งอล

1287 Words
หมอเขื่อนเปิดประตูเข้ามายังห้องพักแพทย์ที่โรงพยาบาลมืออีกข้างถือ แก้วกาแฟสดหิ้วกาแฟสดมาสามแก้ว พอเขาผลักประตูเข้ามาเจอกับหมอรุจกับหมอไมค์ ที่นั่งรอเขาอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว ชายหนุ่มยังไม่ทันจะได้นั่งลงบนเก้าอี้ ก็ถูกยิงคำถามมาเป็นชุดจากหมอหนุ่มทั้งสอง “ไอ้หมอเขื่อน!แกต้องเล่าเรื่องของแกทั้งหมดให้ฉันกับไอ้หมอไมค์ฟังทั้งหมดนะโว้ย!” “เอ่อ.ใช่” หมอไมค์เสริม “แกไปมีเมียตั้งแต่เมื่อไหร่!” หมอเขื่อนยิ้มกับคำถามของสองหนุ่มที่พึ่งรู้ว่าเขามีเมียแล้ว “เมื่อเดือนที่แล้ว” หมอเขื่อนตอบแล้วก็ยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงสาวร่างเล็กที่เขานอนกอดเมื่อคืนนี้ทั้งคืน “ห๊ะ!เดือนที่แล้ว!” สร้างความงุนงงให้ กับหมอรุจกับหมอไมค์เขาไปอีก สองหนุ่มมองหน้ากัน เลิ่กลั่ก เข้าไปอีกหมอเขื่อนไม่เคยพูดถึงแฟนของเขาเลยสักครั้งเดียวแล้วพวกเขาก็อยู่กับหมอเขื่อน มาตั้งแต่เป็นนักศึกษาแพทย์ปี1จนจบออกมาทำงานก็ทำงานด้วยกัน ก็ไม่เคยเห็นหน้าแฟนหมอเขื่อนสักครั้งเดียวแต่ก็รู้สึกคุ้นหน้าเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนนะ หมอรุจพยายามนักแต่นึกไม่ออก “แกไปได้กับน้องเขายังไงวะ!” หมอรุจยิ่งคำถามจนอีกฝ่ายถึงกับเกือบสำลักกาแฟหมอเขื่อนวางแก้วกาแฟลง “ฉันไม่ได้เป็นผู้ต้องหาของพวกแกนะโว้ย!” หมอเขื่อนโว้ยวายกลบเกลื่อนพร้อมกับส่งแก้วกาแฟที่เขาซื้อมาให้กับสองหนุ่ม “เอ้า..กาแฟจะได้ใจเย็นกันหน่อย” สองหนุ่มรับกาแฟมาคนละแก้วพร้อมกับดูดอย่างชื่นใจ แล้วก็ไม่วายที่จะเค้นคำตอบจากหมอเขื่อน “แกไปรู้จักน้องเขาตั้งแต่เมื่อไหร่วะ!ไอ้เขื่อน” หมอรุจยังไม่ยอมเลิกราง่ายๆ “ตั้งแต่เรียนม.ปลาย เราเรียนมาด้วยกัน” ชายหนุ่มตอบคำถามเพื่อน “ห๊ะ!เรียนมาด้วยกันเหรอ” หมอรุจตกใจที่ไม่คาดคิดว่าเธอจะอายุเท่าพวกเขาชายหนุ่มคิดว่าเธอยังเด็กยังเรียนไม่จบซะอีก “ใช่..ฉันกับตังค์เรียนมาด้วยกัน” ขุนเขื่อนยื่นมือไปหยิบรูปที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานของเขา ชายหนุ่มเคยถ่ายกับหญิงสาวตอนที่ทั้งคู่ลองคบกันแบบแฟนส่งให้กับทั้งสองหนุ่มดู สองหนุ่มรับไปจากมือของหมอเขื่อนมาดูพร้อมกับมองหน้ากัน “ถึงว่าฉันว่าเคยเห็นที่ไหนมาก่อน” หมอไมค์พูดกับหมอรุจเขาเคยหยิบรูปของทั้งคู่ขึ้นมาดูแต่เมื่อคืนนี้เขา ไม่เห็นหน้าของเธอไม่ค่อยชัดแล้วอีกอย่างขุนเขื่อนก็ไม่เคยบอกว่าเขามีแฟนสักครั้งเดียว พึ่งมีเมื่อคืนนี้ที่เขาบอกกับเพื่อนว่าเขามีเมียแล้ว แล้วจะไม่พวกเขาสองคนงงได้ยังไงกัน เมื่อทั้งสองหนุ่มได้คำตอบแล้วต่างคนต่างแยกย้ายกันไปทำงานของตัวเอง ทางด้านวริศราที่พึ่งตื่นงัวเงียขึ้นมาหญิงสาวพยุงตัวลุกนั่งพร้อมกับมองไปรอบๆ ห้อง เธอนึกขึ้นมาได้ว่านี่มันไม่ใช้ห้องนอนของเธอนี่นา หญิงสาวมองหาโทรศัพท์มือถือของเธอพลันสายตาเธอก็ไปสดุดกับโน๊ตที่หมอเขื่อนเขียนแปะเอาไว้ที่หัวเตียงหญิงสาวหยิบมันขึ้นมาอ่านดูข้อความที่เขาเขียนเอาไว้ให้ “เขื่อนไปทำงานก่อนนะครับแล้วจะรีบกลับ ข้าวต้มอยู่บนโต๊ะอาหารนะครับ” เธอเหลือบตาไปมองนาฬิกาที่หัวเตียงนี่มันเกือบจะเที่ยงแล้วเหรอ หญิงสาวลุกพรวดจากที่นอนอย่างรวดเร็วพร้อมกับมองหา