานก็ทำงานด้วยกัน
ก็ไม่เคยเห็นหน้าแฟนหมอเขื่อนสักครั้งเดียวแต่ก็รู้สึกคุ้นหน้าเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนนะ
หมอรุจพยายามนักแต่นึกไม่ออก
“แกไปได้กับน้องเขายังไงวะ!”
หมอรุจยิ่งคำถามจนอีกฝ่ายถึงกับเกือบสำลักกาแฟหมอเขื่อนวางแก้วกาแฟลง
“ฉันไม่ได้เป็นผู้ต้องหาของพวกแกนะโว้ย!”
หมอเขื่อนโว้ยวายกลบเกลื่อนพร้อมกับส่งแก้วกาแฟที่เขาซื้อมาให้กับสองหนุ่ม
“เอ้า..กาแฟจะได้ใจเย็นกันหน่อย”
สองหนุ่มรับกาแฟมาคนละแก้วพร้อมกับดูดอย่างชื่นใจ แล้วก็ไม่วายที่จะเค้นคำตอบจากหมอเขื่อน
“แกไปรู้จักน้องเขาตั้งแต่เมื่อไหร่วะ!ไอ้เขื่อน”
หมอรุจยังไม่ยอมเลิกราง่ายๆ
“ตั้งแต่เรียนม.ปลาย เราเรียนมาด้วยกัน”
ชายหนุ่มตอบคำถามเพื่อน
“ห๊ะ!เรียนมาด้วยกันเหรอ”
หมอรุจตกใจที่ไม่คาดคิดว่าเธอจะอายุเท่าพวกเขาชายหนุ่มคิดว่าเธอยังเด็กยังเรียนไม่จบซะอีก
“ใช่..ฉันกับตังค์เรียนมาด้วยกัน”
ขุนเขื่อนยื่นมือไปหยิบรูปที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานของเขา
ชายหนุ่มเคยถ่ายกับหญิงสาวตอนที่ทั้งคู่ลองคบกันแบบแฟนส่งให้กับทั้งสองหนุ่มดู
สองหนุ่มรับไปจากมือของหมอเขื่อนมาดูพร้อมกับมองหน้ากัน
“ถึงว่าฉันว่าเคยเห็นที่ไหนมาก่อน”
หมอไมค์พูดกับหมอรุจเขาเคยหยิบรูปของทั้งคู่ขึ้นมาดูแต่เมื่อคืนนี้เขา
ไม่เห็นหน้าของเธอไม่ค่อยชัดแล้วอีกอย่างขุนเขื่อนก็ไม่เคยบอกว่าเขามีแฟนสักครั้งเดียว
พึ่งมีเมื่อคืนนี้ที่เขาบอกกับเพื่อนว่าเขามีเมียแล้ว แล้วจะไม่พวกเขาสองคนงงได้ยังไงกัน
เมื่อทั้งสองหนุ่มได้คำตอบแล้วต่างคนต่างแยกย้ายกันไปทำงานของตัวเอง
ทางด้านวริศราที่พึ่งตื่นงัวเงียขึ้นมาหญิงสาวพยุงตัวลุกนั่งพร้อมกับมองไปรอบๆ ห้อง
เธอนึกขึ้นมาได้ว่านี่มันไม่ใช้ห้องนอนของเธอนี่นา
หญิงสาวมองหาโทรศัพท์มือถือของเธอพลันสายตาเธอก็ไปสดุดกับโน๊ตที่หมอเขื่อนเขียนแปะเอาไว้ที่หัวเตียงหญิงสาวหยิบมันขึ้นมาอ่านดูข้อความที่เขาเขียนเอาไว้ให้
“เขื่อนไปทำงานก่อนนะครับแล้วจะรีบกลับ ข้าวต้มอยู่บนโต๊ะอาหารนะครับ”
เธอเหลือบตาไปมองนาฬิกาที่หัวเตียงนี่มันเกือบจะเที่ยงแล้วเหรอ
หญิงสาวลุกพรวดจากที่นอนอย่างรวดเร็วพร้อมกับมองหา
โทรศัพท์มือถือของตัวเอง ชายหนุ่มวางเสื้อยืดตัวใหญ่ของ
เขาเอาไว้ที่ปลายเตียงพร้อมกับกางเกงยืดของเขาวางโทรศัพท์
ของหญิงสาวทับเอาไว้ หญิงสาวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูถึงกับตกใจ
แม่ของเธอโทรมาหาสองสามสาย แต่ก็เป็นปกติที่เธอนอน
ตื่นสายแม่คงไม่สงสัยอะไรหรอกมั่งหญิงสาวคิดอยู่ในใจ
แล้วก็ตอบกลับไลน์ของแม่ว่าเธอพึ่งตื่นเมื่อคืนนอนดึกไปหน่อย
ปกติอาชีพนักเขียนของเธอจะนอนดึกตื่นสายอยู่แล้ว
หญิงสาววางโทรศัพท์ลงแล้วเดินตรงไปยังห้องน้ำเธอผลักประตูเข้า
ไปเห็นแปรงสีฟันอันใหม่วางเอาไว้พร้อมกับผ้าเช็ดตัวผื่น
ใหญ่เธอยิ้มกับความเป็นระเบียบเรียบร้อยของชายหนุ่ม
ต่างจากเธอที่ไม่ค่อยเรียบร้อยสักเท่าไหร่นัก
หลังจากที่เธออาบน้ำเสร็จแล้วเธอแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่
เขาเตรียมเอาไว้ให้เสื้อตัวใหญ่แทบจะถึงหัวเขาของเธอ
แล้ววริศราก็เดินออกมาจากห้องนอนตรงมายังโต๊ะอาหารที่เขา
เตรียมข้าวต้มกับกาแฟเอาไว้ให้กับเธอหญิงสาวเลื่อนเก้าอี้ออกมาแล้ว
ก็นั่งจัดการกับอาหารที่เขาทำไว้ให้อย่างเอร็ดอร่อยเพราะความหิว
พอทานจนอิ่มแล้ววริศราจัดการล้างชามเช็ดโต๊ะอาหารอย่างเรียบร้อย
เสร็จแล้วเธอกลับมานอนลงที่โซฟา เช็คโทรศัพท์ของเธอจนเผลอหลับไปหญิงสาวรู้สึกตัวอีกที
ตอนที่ขุนเขื่อนหอมแก้มเธอเบาๆ เธองัวเงียลืมตาขึ้นมาเจอ
ใบหน้าคมเข้มกำลังจ้องเธออยู่ชายหนุ่มยิ้มแววตาเป็นประกาย
“อื้อ เขื่อนกลับมาแล้วเหรอ”
“ครับกลับมาแล้ว”
“นี่กี่โมงแล้วคะ”
หญิงสาวลืมตาแล้วก็ถามเขาพร้อมกับเอามือยันอกของหมอเขื่อนเอาไว้ชายหนุ่มกำลังโน้มตัวลงมาใกล้ๆ เธอ
“อื้อ..อย่าพึ่งสิเขื่อน”
ชายหนุ่มยิ้มกับอาการของเธอ
“ขอจุ๊บแค่นิดเดียวเองนะ”
พร้อมกับรวบมือเล็กที่ยันอกของเขาออกแล้วชายหนุ่มก้มลง
ไปจุ๊บที่หน้าผากของเธออย่างแผ่วเบาแต่สายตาเขายังเป็นประกายหยาดเหยิ้ม
หญิงสาวจึงรีบตัดบทไล่ให้เขาไปอาบน้ำก่อนเพราะเขาพึ่งกลับมาจากเลิกงาน
“ไปอาบน้ำเถอะคะ..เขื่อนพึ่งเลิกงานมานะ”
“จะได้ไปส่งตังค์ที่คอนโด”
“ครับ”
ชายหนุ่มทำตามอย่างว่าง่ายหมอเขื่อนเดิน
เข้าไปในห้องนอนพร้อมกับเปิดประตูตู้
เสื้อผ้าหยิบผ้าเช็ดตัวออกมาแล้วเดินหาย
เข้าไปในห้องน้ำ เขาอาบน้ำอย่างอารมณ์ดี
ฮัมเพลงเบาๆ วริศรานอนเล่นโทรศัพท์รอ
เขาอยู่ที่โซฟาหญิงสาวได้ยินเสียงโทรศัพท์
ของชายหนุ่มดังขึ้น เธอชโงกหน้าเข้าไปดู
ชื่อที่โทรเข้า..อันดาเป็นรูปผู้หญิงโชว์บนหน้าจอโทรของเขา เธอหน้าจ๋อยทันทีที่มีรูปผู้หญิงสวยปรากฏขึ้นตอนที่สายเรียกเข้า
“แสดงว่าเธอต้องเป็นคนพิเศษของเขื่อนแน่ๆ”
เธอคิดในใจหรือว่าหมออันดาคือแฟนของ
เขาสินะ วริศรายิ่งคิดก็ยิ่งว้าวุ่น เขากับเธอ
ไม่เคยเจอกันเลยตลอด7 ปีที่ผ่านมาเขาจะ
มีแฟนอยู่หรือเปล่านะ แล้วผู้หญิงที่โทรเข้ามือถือของเขาก็เป็นหมอซะด้วยสิแถมสวยอีกต่างหากยิ่งคิดหน้าของหญิงสาวก็ยิ่งงอเข้าไปใหญ่
“หึ!มีแฟนแล้วก็ไม่บอก”
หญิงสาวคิดในใจ แต่พอนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเธอเองต่างหากที่เป็นฝ่ายเริ่มก่อนนี่นา หญิงสาวนอนหน้าง้ำหน้างออยู่บนโซฟา
อย่างหงุดหงิด