โทรศัพท์มือถือของตัวเอง ชายหนุ่มวางเสื้อยืดตัวใหญ่ของ เขาเอาไว้ที่ปลายเตียงพร้อมกับกางเกงยืดของเขาวางโทรศัพท์ ของหญิงสาวทับเอาไว้ หญิงสาวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูถึงกับตกใจ แม่ของเธอโทรมาหาสองสามสาย แต่ก็เป็นปกติที่เธอนอน ตื่นสายแม่คงไม่สงสัยอะไรหรอกมั่งหญิงสาวคิดอยู่ในใจ แล้วก็ตอบกลับไลน์ของแม่ว่าเธอพึ่งตื่นเมื่อคืนนอนดึกไปหน่อย ปกติอาชีพนักเขียนของเธอจะนอนดึกตื่นสายอยู่แล้ว หญิงสาววางโทรศัพท์ลงแล้วเดินตรงไปยังห้องน้ำเธอผลักประตูเข้า ไปเห็นแปรงสีฟันอันใหม่วางเอาไว้พร้อมกับผ้าเช็ดตัวผื่น ใหญ่เธอยิ้มกับความเป็นระเบียบเรียบร้อยของชายหนุ่ม ต่างจากเธอที่ไม่ค่อยเรียบร้อยสักเท่าไหร่นัก หลังจากที่เธออาบน้ำเสร็จแล้วเธอแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่ เขาเตรียมเอาไว้ให้เสื้อตัวใหญ่แทบจะถึงหัวเขาของเธอ แล้ววริศราก็เดินออกมาจากห้องนอนตรงมายังโต๊ะอาหารที่เขา เตรียมข้าวต้มกับกาแฟเอาไว้ให้กับเธอหญิงสาวเลื่อนเก้าอี้ออกมาแล้ว ก็นั่งจัดการกับอาหารที่เขาทำไว้ให้อย่างเอร็ดอร่อยเพราะความหิว พอทานจนอิ่มแล้ววริศราจัดการล้างชามเช็ดโต๊ะอาหารอย่างเรียบร้อย เสร็จแล้วเธอกลับมานอนลงที่โซฟา เช็คโทรศัพท์ของเธอจนเผลอหลับไปหญิงสาวรู้สึกตัวอีกที ตอนที่ขุนเขื่อนหอมแก้มเธอเบาๆ เธองัวเงียลืมตาขึ้นมาเจอ ใบหน้าคมเข้มกำลังจ้องเธออยู่ชายหนุ่มยิ้มแววตาเป็นประกาย “อื้อ เขื่อนกลับมาแล้วเหรอ” “ครับกลับมาแล้ว” “นี่กี่โมงแล้วคะ” หญิงสาวลืมตาแล้วก็ถามเขาพร้อมกับเอามือยันอกของหมอเขื่อนเอาไว้ชายหนุ่มกำลังโน้มตัวลงมาใกล้ๆ เธอ “อื้อ..อย่าพึ่งสิเขื่อน” ชายหนุ่มยิ้มกับอาการของเธอ “ขอจุ๊บแค่นิดเดียวเองนะ” พร้อมกับรวบมือเล็กที่ยันอกของเขาออกแล้วชายหนุ่มก้มลง ไปจุ๊บที่หน้าผากของเธออย่างแผ่วเบาแต่สายตาเขายังเป็นประกายหยาดเหยิ้ม หญิงสาวจึงรีบตัดบทไล่ให้เขาไปอาบน้ำก่อนเพราะเขาพึ่งกลับมาจากเลิกงาน “ไปอาบน้ำเถอะคะ..เขื่อนพึ่งเลิกงานมานะ” “จะได้ไปส่งตังค์ที่คอนโด” “ครับ” ชายหนุ่มทำตามอย่างว่าง่ายหมอเขื่อนเดิน เข้าไปในห้องนอนพร้อมกับเปิดประตูตู้ เสื้อผ้าหยิบผ้าเช็ดตัวออกมาแล้วเดินหาย เข้าไปในห้องน้ำ เขาอาบน้ำอย่างอารมณ์ดี ฮัมเพลงเบาๆ วริศรานอนเล่นโทรศัพท์รอ เขาอยู่ที่โซฟาหญิงสาวได้ยินเสียงโทรศัพท์ ของชายหนุ่มดังขึ้น เธอชโงกหน้าเข้าไปดู ชื่อที่โทรเข้า..อันดาเป็นรูปผู้หญิงโชว์บนหน้าจอโทรของเขา เธอหน้าจ๋อยทันทีที่มีรูปผู้หญิงสวยปรากฏขึ้นตอนที่สายเรียกเข้า “แสดงว่าเธอต้องเป็นคนพิเศษของเขื่อนแน่ๆ” เธอคิดในใจหรือว่าหมออันดาคือแฟนของ เขาสินะ วริศรายิ่งคิดก็ยิ่งว้าวุ่น เขากับเธอ ไม่เคยเจอกันเลยตลอด7 ปีที่ผ่านมาเขาจะ มีแฟนอยู่หรือเปล่านะ แล้วผู้หญิงที่โทรเข้ามือถือของเขาก็เป็นหมอซะด้วยสิแถมสวยอีกต่างหากยิ่งคิดหน้าของหญิงสาวก็ยิ่งงอเข้าไปใหญ่ “หึ!มีแฟนแล้วก็ไม่บอก” หญิงสาวคิดในใจ แต่พอนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเธอเองต่างหากที่เป็นฝ่ายเริ่มก่อนนี่นา หญิงสาวนอนหน้าง้ำหน้างออยู่บนโซฟา อย่างหงุดหงิด
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD